لزوم تداوم دولت روحانی

Shargh - - اقتصاد - امید یعقو بزاده* *دانشجوی تاریخ دانشگاه شهید بهشتی

یکی از مشکلات تاریخی ساختار سیاسی کشور ما بیثباتی مدیریتی و شخصمحوربودن ساختار سیاسی اســت. این بیماری ســاختار سیاســی پس از انقلاب اســلامی نیز از بین نرفت و همچنان مشــکلاتی را در اداره کشور به وجود میآورد. بهعنوان مثال، با گذشت نزدیک به 40 سال از انقلاب اسلامی، هنوز یک برنامه جامع آموزشــی در نظام آموزشوپرورش ایران وجود ندارد و بــا رویکارآمدن دولتهای مختلف، شــاهد تغییراتی در کتب و سیستم آموزشی کشور هستیم. این اتفاق در برنامههای عمرانی و حتی سیاست خارجه کشــور نیز وجــود دارد و با رویکارآمــدن هر دولتی، شــاهد به تعلیقدرآمــدن برنامههــای دولت قبلی بودهایم. دولت ســازندگی در هشت سال سکانداری اداره کشــور، فعالیتهای عمرانی بســیاری را انجام داد و در دولــت اصلاحــات این برنامههــا ادامه پیدا کرد و با اتخاذ رویکرد اصلاحاتی از ســوی این دولت در عرصههــای سیاســت خارجی و داخلــی و ایجاد ثبــات و آرامش اقتصادی همراه بــا رونق اقتصادی، باعث پیشرفت بیشتر کشور شــدند. در واقع تا قبل از رویکارآمدن دولت احمدینژاد، کشــور در شــرایط مساعدی از لحاظ اقتصادی، سیاسی و اجتماعی قرار داشت و شــاهد ثباتی همراه با پیشــرفت رو به جلو بودیــم؛ اما زمانی کــه احمدینژاد به قدرت رســید، دست به اقداماتی زد که در بسیاری از موارد چرخشی 180درجهای برخــلاف برنامههای کلان پیش از خود بــود و این موضوع تأثیرات بســیار بدی بــر اقتصاد و سیاست کشور گذاشــت. تصمیماتی مانند ازبینبردن ســازمان برنامه و بودجه و صــرف میلیاردها دلار از ســرمایه ملی کشــور در اهداف غیرکارشناســی مثل مسکن مهر، ساختن ساختمان مجلس کشور جیبوتی، کمکهای بســیار به کشورهای ناشــناخته آفریقایی، اظهارنظرهای غیرکارشناسانه و بعضا غیرعقلانی در سیاســت خارجه و... . در واقــع احمدینژاد با اتخاذ تصمیمات شخصی خود باعث ازبینرفتن بسیاری از برنامههای کارشناسیشــده دولت اصلاحات و حتی پیش از آن شــد و کشور را در شرایط پیشبینینشدنی از لحاظ اقتصادی و سیاســی قرار داد. دکتر روحانی کشور را در شرایطی تحویل گرفت که اقتصاد با تورم بــالای 40 درصد، رکود و تحریمهای بیســابقه و... در آستانه فروپاشی قرار داشت و وضعیت عمومی کشور چندان مطلوب نبود. طبعا بهترین و مهمترین کاری که دکتر روحانی و هر رئیسجمهور احتمالی دیگری بایــد انجام میداد، بازگرداندن ثبات در روند اداره کشــور و اقتصــاد بود که البتــه دکتر روحانی بهخوبی از پس این کار برآمد و امروز شــاهد ثباتی )هرچنــد نه کامل و مانند قبل از ریاســتجمهوری احمدینژاد( در سطح کلان کشور هستیم و از لحاظ روابط بینالملل در موقعیت مناســبی قرار داریم و میتوان گفت بســتر برای فعالیتهــای اقتصادی فراهم شــده اســت. اما نکته مهم اینجاست که با رویکارآمدن یــک دولت اصولگــرای دیگر، بازهم دســتاوردهای دولت مســتقر از بین خواهد رفت و شاهد چرخشــی دیگر در سیاستهای اداری کشور خواهیم بود و این مسئله بههیچوجه به نفع کشور مــا نخواهد بود؛ چراکه ثبات بهوجودآمده که لازمه هر پیشرفت و رونقی است، دستخوش تغییر خواهد شــد و بازهم آن چرخه همیشگی شخصمحوری و بیثباتی مدیریتی ایران را دســتخوش مشــکلات بســیاری خواهد کــرد. بنابرایــن ثبــات مدیریتی و جلوگیــری از برهمخــوردن برنامههــای داخلی و خارجی کلان را میتوان مهمترین دلیل لزوم تداوم دولت روحانی دانست.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.