ساحر 39سچهارلهه فیراناتنخاباستورانسیه

نگاهی به سیاستها و استراتژیهای «امانوئل ماکرون» جنجال ف

Shargh - - جهان -

نفیسه کریمي: انتخابات ریاستجمهوری فرانسه از منظر کارشناسان و تحلیلگران سیاســی و بینالمللی یــک انتخابات تاریخی، هم در داخل این کشــور و هم در اتحادیه اروپاست. آنچه بیش از همه به این انتخابات وجهی بیسابقه میبخشد، نتایج آن اســت. تغییر نگاه فرانســویها و رویگردانی آنان را از دو جریان اصلی در این کشــور، نمیتوان نادیده گرفت؛ چراکه اصلیترین پیام این انتخابات،گذار شــهروندان فرانســوی از احزاب ســنتی اســت. آنچه در جریان دور نخســت انتخابات ریاســتجمهوری فرانســه رخ داده، نوعی انقلاب خاموش محسوب میشود. در دهههای گذشــته، قدرت اجرائی و سیاسی در فرانسه همواره میان دو حزب «سوسیالیست» و راســت میانه «جمهوریخواه»، در حال گردش بود؛ رؤســایجمهوری مانند «فرانسوا میتران»، «ژاک شــیراک»، «نیکلا سارکوزی» و «فرانسوا اولاند» هرکدام به یکی از این دو جریان تعلق داشتند؛ اما اکنون «امانوئل ماکرون» بهعنوان نامزدی مســتقل در انتخابات ریاســتجمهوری حاضر شده و «مارین لوپن» نیز ســکان هدایت جریان راســت افراطی «جبهه ملی» را در این کشور بر عهده دارد؛ در این معادله، خبری از سوسیالیستها و جمهوریخواهان نیســت. از سوی دیگر، برای نخستینبار رئیسجمهوری کنونی این کشور پس از پایــان دوره اول صدراتش، حاضر به حضور در رقابتها نشــد و همچنین برای نخســتینبار از ســال 1947، احزاب و طرفــداران حفظ محیط زیســت، نامزدی مســتقل در انتخابات نداشتند. هرچند نتایج دور نخســت انتخابات را از مدتها پیش میتوانست پیشبینی کرد؛ اما نتیجه انتخابات هفتم ماه می، ميتواند هم برای فرانســه، هم برای اتحادیه اروپا و هم برای کل جهان شــگفتیآفرین باشد. اگــر در این انتخابات، امانوئــل ماکرون جوان به پیروزی دســت یابد، جریانی به پیروزی رســیده است که عمری در حدود یک ســال دارد. اگر «مارین لوپن» پیروز انتخابات شــود، این نخســتینبار در تاریخ جمهوری پنجم خواهد بود که حزب راست افراطی، قدرت را در این کشور به دست خواهد گرفت. این انتخابات نشان داد نیروهای سیاسی سنتی نیاز به بازسازی گستردهای دارند و به احتمال فراوان، انتخابات پارلمانی آینده که در پی انتخابات ریاســتجمهوری برگزار میشود، با پرسشها، تردیدها و نتایج ابهامآمیزی روبهرو خواهد شد.

از ایــن حیث، نمیتوان نســبت به نتایــج رقابت انتخاباتی اخیر در فرانســه بیتفاوت ماند. تحولات عمیق و زیربنایی که در جامعه فرانســه رخ داده، منجر به اقبال شــهروندان فرانسوی نسبت به نامزدهای مستقل و حتی راست افراطی شده و همین مسئله، میتواند تعیینکننده آینده سیاسی پاریس برای 10 سال آتی باشــد. در چنین معادلهای اهمیت چندانی ندارد که ماکرون یا لوپن به کاخ الیزه راه پیدا کنند؛ بلکه آنچه اهمیت دارد، تغییر هندسه و ساختار سیاسی موجود در پاریس است و بدون شک احزاب سنتی فرانسه برای بازگشت به معادلات سیاسی و اجرائی پاریس، کار بسیار سختی پیشرو خواهند داشت.

