میایستم، میبينم و حسرت میخورم

Shargh - - ديپلماسي - بهروز بقایی

زیبایی در محیط زیست ایران موج میزند، هرجای این کشــور پهناور که بروید، منظرههای چشمنواز شما را تسخیر میکنند؛ اما گاه لکههای آغشته به کثیفی و زباله، این تصویر بینظیر را خدشهدار میکنند. مردم در نواحی مختلف ایران زمین را دوســت دارند و این را در تاریخ و فرهنگ خود نشان دادهاند و شاید بههمیندلیل است که از زباله، بیش از هر چیز دیگری آزار میبینند.

دوری از کارخانههــای بازیافــت، میهمانهایی که حرمــت زمین میزبان را رعایــت نمیکنند، قانونهای نانوشتهای از احترام به زمین که نادیده گرفته میشود، همه و همــه دستبهدســت هم میدهد تــا مردم ســرزمین ما هر روز و بهویــژه در روزی مانند امروز که به روز جهانی زمین پاک نامگذاری شده از خود بپرسند کــه آیا حقِ زمین این اســت؟ زمینی کــه به ما برکت خود را ارزانی میکند باید بالاترین جایگاه را در تفکر و زندگی امروز ما داشته باشد. در سفرهایی که این اواخر به نقاط مختلف ایران داشــتهام، هر زمان که با چنین صحنههایی روبهرو شدهام، ایستادهام، دیدهام، حسرت خــوردهام و در بهترین حالــت، توانســتهام نمایی از ظلمی را که به طبیعت و محیط زیست ایران میشود در تلویزیون با مردم به اشتراک بگذارم. این وظیفه من اســت که تا آنجا که میتوانم در رفتوآمد به اینسو و آنســوی کشــور، خواهان افزایش فرهنگ عمومی در زمینــه مراقبــت از هوا، آب و زمین باشــم. وظیفه من اســت که مردمم را بشناســم، آدمهای سرزمینم را بــا ادبیات و فرهنگــی که دارند دریابــم و با کمک همانها برای بهبود وضعیت زیستی و محیطی کشورم دستبهکار شوم؛ اما پیش از هر چیزی و بیش از آنکه هر اقدامی برای بهبود داشته باشیم، باید یک کار مهم انجام دهیم؛ باید همدیگر را بیشتر دوست بداریم؛ این سرآغاز بهتر زیستن ما در سرزمین ایران است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.