شهرکهای تخصصی دیدبان فناوری

Sanat Newspaper - - صنایع کوچک و شهرکهای صنعتی -

نگاه به حضور در شهرکهای صنعتی برای بخشهای مختلف در صنای//ع کوچ//ک متف//اوت است. برخی س//رمایهگذاری در ش//هرکها را باعث سودآوری و ایجاد اشتغال بیش//تر میدانند و برخ//ی معتقدند ک//ه تمرکز و تجمع س//رمایه تنه//ا در یک واحد صنعتی ب//ه مراتب امکان ایجاد اشتغال بیشتری را فراهم میکند؛ چندی پی//ش یکی از تولیدکنندگان صنعت لوازم خانگی بر این نکته صحه گذاش//ت. اعتقاد این تولیدکننده این بود که واحد صنعتی او بیشتر از یک شهرک صنعتی میتواند اشتغال ایجاد کند از اینرو باید تمرکز سرمایهگذاری بر مناطق و صنایعی باشد که بیشترین سودآوری را دارند نه اینکه ب//دون دلیل تنها کلنگ افتتاح بر زمین بزنیم. انتقاد ای//ن تولیدکننده بجا ب//ود اما درباره ایجاد ش//هرکهای تخصصی تامل در این نقد اندکی با «اما» و «اگر» روبهرو اس//ت چراکه به نظر میرس//د مالک و معیار ایجاد شهرکها و نواحی تخصصی - صنعتی در ابتدای امر باید گس//ترش صنعتی خاص به نفع رش//د اقتصادی باشد تا ایجاد اش//تغال؛ به این معنی که اگر قرار اس//ت در صنایع «هایتک» و نوین همچون الکترونیک سرمایهگذاری شود در کنار رویکرد ایجاد اشتغال، موضوع عقب نماندن کش//ور از زوایای توس//عه نیز مطرح است. بهتر است که یک شهرک تخصصی یا منطقه ویژه قطب صنعتی خاص باشد و در طول زمان پیشرفت کند تا بهجای آن چندین واحد صنعتی پراکنده در همان بخش صنعتی وجود داشته باشند و نتوانند راه بهجایی ببرند. بیگمان در نقد اعتقاد تولیدکننده لوازم خانگی که مبنیبر تقویت واحده//ای مختلف صنعتی در نقاط پراکنده و جلوگیری از ایجاد شهرکهای صنعتی بود، میتوان به جرات گفت که توس//عه و رقابتپذیری صنعتی به معنی روی دس//ت همدیگر بلند ش//دن و وجود چندین تولیدکننده در یک صنعت خاص نیست بلکه باید سرمایهگذاری را هدایت کنیم و نگذاریم این س//رمایهگذاری به هر سمت و س//ویی برود. به عالوه اینکه نگذاریم مازاد تولیدی داشته باشیم که قابل صادرات نباشد بلکه از ابتدا باید ب//ه تولید صادراتمحور فکر کنیم. الزمه تحقق این هدف این اس//ت که حداقل در صنای//ع نوین و امروزی به ایجاد قطبها یا ش//هرکهای تخصصی فکر کنیم تا حرفهای زیادی در س//طح کشوری و منطقهای و حتی جهانی برای گفتن داشته باش//یم. نکت//ه دیگر اینکه باید بخش خصوصی س//رمایهگذار و متخصص در صنایعی جای پای خود را محکم کند تا کمک حال دولت باشد. متاسفانه فرهنگ صنعتی ما با فرهنگ صنعتی دنیا متفاوت اس//ت؛ در فرهنگ صنعتی سایر کشورها مردم و بخش خصوصی هس//تند که کارها را به انجام میرسانند اما در کشور ما روند انجام پروژهها و طرحها همیش//ه از باال بوده و دولت این وظیف//ه را برعهده گرفته اس//ت. در نتیجه، جامعه توقع دارد که دولت همه کارها را انجام دهد. این درحالی است که انجام همه کاره//ا به تنهایی، از عهده دولت خارج اس//ت. نکته دیگر اینکه صنایع با هم متفاوت هستند. در برخی از صنایع، فناوری خیلی س//ریعتر تغییر میکند و در برخی از صنایع میزان رشد و تغییر و تحول فناوری کمتر است. در صنایعی که میزان تغییر و تحول بیشتر است مانند الکترونیک یا صنایع شیمیایی، کمترین غفلت باعث میشود که از عرصه فناوری و دانش روز دور شوند و بازار مصرف خود را از دست بدهند. ازاینرو صنایعی که تغییر فناوری در آنها بسیار است به دیدبان فناوری نیاز دارند تا محیط تولیدی محصوالت خود را پیوس//ته رصد کنند تا میزان رشد فناوری را مورد ارزیابی قرار دهند و س//رمایه الزم را برای جذب فناوری و دانش فنی اختصاص دهند. با این حس//اب میتوان ش//رایطی را تصور کرد که ش//هرکهای تخصصی - صنعتی در عین حال که میتوانند صنعتی ویژه را گسترش دهند، قطب و دیدبان صنعتی آن نیز به ش//مار آیند. به نظر میرس//د که وج//ود یک قطب یا ش//هرک تخصصی میتواند این مهم را پوش//ش دهد حال آنکه واحدهای صنعتی پراکنده امکان مانور بر این بستر را ندارند.

صفیه رضایی روزنامهنگار

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.