آیا شهر برای سالمندان امن است؟ کنجنشینشان کردهایم

Shahrvand Newspaper - - یکپرسشچندپاسخ -

لیالمهداد- دوبارهبویپاییزشهرراپر کرده؛فصلیکهبرایهمهآدمهاشاعرانهنیست،چون سالهاست شهرها به فضایی بدل شدهاند برای تردد خودروها و آدمهایی که باشتاب رفتوآمد میکنند و دیگر قــدمزدن در شــهر به خاطــرهای دور برای شهروندانشبدلشدهاست؛شهروندانیکهبخشیاز آنها به مرور زمان از شهرها حذف شدهاند، چون دیگر توان همراهی با سرعت باالی شهرها را ندارند. بخشی ازجامعهکهپاییزچندسالیمیشودبرایشتداعیگر روزهایی است که رسانه ملی رفتوآمد را برای حفظ ســامتش محدود میکند. «به دلیل آلودگی هوا از تردد در سطح شــهر خودداری کنید» خبری است که ســالمندان را مخاطب قرار میدهد؛ جوانانی که دیروز به کشــور خدمت کرده و مالیات و عوارض و ... خود را پرداختهاند اما با رسیدن به دوران سالمندی در بیشتر موارد نادیده گرفته شدهاند و محرومیت از خدمات شهری عایدشان شده؛ محرومیتی که برای آنانخانهنشینیوانزوارادرپیداشتهاست.

تجربهای ناگزیر ســالمندی؛ دورانی ناگزیر اســت که سرنوشت محتوم تمام شــهروندان بوده و بیشک آن را تجربه خواهند کــرد. دورانی که به فراخور شــرایط حاکم بر آن مســائلی را در خود دارد. قشری از جامعه که با پشتسر گذاشــتن جوانی از نظر جسمی مشکات و ناتوانیهایی را دارد و حاال در ترددهای شــهریاش بیشتر نیازمند سرویسهای بهداشتی است و دیگر تاب کافگیهای حاکم بر شــهر را ندارد. درصدی از جامعهکهدیگرنمیتواندپابهپایجوانترهادرهجوم واگنهای مترو سوار و پیاده شود، اگرچه بیآرتیها نیز شرایط بهتری برای آنها ندارد و این درحالی است که پیادهروها و ساختمانهای عمومی بیآسانسور با پلههای طوالنی نیز بخشی از دردسرهای آنان است. البته ترافیک نیز در مشــکات این قشر دست دارد؛ ترافیکی که فارغ از آلودگیهای صوتی و هوا که خود به تنهایی معضل بزرگی است، موجبات این را فراهم آورده تا برخی گذرگاههای شــهر به تناســب حجم ترافیکچراغسبزهایخودراتنظیمکند؛چراغهایی که در برنامهریزیهای خود گامهای ســالمندان را نادیدهگرفته؛گامهاییکهگاهآهستهترعرضتقاطع راطیمیکنند.واقعیتشهرایناستکهسالمندانش نمیتوانند به راحتی وارد اجتماع شــوند و از اماکن فرهنگی و هنری، بانکها ...و استفاده کنند؛ اماکنی که تنها با بکارگیری یک سیستم نوبتدهی جداگانه میتواند به برطرفکردن دغدغه ســالمندان کمک کند، اگرچه پارکها و معابر و خیابانها نیز برای آنان مناسبنیستودرموردمکانهایتفریحیبایدتنها سکوتی معنادار کرد. مشکاتی که میتوانند با یک اطاعرسانیآسانیابلیتهاینیمبهابرطرفشوند.

بایدهای محتوم باالوپایینکــردن آمارهــا از پیشبینیهایــی میگوید که خبر از افزایش سالمندان دارد؛ خبری که میطلبــد بازنگری بــر کوتاهیهــای دیروز و بایدهای فردا داشته باشیم؛ بازنگری در ساختار نظام جامع رفاه و تامیناجتماعی با هدف تضمین امنیت همهجانبه سالمندان. اگرچه بایدها نیز حرفهای زیادی برای گفتن دارند و روایتگر این مهم هستند که راهی طوالنی در پیش داریم؛ راهی که شــاید با درنظر گرفتن ســالمندان در سیاستگذاریهای کان کشــور و سیاســتهای اجتماعی نخستین گامش را بایــد در مناسبســازی محیــط برای سالمندان شروع کند و از نظر دور نداشته باشد که برای اوقات فراغت ســالمندان برنامهریزی داشته باشد و در کنار آن از تغذیه این قشر برای بیماریهای احتمالی آینده جلوگیری کند، اگرچه در این راستا سامت جسمی، روانی و اجتماعی باید موردتوجه قرار بگیرد و شــاخصهای آن جابهجایی مثبتی به خود ببیند؛ شــاخصهایی که درنهایت باال رفتن کیفیت زندگی این قشر را دربرداشته باشد؛ کیفیتی که خدمات شــهری موردنیاز را به خود ببیند. این مهم تا جایی اســت که محمدعلی نجفی، شهردار پایتخت نیز بــه آن ورود کرده و نقش ســازمانها و نهادهــای مختلف برای فراهمآوردن آســایش و آرامش برای سالمندان را گوشــزده کرده است و از آینده گفته است: «سالمندان بهعنوان گنجینهای از تجربه حضور دارند و ما بر این باوریم که تهران باید شهری برای زندگی همه اقشار جامعه باشد و قطعا سالمندان سهم بسزایی دارند و به همینمنظور در آینده شــهروندان ســالمند از تعداد گستردهتری از مراکــز تفریحی، فرهنگــی و خدماتی بهرهمند میشوند و همچنین ناوگان حملونقل عمومی به واسطه کارت منزلت خدماتدهی مطلوبی خواهد داشت.»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.