مثل برخي يكشبه نميتوانيم انبوهي شغل ايجاد كنيم

Shargh - - سیاست -

آن زمان فقط یك دوره كارورزی بود و فكر میكردیم زمانی باید تعیین كنیم. خوبی قضیه این بود كسانی كه در این پروسه از طرف سیستم تأیید میشدند، فرضا هزار نفر در یك استان ثبتنام میكردند، فرض كنید 200 نفر از سوي كارفرما پذیرفته میشدند، كسانی كه در كارگاهها وارد میشدند، حدود 75درصدشان در همانجا رسوب میكردنــد و كارفرمــا با آنهــا قرارداد میبســت بدون معافیت بیمهای. این نشــان میدهــد تا اینجای قضیه اثرگذار اســت و از اینجا به بعد میشود مزیتی كه ایجاد كردهایم. مزیت معافیت بیمهای باعث میشــود واقعا اثرگذاری بالا برود، منتها با دقت نظرهایی كه شما اشاره كردید؛ یعنی صرفا یك مزیت مالی برای یك دوره كوتاه ایجاد نكرده باشــیم. نكته دیگــر اینكه در این طرح قید بنگاههای كمتر از سه یا پنج نفر را به كار نبردهایم.

آیا بحث سهجانبهگرایی را در این طرح در نظر گرفتهاید و از فعالان کارگری هم خواســتهاید نظر خود را ارائه دهند؟

بله ســعی كردهایم؛ درباره آمــوزش نیروی كار در محیــط واقعی كار كه همان اســتاد- شــاگردی قدیم است، كاری شكل بگیرد كه بحث سهجانبهگرایی است. بنابراین چارچوبی كه درمیآید، به اشــتراك گذاشته و دیدگاههای دوستان گرفته میشود. یكی از پیشنهادات آن اســت كه دوســتان در حوزههــای تصمیمگیری و سیاستگذاری مشاركت كنند و ما بستر را فراهم كنیم.

ایــن مورد را هم در نظر گرفتیــد که تمایلی به انعقاد قــرارداد بین کارفرماها نیســت؟ قرارداد دائمی هم که نداریم.

چند مســئله وجود دارد؛ اول اینكه در دنیا اصولا یك شیفت جدی وجود دارد به سمت موقتشدن كار یعنی دوره زمانی استخدامها كاهش پیدا كند. بیشتر از كارفرماها، نیروی كار تمایل به تغییر دارد.

منظورتان تجربه کدام کشورهاست؟

بیشتر كشورها.

روی دیگر سكه را هم در نظر گرفتهاید؟

در ایران درباره نیروی كار باكیفیت یكی از مســائل همین است. برخی شــركتهای بزرگ كه نیروی كار كیفی میخواهند، مسئلهشــان این اســت كه نیروی كار وقتی فرصت شــغلی بهتر فراهم شد، كار را ترك میكند. اینطور نیســت كه فقط كارفرما مقصر باشد. نكته بعدی این اســت كه عرضه نیروی كار به شدت افزایش پیدا كرده و در این شــرایط دو اتفاق میافتد. 1( حــق انتخاب را به كارفرما در طرف تقاضا میدهد و قــدرت چانهزنیاش را بالا میبــرد. 2( حاصل كار این است كه قیمت كار پایین میآید. بدیهی است كه این دو در كنار هم باعث میشــود كارفرما ارزانترین و باكیفیتترین را انتخاب كنــد؛ بههمیندلیل همین الان هم آمار نشان میدهد كارفرماها بیشتر به سمت باتجربهها میرونــد و تمایل به جذب نیــروی كار با ســن اندكی بالاتر، بیشتر است. به این دلیل كه بهطور طبیعی انتظار میرود وقتی عرضه نیروی كار افزایش پیدا كرد، توان چانهزنی نیروی كار پایین بیاید، هرچند قانون كار چفت و بســت زیادی داشــته باشد. اگرچه این قضیه درخوراعتناســت درحالیكــه قانون كار را حامی كارگر میدانیم، خیلی از دوســتان تعبیر قانون كارگر میكنند تا قانون كار، اما دستاوردی كه این قانون كار برای ما دارد، این است كه در این مواقع نتیجه آن نیست كه به نفع كارگر باشد چون بازی دو طرف دارد و براساس قانون، كارفرما حق انتخاب دارد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.