معلم اشی خلاقحیهاکیمهه متراز شوپرو «کمتانردرآآمفوزرینر»شم یآفریند

دانشآموزانی که امکانات مدرسهشان را خودشان میسازند

Shargh - - تخته سفید -

حاشیهنشینی در شهر یعنی تعلیق میان شهریبودن یــا نبودن. وقتی ناگزیر به مدرســهای بروی که در حاشــیه شــهر اســت، دیگر دردت بهتر یا بدتربودن مدرسه نیست، بلکه بودن یا نبودن مدرسه است. مکانش مرکزی است و امکاناتش حاشیهای. نیمکتهای سهنفره، کلاسهای شلوغ، تنبیه معلم و مدرسههای چندشــیفت و هرآنچه این روزها برای دهه شصتیها خاطرهبازی اســت، برای بســیاری از دانشآمــوزان مدارس حاشیهنشــین و دورافتاده واقعی اســت. در حاشــیه که باشی کمتر فرصتی برای جور دیگر زندگیکردن فراهم میشود. هرچه هست همانی است که برای پــدر و پدربزرگها بوده و دراینمیــان دانشآموزانی که ناخواسته و نادانســته محکوم به ماندن در چرخه حاشیهنشینی هســتند. در مدارس حاشیهای، دور از رقابت برای آموختن، نسلی ســاخته میشود که از خانه و مدرســه ماندهاند و از جامعه رانده شــدهاند. در مخمصــه یکنواختی درسهــا و مطالب محتوایی کتابهــا به روزمرگــی میروند. حتی به مخیلهشــان هم خطور نمیکند که میتوان جور دیگری زیســت. فرصــت بودن در کنار دیگریهایی از جنس غیرخودشــان را ندارند و ازسوی دیگر برای همیشــه حاشیهنشــین ذهن دیگریهای مرکزنشین میمانند. اگر تعــداد اندکی هم به رقابت ناعادلانه کنکور برســند و از آن عبور کنند، تازه در آنســوی این ســد بزرگ میفهمند چه جفاهایی بر آنها رفته و همین میشود شروع آسیبهای بزرگ اجتماعی نسل دانشآموخته حاشیه شهرها. در میان تمام این تنگناها باید بسیار خوششانس باشــی که فرصت آشنایی با معلمی از جنس دیگر را تجربه کنی.

بهترین دانشآموزان روی زمین کجا هستند؟

مهتاب یزدانی، مدیر دبیرســتانی در شهرســتان بجنورد است که توانسته از فرصت حاشیهنشینی برای دانشآموزانش سکوی پرشی بســازد و به پرورش فکر و خلاقیتشــان بپردازد. در طول گفتوگویمان صحبتــی از تعداد قبولی دانشآموزانش در کنکور نمیکنــد. او برنامههــای بلندمدتتــری بــرای دانشآموزانش برنامهریــزی کــرده اســت. کارکــردن روی هــوش کــودکان آن منطقــه پیش از دبســتان و پــرورش مهارتهــای کارآفرینی در دورههای ســنی بالاتر بــرای دانشآموزان مدرســهاش از او یک معلم اســطوره ساخته اســت. یزادنی مدیر دبیرســتان دخترانه «15 خرداد» در حاشــیه شهرســتان بجنورد اســت که با بودجه دولتی اداره میشــود اما حالوهوای مدرســهاش رنگوبــوی دیگری دارد. خبری از کمبود امکانات نیســت زیرا به دانشآموزانش یاد داده با ایدههایشان زندگی کنند. یزدانی میگوید: «ســعی کرده با کمک دانشآموزانش از دورریزها اســتفاده کرده و فضای مدرســه را به مکانی دوستداشــتنی تبدیــل کننــد ». از ســاختن گلدانهای حیاط مدرســه با تیوپ گرفته تا قابهای روی دیوار همه دستســاز خود بچههاست. دیوارهایی که با چهرههای زنان موفق نقاشــی شــده تا همه چیز دستبهدست هم دهد و به همت خانم مدیر مدرســه «15 خرداد» دانشآموزانــی کارآفرین آفریده شــوند. از او میپرسم مایل است به مدرســه دیگری که امکانات بهتری دارد برود؟ میگوید: «من در سال 86 رتبه دوم الگوی برتر را کســب کردم و پیشــنهاد تدریس در مدارس دیگری هم داشتم امــا نپذیرفتم. در مــدارس دولتی هیچ حامی نیســت اما بهترین بچههای روی زمین را در این مدارس میتوان کشف کرد.»

نداشتن، آدم را مخترع میکند!

