او تنها یک اسم نبود!

Shargh - - سیاست - کریم ارغندهپور

ما گاهی نیازمند یادآوری هســتیم. آنچه در سال ٩٢ اکثریت مردم را از همه طبقات و اقشار با درجات متفــاوت باورمندی، اعم از مــرد و زن، پیر و جوان، محروم و برخــوردار، اقوام مختلــف با گویشهای متفاوت و نیز نیروی کار ماهر و غیرماهر، به روحانی رســاند چه بود؟ همین جناب قالیباف برای بار دوم نامزد بود و ادعاهای مختلفی مطرح میکرد. برخی در برنامههای تلویزیونی اســکناس سبز به بینندهها نشان دادند، ولی خوشبختانه اکثریت به جمعبندی دیگری رسید و همین نشــاندهنده نوعی عقلانیت جمعی بود، بههمیندلیل وقتی نام روحانی قطعی شــد، شوروشــوق عمومی به صورت خودجوش در شهرها شــکل گرفت. آنچه بیش از هرچیز جامعه را به این انتخاب مصمم میکرد این بود که جامعه طعم تلخ هشت سال زمامداری از نوع احمدینژاد را چشــیده بود؛ هم فقرا -که با تمــام وجود اثرات ویرانگــر تــورم را درک کرده بودنــد- و هم جامعه متوســط شــهری که ناامنی و بیثباتی شرایط آنها را به اســتیصال کشــانده بود و از همه مهمتر اثرات مخرب احتمال پیشــامدهای ناگوار از طرف پارهای از کشــورهای خارجــی که همهچیــز را برای مدت نامعلومــی تحتتأثیــر خود قــرار مــیداد. انگار مجموعه جامعه به این جمعبندی رســیده بود که رفع تحریم و تهدید، اولویت کشــور است. دقیقا به همین خاطر هم هست که چنین استنباطی و تلاش برای دفع خطر در ســطح وســیع جامعه عقلانیت شــمرده میشــود. حالا مــا دوباره بر ســر دوراهی هســتیم. کسی وعده میدهد که پول تقسیم میکند و درآمد دولت را چندبرابر میکند و از این قبیل، ولی او درباره اینکه آیا غول تورم را همچنان مهارشــده نگه میدارد یا خیر ســکوت میکند. ترجمهاش این است که اگر او بتواند چنین وعدههایی را محقق کند، ارزش پول و قدرت خرید مــردم نیز تقریبا به همان اندازه پایین خواهد آمد. ضمن اینکه همه کارشناسان معتقدند وعدهای که او میدهد اساســا غیرممکن اســت؛ یعنی وعده او احتمالا محقق نمیشود، ولی قدرت خرید مردم حتما به درجات بیشــتری کاسته میشــود. در کنار این اگر شــرایط بینالمللی را هم در شــمار آوریم، میتوان پیشبینی کرد که کاســتن از ارزش پول ملی نوعی آســیبپذیرترکردن شرایط کشــور در برابر تهدیدات خارجی هم هســت که با وجــود افراد خطرناک و ســوداگری چون ترامپ در رأس مهمتریــن قدرت نظامی جهــان حالا اهمیت مضاعفی یافته اســت. خلاصه سخن من این است: همه شــرایطی کــه در انتخابات گذشــته جامعه از آنها میگریخت، حالا هم پاک نشــده و باید نســبت به آنها حســاس بود. آن چیزی که معیشــت مردم را ســامان بیشــتری میدهد در درجه نخست مهار غول تورم و ثبات اقتصــادی و فراهمکردن آرامش در ســایه عقلانیت اســت. بــه نظر مــن مهمترین شــاخص عقلانیت امروز بالارفتن مشارکت عمومی در انتخابات و در درجات بعد اعتمادکردن به کسی اســت که میتواند کشــور را از گذرگاههای ناهموار سیاست خارجی عبور دهد و اجازه نمیدهد اقتصاد دچار تلاطمهای غیرقابلکنترل شود. اینها قدمهای مؤثری به جلوســت که منافع «همــگان» را تأمین میکند و آینده بهتری را نوید میدهد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.