ﻣﺪﻳﺮﻳﺖ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ

Sanat Newspaper - - ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ -

ﺑﻪﻧﺎﻡ ﺍﻭ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻰﺷﻮﺩ ﺍﺟﺮﺍﻳــﻰ ﻛــﺮﺩﻥ ﻧﻈــﺎﻡ ﭘﻴﺸــﻨﻬﺎﺩﺍﺕ ﻛــﻪ ﺩﺭ ﻫﻤــﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥﻫﺎ ﺩﺭ ﺣﺪ ﺷﻌﺎﺭ ﻭ ﻃﺮﺡ ﻭ ﻳﻚ ﺟﻌﺒــﻪ ﺧﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﻭﺭﻭﺩﻯ ﺳــﺎﺧﺘﻤﺎﻥﻫﺎ ﺑﺎﻗــﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻧﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮﻛﺲ، ﻣﺸــﻜﻼﺕ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻭ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰﺷﻨﺎﺳﻨﺪ.

ﺩﻭﺳــﺖ ﺑﺰﺭﮔــﻮﺍﺭ، ﺩﻛﺘــﺮ ﺁﻗﺎﺑﺎﺑﺎﻳــﻰ ﺩﺭ ﻧﻈــﺎﻡ ﺑﺎﻧﻜــﻰ ﻣﻰﮔﻔﺖ: »ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ، ﻫﻴﭻﻛﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺷــﻌﺐ ﺑﺎﻧﻚﻫﺎ ﻧﻴﺴــﺖ، ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﻳﻚ ﺷﻌﺒﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺪﻳﺮ ﻭ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺳــﻰ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺭﺍﻩﺣــﻞ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻛﻨﻨﺪ. « ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﺳــﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥﻫﺎ ﻭ ﻭﺯﺍﺭﺗﺨﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﻛﺎﺭﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺟﺎﺭﻯ ﺑﺎﺷــﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺑﺮﺳــﺪ. ﭼﻪ ﻛﺴــﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﻛﺎﺭ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺸــﺘﺮﻳﺎﻥ ﻭ ﻛﺴــﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ، ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨــﺪ ﺁﺳــﻴﺐﻫﺎﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻭ ﺑــﻪ ﺣﻞ ﺁﻥ ﻛﻤﻚ ﻭ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺍﺭﺷــﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻓﻊ ﺁﻥ ﻳﺎﺭﻯ ﻛﻨﻨﺪ؟ ﺑﻪ ﺷــﺮﻁ ﺁﻧﻜﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ ﻳﻚ ﺷﻌﺎﺭ ﺗﻮﺧﺎﻟﻰ ﻭ ﻳﻚ ﺻﻨﺪﻭﻕ ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ ﺩﺭ ﺑﺨﺶ ﻭﺭﻭﺩﻯ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷــﺪ ﻭ ﻣﺪﻳﺮ ﺍﺭﺷــﺪ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺍﺷــﺘﻪ ﻭ ﺧــﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺯﻣﻴــﻦ ﻧﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻛﻤﻴﺖ ﺑﺮ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺭﺯﻭ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺑﻌﻀﻰ ﺍﺯ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢﻫﺎﻯ ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻭ ﺧﺼﻮﺻﻰ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺳﺮﺥ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﺍﺭﺷﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻘﻮﻕ ﺳﺒﺰ ﺍﻳــﻦ ﻛﺎﺭﻣﻨــﺪﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﻧﻤﻰﺩﻫﺪ، ﻛﻪ ﺑﺎﻳــﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﻛﻪ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻣﻰﺳــﭙﺎﺭﻧﺪ ﺗﺸﻜﺮ ﻭ ﻗﺪﺭﺩﺍﻧﻰ ﻛﺮﺩ. ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﺘﺎﺳﻔﺎﻧﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﺻﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺣﻘﻮﻕ ﺳﺒﺰﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺑﺎﺩ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﻛﺴﻰ ﻫﻢ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟﻬﻰ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻜﻤﻰ، ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻦ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﺭ ﻛﻨﻴﻢ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺍﺯﻣﺪﺕ ﺭﻭﺳﻴﺎﻫﻰ ﺑﻪ ﺯﻏﺎﻝ ﻣﻰﻣﺎﻧﺪ.

ﻣﺪﻳﺮﻋﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﺑﺎﻧﻚ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻧﻘﺪ ﻭ ﻧﻘﺪﭘﺬﻳﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸــﺎﻧﻪ ﺭﺷﺪ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻓﻘﻂ ﻣﺸــﻖﻫﺎﻯ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺳــﻮﻯ ﻛﻢﺳﻮﺍﺩﺍﻥ ﻭ ﻣﺤﺎﻓﻈﻪﻛﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﻏﻠﻂ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺎﺭﻯ ﻛﻨﻴــﻢ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻛﺎﺭﻛﻨﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸــﻖ ﻧﻮﺷــﺘﻦ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺷﻮﻧﺪ. ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻚ ﺍﻳﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳــﺖ ﺑﺴــﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﺪﻳﺮﺍﻥ ﻓﻘﻂ ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﺷﻌﺎﺭﻯ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻣﺜﻞ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺪﻳﺮﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﻧﻚ ﻣﻮﺭﺩﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻛﻪ ﺩﺭﻋﻤﻞ، ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﻣﺸــﻖﻫﺎﻯ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻣﺸﻖﻫﺎﻯ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺗﺮﺟﻴﺢ ﻣﻰﺩﺍﺩ ﻭ ﻓﻘﻂ ﺷﻌﺎﺭ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻰﺁﻭﺭﺩ. ﺍﻣﺎ ﺍﺳــﺘﺎﺩ ﻋﺰﻳﺰﻯ ﻣﻰﮔﻔﺖ: ﺑﺎ ﻫﺮ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﺍﻯ ﻛﻪ ﻫﺴــﺘﻴﻢ ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺒﺰ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﻘﺎﻯ ﺁﻥ ﺑﻜﻮﺷﻴﻢ، ﺍﮔﺮ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪﺍﻳﻢ ﺩﺭ ﻧﻘﺪ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻯ ﻣﺸــﺨﺺ ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﭘﺮﺑﺎﺭﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳــﺖ ﻛﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻘﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﺵ ﺟﺎﺭﻯ ﻣﻰﺳﺎﺯﺩ. ﺍﮔــﺮ ﻛﻤــﻰ ﻫﻤﺖ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻘﺪ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﻧﻘﺪ ﺷــﺪﻥ ﺍﺯ ﺳــﻮﻯ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﻳﺎ ﺍﻫﻞ ﻗﻠﻢ ﻭ ﺭﻭﺯﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎﺭﺍﻥ ﻧﺘﺮﺳﻴﻢ، ﺑﺎﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻗﻠﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ. ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﺪﻟﻰ ﺑﺎ ﺳــﺎﺯﻣﺎﻥﻫﺎﻳﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻛﺎﺭ ﻣﻰﺷــﻮﻳﻢ ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﻧﺒﺎﺷــﻴﻢ، ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻥﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭگ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﺒﺮﻳــﻚ ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﻛﻨﻴﻢ ﻛــﻪ »ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﻳﻚ ﺗﻼﺵ ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ« ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﺳﺎﺯﻯ ﻧﻜﻨﻴﻢ.