سحر سیاسی جوان 39ساله

اما ماکرون، ساحر 39ساله عرصه سیاسی فرانسه که اکنون بیشترین شانس را برای پیروزی در برابر مارین لوین دارد، کیســت. امانوئل ماکرون، رهبر جنبش «در حرکت»، با کســب حدود 23٬٥ درصد آرا در دور اول انتخابات ریاستجمهوری فرانسه، پیشــتاز دیگر نامزدها شد و به دور دوم راه یافت. او تا سه سال پیش که به مقام وزارت برگزیده شد، برای فرانسویان چهرهای بهکلی ناآشنا بود. هنگامی که در آوریل ســال گذشته، امانوئل ماکرون، وزیر وقت اقتصاد و صنایع فرانسه در دولت اولاند، در راه ایجاد جنبش «در حرکت» گام برداشــت، کسی باور نداشت این حرکت به کاخ الیزه منتهی شــود. بسیاری او را کارگزار رئیسجمهوری وقت تلقی میکردند که به ســبب ناامیدی از حزب «سوسیالیست»، جریانی فراحزبی بر بســتر چپ میانه راه انداخته اســت تا نامــزدی خود را بــرای دوره تازهای از ریاستجمهوری بر پایههای گستردهتری بنا کند.

هنگامی که اندکاندک زمزمههای ناخرسندی برخی از وزرا و بهویژه نخستین آنها ، «مانوئل والس »، آغاز شــد و کنایههای فرانســوا اولانــد به وزیر جوان خود نیز آشــکار و به کنارهگیری او از دولت منجر شد، ناظران سیاسی فرانسه دریافتند امانوئل ماکرون چنانکه فرانســویان میگویند ، «بــرای خود میدود »؛ اما باز هم کسی امانوئل ماکرون را باور نداشت. او را که پیش از این در هیچ انتخاباتی شرکت نکرده، شهردار و نماینده مجلس و سناتور نبوده و در واقع رأیي به دست نیاورده و نمایندگی کسی را نداشــته، «بادکنکی» خواندند که با نخستین ضرب مبارزات انتخاباتی «خواهد ترکید». برخی ناظران ماکرون را لیبرالیسم و برخی دیگر او را یک سوسیالدموکرات توصیف کردهاند. او هنگام حضور در حزب سوسیالیست، )ســالهای 200۶ تــا 2009( از جناح راســت حزب حمایت میکــرد که گرایش سیاسیشان با سیاستهای «راه سوم» که «بیل کلینتون»، «تونی بلر» و «گرهارد شرودر» آن را به پیش میبردند، مرتبط بود.

تحصیل در مدرسه علوم سیاسی

ماکرون پس از اخذ فوقلیســانس فلسفه از دانشگاه «نانتر» در غرب پاریس، وارد مدرســه عالی علوم سیاسی پاریس شد و ســپس به مدرسه عالی مدیریت دولتی رفت که بیشــتر دولتمردان و کارگزاران برجسته این کشور را پرورده است. امانوئل ماکرون در پایان تحصیلات خود، وارد اداره کل بازرســی مالیاتی شد که در فرانسه پلکان ترقی به سوی مقامات عالیه دولتی است. بااینحال چهار سال بعد خواستار مرخصی درازمدت شد و به استخدام بانک «روتشیلد» درآمد. اقدام و شــغلی که بارها از سوی رقبای انتخاباتی او با ایراد و انتقاد مواجه شد. پس از آن بــود که امانوئل ماکرون به معاونت دبیرکلــی دفتر رئیسجمهوری برگزیده شــد و تنها هنگامی که دو سال بعد به وزارت رسید، فرانسویها با چهرهای آشنا روبهرو شدند. امانوئل ماکرون زاده پدر و مادری پزشک است. پدر او، «ژان میشل ماکرون»، متخصص اعصاب و اســتاد همین رشته در دانشکده پزشکی است. او هرچند در دوران مبارزات انتخاباتی درباره گرایش سیاسی خود سخنان گوناگوني بر زبان آورد و گاه به داشــتن پایگاه خانوادگی چپ بالید و زمانی از دســت چپ نالید؛ اما پیش از آن همواره به پرورش در دامان مادربزرگ مادری خود که افکاری چپ داشــت، افتخار کرده بود. ماکرون 10 ســال پیش در شهر «توکه» با همسر کنونی خود «بریژیت ترونیو» که 2٤ ســال از خود او بزرگتر اســت، ازدواج کرد. بســیاری در دوران مبارزات انتخاباتی کوشش کردند با اشارات کموبیش روشن و پنهان به این پیوند، او را مورد انتقاد قرار دهند. امانوئل ماکرون با شعار «فرانسه باید برای همه فرصت موفقیت باشد» به میدان مبارزات انتخاباتی قدم گذاشت و برنامه ریاســتجمهوری خود را «طرحی برای ساختن فرانسهای جدید» اعلام کــرد. او خواســتار «مدرنیزهکردن» اقتصــاد، آزادکردن بازار کار، ســرمایهگذاری گسترده، توجه ویژه به آموزش و فرهنگ و نیز تحکیم اتحادیه اروپاست.

