هرتسوگ: سینمای مستقل، افسانه است

Shargh - - سينما - ترجمه فرانک آرتا

ورنر هرتسوگ فیلمساز ۷4ساله آلمانی با حضور در نشستي تخصصی که هفته گذشــته در دانشــکده هنر نیویورک برگزار شــد، بــا صراحت از باورش نســبت به مفهوم سینمای مستقل گفت و آن را «افسانه» خواند. کارگــردان، فیلمنامهنویــس و مؤلــف آلمانی در ادامــه صحبتهایش یادآور شــد از نظر او تنها تصاویری که افراد با دوربینهای شخصیشــان در دورهمیهــای خانوادگــی و تعطیلات ضبط میکنند، فیلم مســتقل محسوب میشوند. هرتسوگ در اینباره توضیح داد: «باور ندارم سینمای مســتقل وجود دارد. تمامش افســانه است. ســینما همیشه به سیستم پخش، پول و فناوری وابســته است. تلاشــم این است که متکی به خود باشــم و این فرق بسیار بزرگی است». این نشست که حدود دو ساعت به طول انجامید، درســت دو روز پیش از اکران گسترده درام تاریخی «ملکه صحرا» ‪Queen of the Desert(‬ ) در ســینماهای آمریکای شمالی برگزار شــد. ســاخته بلند هرتســوگ با بازی نیکول کیدمن در نقش گرترود بل، روزنامهنگار و ماجراجوی بریتانیایی، نخســتینبار در جشنواره فیلم برلین ۲۰۱۵ روی پرده رفت و با نقدهای بهشدت منفی روبهرو شد اما فیلمساز ۷4ســاله میگوید مدتهاســت دیگر برای اظهارات منتقدان و نقدهای نوشتهشــده اهمیتی قائل نیســت. او در ادامه از چگونگی بقا در صنعت سینما، یافتن سرمایه برای ساخت فیلمهایش، دونالد ترامپ و سرنوشت آمریکا گفــت. گزیدهای از مهمترین حرفهای هرتســوگ را میتوانید در ادامه دنبال کنید.

درباره فیلمساز متکی به خود

«متکی به خودبودن در مقام یک فیلمســاز به این معناست که من با بودجه شــخصی خودم کار میکنم... من یک بندی در تمام قراردادهایم دارم که به من اجازه میدهد روی جریان نقدی پول ســرمایهگذاری کنم. تکتک روزها، من با یک حســابدار و مجری طرحم برای برآورد هزینهها وقت میگذارم، چون این دقیقا همان جایی اســت که متوجه میشــوید کجای کار میلنگد .»

درباره بقا در صنعت سینما

«از لحاظ آماری، در صنعت ســینما، عمر شما به طور معمول ‪۱۵ ۱4،‬ یا شــاید هم ۱6 ســال خواهد بود و بعد قدرتمندترین قدرتمندان هم به زانو درمیآیند، نمونه بارزش هم اورســن ولز اســت... از نظر من این مرد واقعا تحســینبرانگیز اســت چون از چنان نیروی باورنکردنی و طبیعت قدرتمنــدی برخوردار بود و با این حال، صنعت ســینما او را در عرض ۱۲ یا ۱۵ ســال از پا درآورد... میدانم خیلی از شما دانشجوی سینما هستید. باید نگاهتان فراتر از اولین فیلمی باشــد که دارید میسازید. باید به دنبال بقای بلندمدت باشید. باید چه کارهایی انجام دهید؟ چطور از عهده بیان صریح دیدگاهتان بربیایید و به همین مســیر ادامــه دهید؟ چطور هویت خودتان را بیان کنید؟ چطور به بیانی شــخصی دســت یابید؟ همه اینها کارهایی است که باید همواره در بلندمدت انجام دهید».

درباره اینکه خودش را فیلمسازی «عجیب و غریب» میداند یا نه درباره تأمین سرمایه فیلمهایش

«نه. بقیه دنیا عجیب و غریب هستند».

«تکتک فیلمهایی که تا امروز ساختهام همیشه با چالش دشوار یافتن ســرمایهگذار دســت به گریبان بوده. معمولا این روند ملغمهای است از فراهمآوردن مقدمات پیشفروش یا مشارکت تلویزیونی یا تضمینگرفتن از شرکت پخش. گاهی اوقات، تقریبا هیچ پولی در بساط وجود نداشته و من مجبور بودم بههرترتیب، فیلم را مقابل دوربین ببرم چون وقتی پروژه پروپیمانی در اختیار داشته باشید که بشود رویش حساب کرد، عاقبت پول خودش به دنبالتان میآید.»

درباره نقدهای منفی

«آگیره، خشــم پروردگار» با نقدهای بسیار منفی در آلمان روبهرو شد. یکجورهایی انگار بدترین فیلم ســال بود... میدانســتم از هجمه نقدها جان ســالم به در میبرم و به لحاظ فیزیکی هم از دســت منتقدان جان ســالم به در خواهم برد که حقیقتا همینطور هم شــد. هیچ کدامشــان دیگر زنده نیستند. از گفتنش خوشحال نمیشوم اما علم به این موضوع، احســاس رضایتی با خودش به همراه دارد. )پشت هر اثر( بینشی وجود دارد کــه نقد منفی هیچگاه قادر به حذفــش نخواهد بود. اغلب اوقات، جو بهشدت ناخوشــایندی حاکم اســت... و نقدهایی که )درباره «ملکه صحرا») نوشــته شدهاند به قدر کافی بد بودهاند، در نتیجه جان سالم به در خواهم برد. چنین اتفاقی طبیعی اســت و باید به قدر کافی استقامت داشــته باشــید تا بتوانید از این مرحله جان به در ببرید و هر طور شــده، حرکت کنید و راهتان را رو به جلو باز کنید».

درباره دونالد ترامپ

«آمریکا همچنان از نظام دموکراتیک برخوردار است و چه از دولت یا رئیسجمهور فعلی خوشتان بیاید یا نه، آمریکا قابلیتی خارقالعاده در احیا و بازســازی خودش، درسگرفتن از تاریخ و ازپانیفتادن دارد. آمریکا کشــور جوانی است و آنطور که شما گفتید، من چیزی به نام «فاشیسم» در این کشــور نمیبینم. به نظرم چنین چیزی بســیار بعید و دور از ذهن اســت... من در کشــورهایی بودهام که به معنــای واقعی حکومتهای پلیسی بر مسند کار بودهاند، مثل آفریقا یا بعضی از دیکتاتوریهای حاکم بر آمریکای جنوبی... در مقام فیلمساز – اگر اصلا فیلمساز باشید – بر سر مواضعتان میایســتید و فیلمهای درست و بجا میسازید... شما جوانید. میتوانیــد تغییــر ایجاد کنید. بهتر اســت زمین خودتان را شــخم بزنید، اما طوری جوگیر نشــوید که انگار این کشــتی را باید پیشاپیش غرقشده دانست. آمریکا تایتانیک نیست.»

منبع: ایندیوایر

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.