ﺁﻧﻬﺎﻳﻰ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻋﻤﻞ ﻣﻰﺷــﻮﻧﺪ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻰﻋﺪﺍﻟﺘﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻬﻤﺖ ﻭ ﻧﺎﺳــﺰﺍ ﻭ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﺑﺘﺮﺳﻨﺪ؛ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﺷــﺪﻩﺍﻳﻢ ﺑﺎﻳــﺪ ﺗﻦ ﺑﻪ ﻗﻮﺍﻋــﺪ ﻭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺴــﭙﺎﺭﻳﻢ ﻭ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼــﻮﺏ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺪﻭﻳﻢ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺷــﻮﺕ ﻛــﺮﺩﻥ ﺗﻮﭘﻰ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺎﺩﻳﻮﻡ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻰﺷﻮﺩ، ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺪﻧﻰ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﺑﺎﺷــﺪ ﺍﻣﺎ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﻯ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻛﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﺑﺎﻳــﺪ ﺑﻪ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﻢ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳــﺖ ﺩﺍﻭﺭ ﺳــﻮﺕ ﻫﻢ ﺑﻜﺸــﺪ، ﻛﺎﺭﺕ ﺯﺭﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ ﻛﺎﺭﺕ ﻗﺮﻣﺰ، ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺧﺮﺍﺝ ﻛﻨﺪ؛ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴــﺖ، ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﻴﻢ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ، ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮﺍﻥ ﻣﻰﭘﻴﻮﻧﺪﺩ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﻴﻢ ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻋﺎﺩﻻﻧﻪ ﻳﺎ ﻧﺎﻋﺎﺩﻻﻧﻪ »ﺩﺍﻭﺭ« ﻫﻢ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺛﺒﺖ ﻭ ﺿﺒﻂ ﻣﻰﺷــﻮﺩ. ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ ﻛﻤﻰ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺩﺭ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺧﺮﺍﺝ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻳﻜﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺗﻴﻢ ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻮﺛﺮ ﺍﻓﺘﺪ، ﺩﻧﻴﺎ ﻫﻢ ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺑﺰﺭگ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ، ﺟﺎ ﻫﺴــﺖ، ﺍﺯ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺮگ ﺳــﺒﺰ ﻧﻬﺮﺍﺳﻴﻢ، ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﺧﺪﺍ ﻣﻰﺩﻫﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻛﻤﻰ ﺗﻼﺵ ﺑﻨﺪﻩﺍﺵ.

ﺷــﻤﺎ ﻫﻢ ﺣﺘﻤﺎ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺭﺍ ﺷــﻨﻴﺪﻩﺍﻳﺪ: ﺭﻭﺯﻯ ﭼﻨﺪ ﻧﻔــﺮ ﺑﻪ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍ ﺩﺭﺷــﺘﻰ ﻛــﺮﺩﻩ ﻭ ﺣﺮﻑﻫﺎﻯ ﻧﺎﺭﻭﺍ ﻭ ﺯﺷــﺖ ﺯﺩﻧﺪ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺷﺮﻭﻳﻰ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻛﺮﺩ؛ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺷــﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ، ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺑﺪ ﻭ ﺑﻴﺮﺍﻩ ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ، ﻓﺤﺶ ﻭ ﻧﺎﺳﺰﺍ ﻣﻰﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﻮ ﺩﺭ ﻋﻮﺽ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﻋﺎ ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﻜﻰ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﻰﻛﻨﻰ؟

ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﭘﺎﺳــﺦ ﺩﺍﺩ: ﻫﺮ ﻛﺴــﻰ ﺍﺯ ﭼﻴﺰﻯ ﻛــﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﺮﺝ ﻣﻰﻛﻨﺪ.

ﻣﺜــﻞ ﻫﻤــﻪ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷــﺖﻫﺎﻯ ﭘﺮﺍﻛﻨــﺪﻩ، ﭘﺮﺍﻛﻨﺪﮔــﻰ ﺫﻫﻨﻢ ﺭﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺨﻨﻰ ﺍﺯ ﻣﻮﻻ ﻭ ﻣﻘﺘﺪﺍﻳﻢ ﻋﻠﻰ)ﻉ( ﻛﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ ﺑﻪ ﺳــﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻰﺭﺳــﺎﻧﻢ: »ﮔﺰﻳﺪﻩﺗﺮﻳﻦ ﻫﻤﻜﺎﺭﺍﻧﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﺴــﺎﻧﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﺗﻠﺦ ﺣﻖ ﺭﺍ ﺑﻰﭘﺮﺩﻩﺗﺮ ﻣﻰﮔﻮﻳﻨﺪ «...ﻭ

ﻧﺎﺻﺮ ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ ﻣﺪﻳﺮ ﻣﺴﺌﻮﻝ

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.