بــا ذوق از افتخارات دانشآموزانش در جشــنوارههای داخلی و خارجــی میگوید. از دانشآموزی میگوید کــه پدرش وانت دارد و خانواده ســادهای هستند اما در دوبي رتبه کســب کرده و به عنوان کوچکتریــن کارآفرین در دانشــگاه امیرکبیر انتخاب شــده اســت. ایــن روزها دغدغه خانم مدیر این اســت کــه دانشآموزان خلاق و خودکفایی را پرورش دهد. او میگویــد: «میخواهم دانشآموزانم یاد بگیرند صنعتی و اقتصادی فکر کنند و همهشان کارآفرین شوند». میگوید: «دانشآموز من باید بداند مشــکلاتی که دمدستش هستند بهترین وســیله بــرای یادگیری اســت و کمک میکنــد تا ذهن خلاقی داشــته باشــد. تجهیز وســایل آزمایشــگاهی هــم با همین وســایل دمدستیشــان تأمین میشــود».در دبیرستان «15 خرداد» بجنورد دانشآموزان یاد میگیرند هرچه خراب شــد باید درســت کننــد و آدمها از روی نداشتنهایشــان به اختراع میرســند. یزدانــی از برنامههایی که برای دانشآموزانش دارد، میگوید. یکی از مسئولان را به کافیشاپ دعــوت کــرده و از دانشآموزانش خواســته در آنجا درباره گردشــگری در اســتان خراسان جنوبــی گفتوگو کنند. میگویــد: «برایم مهم است بچههایم اول استان خودشان را بشناسند. درواقع اگر بخواهد رشــدی اتفاق بیفتد بایــد ابتدا فرهنگ و آداب و رسوم خودشان را بشناســند». دختران مدرسه 15خرداد بجنورد در کلاسهــاي کارآفرینی قــدرت و جرئت ریســککردن را میآموزند. یزدانی میگوید: «اگر معلم ما خلاق باشــد به دانشآموزش جرئت میدهــد. ایــن در حالی اســت که بســیاری از معلمهــای ما حتی جرئت خروج از کاغذبازیهای ســاختار آموزش و پرورش را ندارند، درصورتیکه ایــن ذهنیت را برای من معلم ایجاد کردهاند. ذهن من معلم باید رها باشد تا دانشآموزم را متناسب با شهر و دیاری که در آن زندگی میکند پرورش دهم».

سیاستگذار از حالوهوای شهر من خبر ندارد

در روزگاری که ناپایداری در سیاســتهای حوزه آموزش هرروز پررنگتر میشــود بهطوریکه بــا تغییر دولتها تغییرات بســیار زیادی در حوزه آموزش دیده میشــود، بــا همراهی بدنه اجرائی و آموزشی با سیاســتهای ستادی شــاهد عقبافتادن بیشازپیش مــدارس از دانشآموزانــش هســتیم. دانشآموزانی کــه به قول خانم یزدانی از معلمانشان جلوتر افتادهاند و افسوس که سیستم آموزشــی ما هنوز به فکر تغییر تأثیرگذاری نیفتاده اســت. یزدانی میگوید: «سیاســتگذار نمیداند در بطن زندگی دانشآموزان من در حاشــیه شــهر چه میگذرد. سیاســتگذاریها در کشور ما که قومیتهای مختلف دارد باید متفاوت باشــد. شهرســتانها ناگزیر از برنامههای سیاســتگذار همیشه عقبتر هستند. دلیلش تفاوت در فرهنگ شهرهای مختلف اســت. شهر من هنوز غرق در قبولی دانشآموزانش در کنکور اســت درحالیکه بهترین دانشآموز من که در تهران مکانیک خوانده اســت حالا دیگر در شهر پیتزافروشی بــاز کرده اســت. نمیتوان با یــک برنامه ثابت همهجا را یکســان مدیریت کرد. من هم بــه عنوان یک مادر دو فرزندم را با یک روش تربیتی یکسان بزرگ نمیکنم. هرکدام ویژگیهای خاص خودشان را دارند». خانم مدیر خلاق شهر بجنورد، امیدوار است روزی سیستم آموزشی اصرار بر حفظ آنچه هست نداشته باشد و کمی به سمت تغییر برود. سیاســتگذار نمیداند در بطن زندگــی دانشآموزان من در حاشیه شــهر چه میگذرد. سیاستگذاریها در کشور ما که قومیتهای مختلف دارد باید متفاوت باشــد. شهرستانها ناگزیر از برنامههای سیاستگذار همیشه عقبتر هستند. دلیلش تفاوت در فرهنگ شهرهای مختلف اســت. در سال 86 رتبه دوم الگوی برتر را کســب کردم و پیشنهاد تدریس در مدارس دیگری هم داشتم اما نپذیرفتم. در مدارس دولتی هیچ حامی نیست اما بهترین بچههای روی زمین را در مدارس دولتی میتوان کشف کرد.

اگر معلم ما خلاق باشد به دانشآموزش جرئت میدهد. این در حالی است كه بسياری از معلمهای ما حتی جرئت خروج از كاغذبازیهای ساختار آموزش و پرورش را ندارند، درصورتیكه این ذهنيت را برای من معلم ایجاد كردهاند. ذهن من معلم باید رها باشد تا دانشآموزم را متناسب با شهر و دیاری كه در آن زندگی میكند پرورش دهم

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.