ﮔﻔﺖﻭﮔﻮ ﺑﺎ ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩﭘﺴﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﮑﺎﺱ ﺳﻪﺑﻌﺪی ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺍﯾﺮﺍﻥ

Shahrara Institute - - News - ﺷﮑﯿﺒﺎ ﺍﻓﺨﻤﯽﺭﺍﺩ|

ﺑﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺣﺪﻭﺩ 061ﺳﺎﻝ ﻗﺪﻣﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ ﺭﺷﺪ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﻳﻦ ﺳﺒﻚ ﻛﺎﺭ ﻣﻰﻛﻨﻨﺪ. ﻣﺤﻤﺪﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩﭘﺴﻨﺪ، ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺸﻬﺪﻯ، ﺗﻨﻬﺎ ﻓﺮﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻓﻌﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺒﻚ ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ ﻛﻪ ﺍﺯ 72ﻛﺸﻮﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ 72ﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﻭ054ﺭﻭﺳﺘﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﺒﻚ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﻛﺮﺩﻩ، ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ 003ﺍﺛﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺛﺒﺖ ﻣﻠﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﭼﻬﺎﺭﺳﺎﻟﻰ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ﻛﻪ ﻋﻜﺲﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺋﻤﻰ ﺩﺭ ﻛﻮﻫﺴﻨﮕﻰ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﻛﻮﺭﺩ ﻫﺰﺍﺭﻭ005ﺑﺎﺯﺩﻳﺪﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺛﺒﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﮔﻔﺖﻭﮔﻮﻯ ﻣﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺸﻬﺪﻯ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺨﺘﻰﻫﺎﻯ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﺍﺳﺖ.

ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺳﻮﺍﻟﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺫﻫﻦ ﻣﻰﺁﻳﺪ، ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻜﺎﺳــﻰ ﺳــﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺑﺎ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﺍﺳــﺖ، ﺍﻳﻦ ﺷــﻴﻮﻩ ﺍﺯ ﻋﻜﺎﺳــﻰ ﭼﻪ ﻭﻳﮋﮔﻰﻫﺎﻳﻰ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﻋﻜﺎ ﺳــﻰ ﺳــﻪ ﺑﻌﺪ ﻯ ﺁ ﻧﺎ ﻟــﻮ گ ، ﺗﺼﻮﻳﺮﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﺭﻭﻯ ﺍﺳﻼﻳﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﻭ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥﻫﺎﻯ ﺳــﻪﺑﻌﺪﻯ ﺗﻔــﺎﻭﺕ ﺯﻳــﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﻳﺠﻴﺘــﺎﻝ ﻭﺍﻗﻌﻴــﺖ ﺭﺍ ﺑــﻪ ﻣــﺮﺩﻡ ﻧﻤﻰﮔﻮﻳﺪ. ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﺑﻪﺭﻭﺯﺗﺮﻳﻦ ﮔﻮﺷﻰ ﺟﻬﺎﻥ ﺑــﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ 02ﻣﮕﺎﭘﻴﻜﺴــﻞ ﻋﻜﺲ ﻣﻰﮔﻴﺮﻳﺪ، ﻭﻟﻰ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻪ ﺷــﻤﺎ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻰﺷــﻮﺩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﮕﺎﭘﻴﻜﺴﻞ ﻧﻴﺴﺖ، ﺩﺭﺣﺎﻟﻰﻛﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻭ ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﻛــﻪ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺎ ﻣﻰﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴــﻢ، ﻣﻼﻙ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺍﺳــﺖ. ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺩﻭﺭﺑﻴــﻦ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻻﺯﻡ ﻣﻰﺷــﻮﺩ ﻛــﻪ ﻋﻜﺲ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﻚ ﺑﻨﺮ 2 ﺩﺭ 3 ﭼﺎپ ﺷﻮﺩ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﻋﻜﺎﺳــﻰ ﺁﻧﺎﻟﻮگ، ﭘﻴﻜﺴﻞ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴــﺖ ﻭ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺗﺼﻮﻳــﺮ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺑﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻛﻴﻔﻴﺘﻰ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻰﺑﻴﻨﺪ، ﺑﺮﺍﺑﺮﻯ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻳــﻚ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺑﺎ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﺍﻯ ﺑﺰﺭگ ﺷﻮﺩ، ﭘﻴﻜﺴﻞﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﺑﻪﻫﻢ ﻧﻤﻰﺭﻳﺰﺩ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﺍﻥ ﺷﺪﻥ ﺗﺠﻬﻴﺰﺍﺕ ﻭ ﺭﺷﺪ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ، ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟــﻮگ ﺑﻪﻇﺎﻫﺮ ﻣﻨﺴــﻮﺥ ﺷــﺪﻩ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻝﺣﺎﺿﺮ ﻛﺲ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳــﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ؟ ﺑﻠﻪ. ﺍﺯﺁﻧﺠﺎﻛﻪ ﺍﺳﺎﺱ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺍﺳــﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺑﺮﻧﺪ ﺷــﺮﻛﺖ ﺧﺎﺻﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﻪﺻﻮﺭﺕ ﺩﺳﺖﺳﺎﺯ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻓﺮﺩ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯﻃﺮﻳﻖ ﻛﺴــﻰ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺑﻴــﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﺷــﻮﺩ. ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﺑﻪ ﺗﺠﻬﻴــﺰﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺳــﺘﮕﺎﻩ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻭ ﺍﺳﻼﻳﺪﻫﺎﻯ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ، ﺍﺳﻼﻳﺪﻫﺎﻯ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻣﻦ ﺍﺯ ژﺍﭘﻦ ﺁﻥﻫﺎ ﺭﺍ ﺳﻔﺎﺭﺵ ﻣﻰﺩﻫﻢ. ﻧﻜﺘﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﻦ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﻜــﺲ ﺑﮕﻴﺮﻡ، ﻳﻚ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻰﺷﻮﻡ ﻛﻪ ﻋﻜﺴﻢ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﺑﺪ. ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺴﻰ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﻧﻤﻰﻛﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﻇﻬﻮﺭ ﻋﻜﺲﻫﺎ ﺩﺍﺩﻩ ﻧﻤﻰﺷﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻠﻮﻝ ﺩﺭ ﺍﻳــﺮﺍﻥ ﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻳﺎ ﮔﺮﺍﻥﻗﻴﻤﺖ ﺍﺳــﺖ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻋﻜﺲﻫﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺟﻤــﻊ ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺁﻟﻤﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻰﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺎﻩ ﺑﻪﺩﺳﺖ ﻣﺎ ﻣﻰﺭﺳﻨﺪ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦﺭﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻫﺮ ﻋﻜﺲ ﺣﺪﻭﺩ ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺗﻮﻣﺎﻥ

ﻫﺰﻳﻨــﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻣــﻦ ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﻛﻪ ﻣﻰﺷﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ ﺍﻳﻦ ﺣﻮﺯﻩ ﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ ﭘﻮﻝ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ.

ﺑﺎﺗﻮﺟﻪﺑﻪ ﻫﺰﻳﻨﻪﻫﺎﻯ ﺑﺎﻻ ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﭘﺮﺧﺮﺝ ﺑﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪﺯﺍﻳﻰ ﺭﺳــﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ؟ ﻣﻦ ﺗﺎ 01ﺳﺎﻝ ﻓﻘﻂ ﻋﻜﺲ ﻣﻰﮔﺮﻓﺘﻢ ﻭ ﺁﺭﺷﻴﻮ ﻣﻰﻛﺮﺩﻡ. 7ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸــﮕﺎﻩ ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﺮﮔﺰﺍﺭ ﻛﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺁﻧﺠــﺎ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﻛﻢﻛــﻢ ﻭﺍﺭﺩ ﺣﻮﺯﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪﺯﺍﻳﻰ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺷــﺪﻡ. ﺍﻻﻥ ﺩﺭ ﻗﻢ، ﻳﺰﺩ، ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ، ﺁﻟﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﺮﻛﻴﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﻡ؛ ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺪﺗﻰ ﻃﻮﻝ ﻛﺸﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪﺯﺍﻳﻰ ﺑﺮﺳــﻢ. ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻦ، ﺧﺮﻭﺟﻰ ﻛﺎﺭ ﻫﻨــﺮﻯ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔــﺮ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺎﺷــﺪ، ﺗﻘﺎﺿﺎ ﻭ ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ ﺭﺍ ﺑﻪﺩﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺳﺨﺘﻰﻫﺎ ﭼﺮﺍ ﺳﻤﺖ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ ﻧﻤﻰﺭﻭﻳﺪ؟ ﺩﺭ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺁﻧﺎﻟﻮگ، ﻣﺨﺎﻃﺐ ﻋﻤﻖ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﻰﻛﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻋﻜﺲ ﺳﻪﺑﻌﺪ ِﻯ ﺩﻳﺠﻴﺘــﺎﻝ، ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴــﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯﻃﺮﻳﻖ ﻋﻴﻨﻚ ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻰﺩﻫﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺗﺼﻮﻳــﺮﻯ ﻣﻰﺑﻴﻨــﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺳــﻄﺢ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻥ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺷــﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ، ﻏﻴﺮﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺧﻄﺎﻯ ﺩﻳﺪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺁﻧﺎﻟﻮگ، ﺧﻄﺎﻯ ﺩﻳﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮگ ﺑﺮﻧــﺪﻩ ﺁﻥ، ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺣﺲ ﻗﻮﻯ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺍﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ ﻟﺬﺕﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ ﻭﻗﺘــﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﻮﺯﻩ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻡ ﻭ ﻣﻦ ﺑﺮﺧﻼﻑ ﮔﺎﻟﺮﻯﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﻪ ﺍﺛــﺮ ﺭﺍ ﺑﻪﻓﺮﻭﺵ ﻣﻰﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻟﺬﺕ ﺩﻳﺪﻥ ﺭﺍ ﻣﻰﻓﺮﻭﺷﻢ.

ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺷــﻤﺎ ﭼﻪ ﻋﻮﺍﻣﻠﻰ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﺳــﺒﻚ ﺍﺯ ﻋﻜﺎﺳــﻰ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﺪ؟ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳــﻪﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻟﻮگ ﺑﻪﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺗﺒﻠﻴﻎﻧﺎﺷــﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻥ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻰ ﺭﺍ ﻛــﻪ ﺑﺎﻳﺪ، ﭘﻴــﺪﺍ ﻧﻜﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻏﻴﺮﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﻋﻜﺲ ﻣﻰﺩﻫﺪ؛ ﭼﻮﻥ ﻣﺎ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﻏﻠﻄﻰ ﻣﺜﻞ ﺳﻴﻨﻤﺎ ﻫﻔﺖﺑﻌــﺪﻯ ﺩﺍﺭﻳــﻢ، ﺩﺭﺣﺎﻟﻰﻛﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﻋﻠﻤﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻪ ﺑﻌﺪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺻﻨﺪﻟﻰ ﺭﺍ ﺗﻜﺎﻥ ﺩﻫﻴﻢ، ﺑﻰﺗﺮﺩﻳﺪ ﺑﻌــﺪ ﺣﺴــﺎﺏ ﻧﻤﻰﺷــﻮﺩ. ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ ﺳﻴﻨﻪﺑﻪﺳﻴﻨﻪ، ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺯﻣﺎﻥﺑﺮ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎﺛﻴﺮﮔﺬﺍﺭﻯ ﻗﻮﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻳﻦ ﺳــﺒﻚ ﺍﺯ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﻛﻮﺗﺎﻩﻣﺪﺕ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻧــﺪ ﻇﻬﻮﺭ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨــﺪ ﻭﻟﻰ ﺩﺭ ﺑﻠﻨﺪﻣﺪﺕ ﻛﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﺶ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩ، ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻜﺲﻫﺎﻯ ﺷﻤﺎ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ

ﺍﺳﺖ، ﭼﺮﺍ ﺑﻪﺳﺮﺍﻍ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰﺭﻭﻳﺪ؟ ﺧﻮﺩﺗﺎﻥ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﻮژﻩﻳﺎﺑﻰ ﻭ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺑﺎ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ، ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ؟ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩﻫﺎﻳﻰ ﻣﺜﻞ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺍﺯ ﺑﻨﺎﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﭘﺮﺗﺮﻩ ﻫﻢ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻛﺮﺩﻡ، ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰﻡ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﺑﻪ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﻋﻜﺲ ﻋﻤﻮﺩﻯ ﮔﺮﻓﺖ؛ ﭼﻮﻥ ﺩﻭ ﻋﻜﺲ ﺩﺭﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺧﻂ ﺍﻓﻖ ﺑﺎﺷــﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﺎ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ، ﻋﻜﺲ ﭘﺮﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺣﺮﻛﺖ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ 59ﺩﺭﺻﺪ ﻋﻜﺲﻫﺎ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﻯ ﭘﺎﻳﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻣﺜﻼ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺒﻚ ﺑﺎ ﻋﻜﺎﺳــﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﻓﺎﺻﻠــﻪ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﺸــﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ.