هفتهنامه «فارن پالسی»، ماکرون را سیاستمدار انگلیسیزبان معرفی میکند و مینویسد: «برنامه اقتصادی ماکرون -با رویکرد به شدت لیبرال- به آرمانهای آمریکا نزدیک اســت و از گفتوگوهای کلاسیک فرانسوی فاصله دارد». روزنامه «فایننشــالتایمز» نیز ماکرون را نامزد نوگرا مینامد و به نظر میرســد پافشاری ماکرون بر اصول بازار مشــترک، پول واحد و اعتماد راســخ به اروپا به مذاق این روزنامه خوش آمده اســت. فایننشــالتایمز در مقاله دیگری انتخاب ماکرون را ســدی در برابر موج پوپولیستی در اروپا میداند. «والاستریتژورنال» نیز رویکرد ماکرون را درباره 3۵ ســاعت کاری در هفته میســتاید و مینویسد: «ماکرون با حمله به دیدگاههای سنتی جامعه فرانسوی مورد توجه آمریکا قرار گرفته است». درهمینحال، فارن پالســی در ادامه ماکرون را با «باراک اوباما»، رئیسجمهوری سابق آمریکا، مقایسه میکند و او را زمینهساز تغییر در فرانسه مينامد.

وقتی نوبت به سیاســتهای دفاعی اتحادیه اروپا میرسد، ماکرون متقاضی اســتقلال راهبردی اروپاست و در این راســتا از طریق تقویت و تحکیم توافقات دفاعی دوجانبه و نیز اشــکال دیگر همکاریهای دفاعی با سایر کشورهای عضو و متقاضــی به تحقق راهبرد مذکور اهتمام میورزد. پیشــنهادات او دربرگیرنده تأســیس مقرهای دائمی اروپایی )مثلا با هماهنگی ناتو و ســتادهای فرماندهی آن(، تشکیل شــورای امنیت اروپا و نیز ایجاد صندوق دفاعی اروپا با هدف تأمین اعتبار برنامهها و تحقیقات نظامی مشــترک اســت. او همچنین دارای ایدههایی درباره پویاسازی گردانهای رزمی اتحادیه اروپاست؛ اما این امر به هیچ عنوان به مفهوم تلاش برای ایجاد ارتش اروپایی نیست.

بدهی به روسیه ندارم

امــا خــلاف نزدیکــی رقیبش بــه روســیه و شــخص «ولادیمیــر پوتین»، رئیسجمهوری این کشــور، ماکرون سعی میکند تا جایی که میتواند از مسکو فاصله بگیرد. او میگوید بقیه بدهی به روسیه ندارد و رئیسجمهوری این کشور را به پذیرش معیارهایش واخواهد داشــت چراکه از توانایی جلب احترام پوتین برخوردار است. ماکرون در یکی از مصاحبههای خود پیش از دور اول انتخابات گفت، «به پوتیــن خیلی قاطع و محکم میگویم که آمــاده احیاي مذاکره برای حل بحرانهایی که روسیه در آنها دخیل است )سوریه و اوکراین( هستم و بدون خصومتورزی و درعینحال واگــذاری هیچگونه امتیازی، در دفاع از ارزشهای فرانســه هوشیار خواهم بود». روســیه نیز بلافاصله پس از اعلام نتایج دور اول انتخابات اعلام کرد که مســکو به آرای مردم فرانسه احترام میگذارد. «دیمیتری پســکوف»، سخنگوی رئیسجمهوری روســیه تأکید کرد ما خواهان برخورداری از یک رابطه معقول و مناســب دوجانبه با فرانســه هســتیم و به همین منظور رئیسجمهوری منتخب این کشور برای ما قابل احترام است.

مخالف استعمار فرانسه

ماکرون به طرز مجادلهبرانگیزی اســتعمار فرانســه بر الجزایــر را بهعنوان «جنایت علیه بشــریت» محکوم کرد. او گفت این بخشــی از گذشتهای است که باید بابت آن از کســانی که ما این اعمال را علیهشان انجام دادیم عذر بخواهیم؛ هرچند این مخالفت باعث پایینرفتن ماکرون در نظرسنجیها شد. سیاستهای خارجی این نامزد مستقل که تنها چند گام تا کاخ الیزه فاصله دارد، در موارد دیگر نیز از رقیبش بســیار متفاوت اســت. او از ادامهیافتن سیاستهای رئیسجمهور اولاند درخصوص اسرائیل حمایت میکند، با جنبش بایکوت، عدم سرمایهگذاری و تحریم اسرائیل مخالف است و از بیان موضع در قبال دولت فلسطین خودداری کــرده اســت. خلاف مارین لوپــن که گفته اســت همه افــراد دارای دو ملیت فرانسه-اســرائیلی باید یکی از این دو ملیت را انتخاب کنند، ماکرون اما در سفر رسمیاش به اســرائیل در سپتامبر 201۵ اعلام کرد زندگی در اسرائیل به معنای قطع ارتباط با زادگاه شهروندان یهودی فرانسه نیست.

