گاهی یک پیام...

Setare Shargh - - با دانشگاه - حمیده رحیم پور

بارها دیدم که روزهای فبل ازدواج؛ برای دو طرف به شادی و خنده میگذره. دورهای که شاید خیلیا آرزو دارن برگردن بهش. شاید دلیل خیلی از خیانتا از سمت بانوان؛ جذابیت دوره پیش از ازدواج برای دو طرف هست. جالبه برخی دخترانی که سنتی ازدواج نمودهاند، و حالا صاحب فرزند نیز هستن؛ آرزوی داشتن همچین دورهای را حداقل در ذهن خود دارند. برام جالب بود بدونم چرا؛ اونقدر جذابیت دوران پیش از ازدواج زیاده و بعد از ازدواج رنگ و رخ زندگی خیلی خاکستری میشه. رفتم تو بین دخترایی که تو دوره پیش از ازدواج بودن. جالب بود همش پیامکهای زیبا. تلفنهایی پر از نشاط و عشق صحبتها از دلتنگ شدن برای همدیگر بود. اگه دعوا هم میشد دو طرف بالبال میزدند برای پیوند دوباره. خدایا چه دنیای زیبایی! اونقدر زیبا که منم دوست داشتم؛ بشینمو ببینمشون و خسته هم نمیشدم! وقتی سعی کردم خودمو از غرق شدن تو این قصهها نجات بدم؛ تازه فهمیدم چرا زندگیا اینقدر قبل و بعد ازدواج رنگش فرق داره. مثل پدر و مادری که به بچه مردم؛ احترام ویژه میذارن و بچه خودشونو با فحش صدا میکنند! آیا واقعاً بچه مردم را بیشتر از بچه خودشون دوست دارند؟ من که بعید میدونم. فک کنم تنها دلیلش اینه که از کودکی مهارت زندگی کردن رو یاد نگرفتیم. فکر کردیم بدبختیها و غمها و فحشها مال کسایی هست که ما بیشتر دوسشون داریم. از قدیم میگن؛ مرد وقتی میاد خونه باید مشکلاتشو بیرون در جا بذاره! چرا! چون خونهشون آرومو شاد باشه. چند درصد زنا و مردا این کارو میکنن؟ به نظرم ما درک درستی از صمیمیت نداریم. درک درستی از زندگی خانوادگی نداریم. پیرو بحث نقاب؛ اکثرمون جلوی بقیه نقاب زیبایی میزنیم که غریبهها بگن چقدر قشنگه. اما جلو خانواده... اگه کارایی که قبل ازدواج میکنیم بعد ازدواج فقط نصفشو انجام بدیم؛ فک نکنم زن و مردی از هم طلاق بگیرند. یا حداقل تمام تلاششونو برای با هم بودن میکنند. اونقدر حسرت زندگی ندیده دیگران رو نمیخورند. مگه هزینه یک پیامک عاشقانه چقدر میشه؟ که دو طرف بعد ازدواج از هم دریغ میکنید. چرا بلد نبودن مهارتهای زندگی رو میزاریم پای صمیمیتمون با هم؟ چرا دو تایی واسه زندگی آروم یاد نمیگیریم؟! بیاییم دلتنگ با هم بودنمان شویم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.