هنرمندان جهانی، سیستم مدیریتی محلی

Shargh - - هنر - حسین هاشمپور

وزیــر فرهنگی که رئیسجمهور شــده باشــد، برای اهل هنر خاطره اســت، خواه خیلی دور، امــا هنوز طعمش به دهان مانده، راســتش آنقــدر به هنرمنــد تلخی رفته و مــیرود که آن روزگاران نوســتالژیک شــده اســت. در آن هشت ســال همت دولتنشینان بر حفظ کرامت انسانی هنرمنــد بــود و هنر نــزد افکار عمومــی مرتبتی والا یافــت، اما در مقام دســتیابی به توســعهای فراگیر و پایدار بهویژه تأمین زیرســاختهای کلان یــا قدرتیابــی نهادهای صنفی، اتفاقــی که باید شــکل نگرفت؛ برخی بیپولی دولت و فشارهای افسارگسیخته گروههای فشار را دلایل عمده عدم حصول به این ضروریــات میدانند و درعینحال یادآوری میکننــد هنرمندان هــم کاربلد صنفی نبودند، تمرین کار تشــکیلاتی نداشتند و... گذشت و همه این ســالهای بعد با وجود دستاوردهای جامعه فرهنگ و هنر و کمکهای کمجان دولت در این چهارساله اکنون بار دیگر کرامت هنرمند و بر صدرنشستن هنر شده است آمال و آرزو! یکی از بیکاری مداوم مینالد، آنیکی دغدغه بیمه دارد و دیگری ممنوعالفلان است!

در چنین وانفسایی برایم غریب است دوستان گلایه میکنند چرا فرهنــگ و هنر در مناظرههای نامزدهای ریاستجمهوری سهمی ندارد!

با وجود توســعه فردی هنرمندانمان که حــالا برخیشــان در عرصههای مختلــف آوازه جهانی دارند، بدنه مدیریت فرهنگ و هنر کشــور رشــدی نداشته اســت؛ این عدم توازن را در سایر بخشهــای مملکت هــم میتوان دیــد؛ یعنی نیروی انســانی بســیار جلوتر از سیستم مدیریتی اســت و پیداســت در پرورش مدیرانی کارآزموده ناموفق بودهایم؛ ازاینروست که وقتی مدیران در جایی مثل مناظرات انتخاباتی زیر ذرهبین میروند معلــوم میشــود چرا با وجــود نبــوغ ایرانی در جهانسوم دستوپا میزنیم.

با همه اینها بدیهی است که اگر خرگوش نمیتوان بــود، لاکپشــتبودن را باید چســبید، ایســتادن یا پسرفتن و فرورفتــن، لجبازی با خود است، ازهمینروست که هنرمندان یک ماه مانده به انتخابــات اعلام حضور میکننــد و یکبهیک شــفاف رأی خود را اعلام میدارنــد که این خود نشانه جامعهشــناختی دیگرتری است که بعدتر دربارهاش خواهم نوشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.