صبحانه عید فطر

Setare Shargh - - صفحه اول -

دینی داریم که بسیاری از احکام و اعمالش ـ غیر از اصل انجام، فواید و وجوبش ـ درسهای مهمی هم دارد که با حفظ اعمال، در طول تاریخ حفظ میشود و میماند برای آنها که در موردشان تأمل میکنند. مثل روزه مستحبی که باید در مقابل تعارف، باز شود و نباید ریا کرد و گفت: روزه دارم ... صبح عید فطر که میرسد به قدری برای صرف صبحانه آن روز شوق دارم که حتی با جود اینکه شب قبل ـ به عادت شبهای رمضان ـ تا نزدیک اذان بیدارم، صبح زود بیدار میشوم تا لذت این چای و غذای اول صبح را بعد از یک ماه بچشم! همه ما در روزهای ابتداییِ بعد از ماه رمضان، شور و شوق عجیبی نسبت به اعمالی داریم که در طول روزهای روزه نمیتوانستیم انجامشان دهیم. اعمال مباحی که فقط یک ماه از سال آن هم از اذان صبح تا اذان مغرب، حق انجام آن را نداریم. این صبحانه عید فطر از حرف بزرگی برای ما حکایت میکند: وقتی توقعهایمان کوچک میشود! وقتی آرزوهایمان محدود است! یعنی ما به نقطهای میرسیم که برای صرفِ آزادانه یک وعده غذای ساده، ذوقزده باشیم! اینکه یک ماه نتوانیم یک کار معمول را انجام دهیم )اینجا به اختیار خودمان چون فلسفه مهمی پشت آن است( توقع و هدفهایمان را در حد همان کارِ کوچک، کوچک میکند! حالا برگردیم و اطرافمان را ببینیم! در چه چیزهایی توقعمان را کوچک کردهایم؟ آرزوهایمان چیست؟ یک کنسرت معمولی؟ نشر کتاب محمود دولتآبادی؟ ثبات اقتصادی؟ امنیت شغلی؟ خدمات اولیه تأمین اجتماعی؟ انتخاب آزادانۀ رنگ لباس؟ نت و فضای مجازی امن؟ حریم شخصی؟ حقوق اولیۀ شهروندی؟ حق عشق ورزیدن؟ آزادی انتخاب؟ یک جشن معمولی؟ و ... بیاییم در سطح محلی! در شهر و روستایمان به چه چیزهایی راضی شدهایم؟

به آسفالت یک جاده یا خیابان؟ به جدولکشی یک کوچه؟ به احداث جوی جمعآوری آبهای سطحی؟ به گلکاری پارک محله؟ به آذینبندیِ دفتر فلان مسئول؟ در سطح مدیران و مسئولان به چه راضی هستیم؟ همینقدر که فلانی خوب رئیسی است چون خوب جوابمان را میدهد؟ لبخند میزند؟ اگر فامیلبازی هم میکند، باز کار مردم را هم راه میاندازد؟ اگر فساد دارد باز حداقل یک مقداری به مردم هم میرساند؟ اینها همه در انتخابات، به کجا ختم میشوند؟ از نمایندههایمان در مجلس، شورا و دیگر جاها چه میخواهیم؟ تصویب و اصلاح قوانین درست یا آسفالت جاده روستایمان؟ باز آسفالت و راهآهن و کارخانه و کارگاه روی چشممان! آرزوهایمان اینقدر کوچک شده که برای توپ فوتبال و توپ والیبال و حتی توپ تنیس روی میز هم از نماینده ممنون میشویم! یا به حدی خواستههایمان کوچک میشود که شورای شهر را به خاطر جارو نشدن یک خیابان یا کوچه توبیخ کنیم! این همان قضیه صبحانه عید فطر است! ذوقزدگیهای بیخودی به خاطر آرزوهای کوچک! آدمی که آرزوهای کوچک دارد، سقف شخصیتش را هم کوتاه میکند! جامعه هم اگر آرزوهایش کوچک شود .... خدا میداند به چه روزی میافتد!

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.