همچنین خلاف بسیاری از سیاستمداران از جمله نخستوزیر سابق مانوئل والس، ماکرون از سیاست درهای باز در قبال مهاجران و پناهندگان همانند آنچه «آنگلا مرکل» در آلمان پی گرفته، حمایت میکند. ماکرون همانند دولت کنونی، مبارزه با داعش را یکی از اولویتهای فرانسه میداند. در این مورد، او اعتقاد دارد به هر اندازه که امنیت دولتها به مخاطره انداخته شود به همان اندازه داعش و ســایر نیروهای افراطی رشــد میکنند. درباره سوریه او معتقد است که اگرچه نباید از «بشــار اسد»، رئیسجمهوری سوریه حمایت و با او مدارا کرد؛ نباید برای مذاکرات صلح هم پیششرط کنارهگیری اسد را مطرح کرد.

نبرد میان قلب و عقل ترامپ

در برابر ایالات متحده، او مانند ســایر احزاب ســنتی راســت و چپ فرانسه، مواضع انتقادی نسبت به اظهارات «دونالد ترامپ»، رئیسجمهور کنونی، دارد. اما سیاســت فرانســه در این باره وابسته به این اســت که تا چه اندازه ترامپ به مواضــع ضد اروپایی خود جامه عمل خواهد پوشــاند. اما سیاســت ماکرون در خاورمیانه و بهویژه درباره ایران، عربســتان ســعودی و سوریه با سیاست کنونی فرانسه تا حدی متفاوت خواهد بود. او در اواخر ماه ژانویه، سفری به لبنان داشت و به این مناسبت سیاست خارجی خود را در خاورمیانه تشریح کرد.

درباره تنش میان عربستان سعودی و ایران، ماکرون اعتقاد دارد که باید توازن میان ایران و عربســتان ســعودی را حفظ کرد. به گفته خود او، «اشتباه است اگر فرانسه مثل گذشته زیاد طرفدار عربســتان سعودی باشد». درعینحال میگوید که این به معنای آن نیســت که ما روابط خــود را با ایران طوری پایهگذاری کنیم که امنیت عربستان ســعودی و اسرائیل به مخاطره بیفتد. به عقیده او، «فرانسه نباید در بازی قدرت میان دو کشــور مهم منطقه مداخله کند. فرانسه باید هم با ایران حرف بزند هم با عربســتان سعودی». ماکرون حتی میگوید: «من در برابر این دو قدرت منطقهای یک سیاســت گفتوگومحــور را پیش خواهم گرفت. از ایران مســئولیتپذیری در برابر توافق هســتهای را خواســتار خواهم شــد و از عربســتان سعودی هم میخواهم که سیاست مســئولانهای را پیش بگیرد و به هیچوجــه هیچ نوع تبانی با جنبشهایی که دســت به افراطگرایی و تروریســم میزنند، نداشته باشد». وبسایت خبری «سیانان» رقابت میان ماکرون و لوپن و همچنین رویکرد کاخ ســفید درباره آن را به نبردی میان عقل و قلب «ترامپ» تعبیر میکند. ســیانان در گزارش خود مینویسد: از یک سو ترامپ قلبا آرزوی پیروزی مارین لوپن را دارد و از ســوی دیگر عقل میگوید باید از امانوئل ماکرون در انتخابات ریاســتجمهوری فرانســه حمایت کرد. لوپن پیرو فلسفه سیاسی ترامپ اســت و از همان روشــی که ترامپ در انتخابات ریاستجمهوری آمریکا بهره برد، استفاده میکند. او معتقد به ملیگرایی، با اتحادیه اروپا و ناتو مخالف و منتقد مواردی همچون مهاجرت است و از تشدید اقدامات علیه اقلیتهای دینی بهویژه مسلمانان حمایت میکند. هر چند کاخ سفید اعلام کرده که در انتخابات کشورهای دیگر دخالتی نداشته و درباره اینکه چه فردی در انتخابات چه کشوری پیروز شــود اظهارنظــر نمیکند، اما ترامپ در مصاحبهاش با آسوشــیتدپرس از علاقه خود درباره انتخابات ریاستجمهوری فرانسه پرده برداشت. ترامپ و لوپن اشتراکات زیادی با هم دارند؛ برای مثال چندی پیش «استیو بانون»، مشاور ارشد ترامپ به «پیتر وایتینگ»، ســفیر آلمان در واشنگتن گفته بود که دولت ترامپ به جای گســترش روابط با اتحادیه اروپا علاقه دارد که با تکتک کشورهای اروپایی روابط خود را گرم کند.