ﺑﻪﻃﻮﺭﻛﻠﻰ ﺑﻪﻧﻈﺮ ﻣﻰﺭﺳــﺪ ﺩﺭ ﻋﻜﺎﺳﻰ ﺳﻪﺑﻌﺪﻯ، ﻛﻔﻪ ﺗﺮﺍﺯﻭ ﺑﻪﺳﻤﺖ ﻓﻨﺎﻭﺭﻯ، ﺳﻨﮕﻴﻦﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻨﺮ؟ ﻣﺎ ﻳﻚ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻓﻨــﺎﻭﺭﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻛﻪ ﺧﺮﻭﺟﻰ ﺁﻥ ﻋﻜﺲ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻛﻪ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺨﺎﻃــﺐ ﺭﺍ ﺗﺤﺖﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ، ﻫﻨﺮ ﺍﺳﺖ. ﻫﻨﺮ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﻳﺪﻥ، ﺧﻮﺏ ﺩﻳﺪﻥ، ﺷــﻜﺎﺭ ﻟﺤﻈﻪﻫﺎ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺩﻗﻴﻖ ﺑﻪ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ. ﻣــﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻳﻚ ﻋﻜﺲ، ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺎﻝ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺭﻳﺰﻯ ﻛﻨﻢ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻳﻚ ﻋﻜﺲ ﺧﻮﺏ ﺩﺭﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻡ. ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺳــﻮژﻩ ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑــﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺍﻧﺘﻘــﺎﻝ ﺩﻫﻴﻢ ﻓﻜﺮ ﻣﻰﻛﻨﻴــﻢ، ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻰﺷــﻮﺩ. ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻓﻨﺎﻭﺭﻯ ﻭ ﻫﻨﺮ ﺩﺭﻛﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ ﻣﺎﻧــﺪﮔﺎﺭﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪ.

ﺑﻪﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﻛﺴــﻰ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺻﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻣﻰﻛﻨﻴﺪ، ﻣﻰﺗﻮﺍﻧﻴﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﺩﻫﻴﺪ؟ ﻣﻦ ﺍﻳــﺪﻩ ﺑﺮﮔــﺰﺍﺭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺸــﮕﺎﻩ ﺩﺭ ﺍﺗﻮﺑﻮﺳــﻰ ﻛــﻪ ﺻﻨﺪﻟﻰﻫــﺎﻯ ﺁﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺭﺍ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺩﺍﺩﻡ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﺎ ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ ﺳﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷــﻴﻢ ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻘﺎﻁ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻛﺸــﻮﺭ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ، ﺍﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺡ ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻤﺎﻳﺘﻰ ﻧﺸــﺪﻩ ﺍﺳــﺖ. ﻃﺮﺡ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴــﺰ ﺩﺍﺭﻡ ﻛﻪ ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺷــﺪﻩ ﻭ ﺷﻬﺮﺩﺍﺭ ﻧﻴﺰ ﺑﻪﺻــﻮﺭﺕ ﺷــﻔﺎﻫﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳــﺖ. ﺑﺮﺍﺳــﺎﺱ ﺍﻳــﻦ ﻃﺮﺡ، ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳــﺖ ﺗﻮﻧﻠﻰ ﺑﺎ ﻋﻨــﻮﺍﻥ ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﻪ ﻃــﻮﻝ 05ﻣﺘــﺮ ﻭ ﻋﺮﺽ 3ﻣﺘﺮ ﺩﺭ ﻛﻮﻫﺴــﻨﮕﻰ ﺍﺣﺪﺍﺙ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻛﺮﻩﻫﺎﻯ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻋﻜﺲ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ. ﺍﻣﻴــﺪﻭﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺡ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﻮﺩ.

ﺩﺍﺭ ﯾﻮﺵ ﻓﺮﺿﯿﺎﯾﯽ، ﻣﺠﺮی ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﻮﺩک: ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺣﻮﺯﻩ ﮐﻮﺩک ﺍﺻﻼ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺑﺨﺶﻫﺎی ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﻭ ﻓﺮﺵ ﻗﺮﻣﺰ ﺑﺮﺍی ﻣﺎ ﭘﻬﻦ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ، ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ؛ ﺍﺯ ﻗﻀﺎﻭﺕﻫﺎ ﻭ ﺧﺮﺍﺵﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﻢ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺧﺴﺘﻪﺍﯾﻢ.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.