كارگري كه خستگيام را از تن به در برد

Shargh - - اقتصاد -

با خــودم مرور میکنــم و میبینم مراســمهای صدنفره سالهای قبل به تجمعهای چند 10هزارنفره سالهای اخیر تبدیل شــده است. در ایام دولت تدبیر هیچ مراســمی با کمتر از جمعیت 10 هزار نفر برگزار نشد و امسال هم که جمعیتی بالغ بر 20 هزار نفر در مراسم حاضر بودند. در سال 93 نیز با دستور و پیگیری مســتقیم رئیسجمهور، کارگران مجــوز راهپیمایی گرفتند، به خیابانها آمدند و اعتراض کردند. وقتی این مقایسهها را انجام میدهم، بیاختیار به دیدگاه تنگ و کوچک عدهای فکــر میکنم که تصور میکنند یک اعتراض 50 نفره بهانهای برای زیرســؤالبردن حضور باشــکوه کارگران باشد. این ســند افتخار دولت تدبیر است که نشــان داد میتوان و باید رفتار و شعارهای خاص جمعیتی حدود 50 نفره را )که فرض میکنیم سامان و سازماندهی نداشتند و کاملا تصادفی در یک مکان جمع شده بودند و احتمالا اتفاقی جلوی برخی دوربینهای خاص هم قرار داشتند( شنید. اتفاقا نگران بودم مبادا کســی به آنها آسیبی برساند یا درگیری به وجود آید و چقدر غیرمسئولانه و بیانصافی است که برخی عادت به ندیدنشان را به ندیدن جامعه کارگری هم تسری دادند و نخواستند جمعیت 20هزارنفری را ببینند.اما خستگیام را یک کارگر کارخانه کیان تایر در حاشیه مراســم از تن به در برد. او که کارخانهاش در ســالهای دولت قبل تعطیل شده بود و در این دولت کارخانه راهاندازی شد، به من گفت امروز بیش از پیش به حقانیت شما پی بردم و گفت دوستتان دارم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.