از اوباماکر تا برجام

Shargh - - اقتصاد -

به بیان دیگر، ستاد تبلیغاتی ترامپ و لابیهای سودجو بهخوبی فهمیده بودند در فضای احساسی و هیجانی انتخابات، آنچه نتیجه میدهد فضاسازی منفی، تحرکات و اظهارات «احساســی» است، نه الزاما مباحث منطقی، عدد و رقم و استدلالهای با پایه و اساس! آنها میدانستند برای تخطئه کارنامه اوباما، کافی است مهمترین دســتاورد او را با ابزار احساس و تحریک، از چشم مردم بیاندازند. حاصل این شگرد انتخاباتی خودخواهانه هم در نهایت این شــد که امروزه میلیونها شهروند آمریکایی از قشر متوسط و محروم، مجددا در معرض خروج از دایره درمان و بهداشت قرار گرفتهاند.

حــال، مخالفــان دولت روحانی هــم با همین شــیوه به جان «برجام» افتادهانــد. آنها نیز خوب میدانند بهازای هر ایراد احساســی و پوپولیســتی که با چرخش یک قلم یا با چند دقیقه ســخنرانی هیجانی به «برجام» نسبت میدهند، مدافعان آن مجبور میشوند ساعتها وقت بگذارند تا با منطق، استدلال، عدد و رقم، مجددا به افکار عمومی نشان دهند که توافق هســتهای مصلحت آنها را تأمین کرده است.

آنهــا یک عکــس دلخــراش از یک شــهروند کارتنخواب در کشــور منتشــر میکنند و به طعنه میپرســند «پس برجام برای اقتصاد چه کرد؟» و حامیان آن مجبور میشوند صفحهها سیاه کنند تا با عدد و رقم و ســند و شــواهدِ فنی و کسلکننده، از افزایش چهاربرابری فروش نفت، تکرقمیشدن تورم، لغو قطعنامههای تحریمی شــورای امنیت، رفع موانــع حقوقی ســرمایهگذاری و آزادشــدن شــریانهای مالی و تجاری و انعقــاد قراردادهای میانمــدت و بلندمدت صنعتی و ... صحبت کنند. آنها سپس در پربینندهترین برنامه طنز «صداوسیما» یــا در پرمخاطبترین ســاعات پخــش - به زبان طعنه و کنایه تلخ - از «جرئتنداشــتن» کارگزاران سیاست خارجه و ضرورت خانهنشینی آنها سخن میگویند! و باز حامیان عقلگرا مجبور میشــوند مجددا برای افکار عمومی توضیح دهند خروج از «فصل هفتم منشور سازمان ملل» یعنی چه، لغو قطعنامه ۱۹۲۹ از نظر امنیتی چه دستاورد عظیمی بوده است، رفع ممنوعیت رزمایشهای موشکی در قطعنامه ۲۲۳۱ چه خدمتی به توان دفاعی کشور کرده، جلوگیــری از طرحهایی مانند «فروش نفت برای غذا » و «صفررسانی فروش نفت » چه خدمتی به نسلهای آینده کرده و تلاش وزارت خارجه برای خنثیســازی پروژه «امنیتیســازی» ایران چگونه لوایح زیانبار لابیهای ســعودی و صهیونیســتی را در واشــنگتن خنثی کرده است. سپس مخالفان مغرض و پوپولیست، مجددا عکسها و پوسترهای دستکاریشده را از «ســیمانریزی در قلب رآکتور اراک» منتشــر میکنند تا با شــگردهای بصری، به افــکار عمومی القا کنند که فنآوری هســتهای در ایران به خاک سپرده شده است؛ و باز رئیس سازمان انرژی اتمــی و متخصصان امر مجبور میشــوند روزها و ســاعتها وقت بگذارند تا با زبانی فنی و اســتدلالهای علمی، توضیح دهنــد رآکتور اراک «آبســنگین » باقی میمانــد، بازطراحی رآکتور ما را به فناوری جدیدتری مجهــز میکنند و ایران در فرایند جایگزینی رآکتور هیچ زیان عمدهای متحمل نشــده اســت. حالا که این قرارداد بهطور رسمی با طرف چینی در وین امضا شــده اســت، احتمالا دســتاویز دیگری برای هجمه به این دستاوردهای ملی، پیدا خواهند کرد! آنها سپس، بهجای تحلیل محتوایی برجام، لبخندهــای دکتر ظریف را هدف قرار میدهند و این چرخه معیوب همچنان ادامه پیدا میکند. مردم حتمــا میدانند امروز که فصل انتخاباتی در ایران آغاز شده است، به احتمال زیاد همین شــیوه در روزهای آینده با شــدت بیشــتری بــه اجرا گذاشــته خواهد شــد. حال بایــد دید آیا مخالفــان پوپولیســت دولت موفق خواهند شــد همان سرنوشت اوباماکر را برای برجام رقم زنند یا خیر؟ شــواهد حاکی از آن اســت که مردم ایران از درایت سیاسی و ژرفنگری بیشتری نسبت به مردم آمریکا برخوردارند. دســتکم امید این است مردم ایــران در قضاوت درباره دولــت روحانی و برجام، تجربه فاجعهآمیز پیــروی مردم آمریکا از منتقدان پوپولیست را فراموش نکنند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.