فرانسه در اتحادیه اروپا بماند

اما اکثر رهبران اروپایی در انتظار پیروزی ماکرون در انتخابات یکشــنبه آینده هســتند؛ چراکه لوپن از همان ابتدا شعار خروج از اتحادیه اروپا را سر داده است. بلافاصله پس از اعلام نتایج دور اول انتخابات درحالیکه مسکو پیروزی لوپن را تبریک گفت، رهبران اروپایی با تبریک به ماکرون 39ســاله، خواهان پیروزی او در انتخابات نهایی شــدند. «مارگاریتیس شیناس»، سخنگوی اتحادیه اروپا در پیام توییتری خود نوشــت، «ژان یانکر» پیروزی امانوئل ماکرون در دور اول انتخابات را تبریک گفــت و در دور دوم نیز برای او آرزوی موفقیت کرد. همچنین «فدریکا موگرینی»، مســئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در صفحه توییتر خود نوشت: «پرچمهای فرانســه و اتحادیه اروپا را در اســتقبال از پیــروزی امانوئل ماکرون ببینید؛ این آرزو و آینده نســل ماست ». «میشل بارنیر » مذاکرهکننده ارشد اتحادیه اروپــا در موضــوع خروج بریتانیا از ایــن اتحادیه، در پیام توییتری خود نوشــت: «من بهعنوان یک میهندوســت و اروپایی، در انتخابات هفتم ماه مي به امانوئل ماکرون اعتماد خواهم کرد. فرانســه باید اروپایی باقی بماند». ماکرون در یکی از نطقهای انتخاباتی خود با انتقاد شــدید از سیاستهای احزاب راست افراطی، گفت: «به شــما اطمینان میدهم که در برنامه من هیچ دیواری وجود ندارد. اما ما مرزهای اروپایی خود را خواهیم داشــت. این امنیت واقعی ماســت ». هرچند که او با تشــدید رقابتها موضعی متفاوت اتخاذ کرد و گفت اتحادیه اروپا یا باید اصلاحاتی را پذیرا باشد یا درغیر این صورت با احتمال «فرگزیت» (خروج فرانسه از اتحادیه اروپا( روبهرو شــود. او میگوید، «من طرفدار )اتحادیه( اروپا هســتم. در طــول مبارزات و تبلیغات انتخاباتی بر ارزشها و سیاســتهای اروپایی تأکید کردم؛ چراکه عقیده دارم این نکات برای مردم فرانســه و موقعیت کشور در دنیا اهمیت دارد.

با تمامی این فرازونشــیبها، ماکرون به احتمال زیــاد رئیسجمهور بعدی فرانســه خواهد بود. این اتفاق تــا حدی میتواند آرامش را پــس از رأی مثبت بریتانیاییها به خروج از اتحادیه اروپا و پیروزی دونالد ترامپ به قاره سبز برگرداند. این در حالی اســت که بســیاری از ناظران سیاسی معتقدند که حتی اگر ماکرون بتواند کرسی ریاستجمهوری فرانسه را تصاحب کند، نمیتوان به بهبود شرایط در این قاره دلخوش کرد؛ چراکه به باور آنان، انتخابات پارلمانی فرانسه نیز بسیار بااهمیت اســت و نبرد واقعی از ماه ژوئن آغاز میشــود. ماکرون پس از پیروزی در این انتخابات، راه دشــواری پیشرو دارد؛ او باید با جمعکردن آرای ســرگردان در انتخابات پارلمانی، قدرت واقعی را در دســت بگیرد که مهمترین مانع بر سر راه او، جنبش سیاســیاي است که حدودا یک سال عمر دارد. این جوان 39ساله فرانســوي قول داده که ۵77 حوزه انتخاباتــی را با نامزدهای جدیدي پر کند که حداقل نیمی از آنها نیروهایی تازهسیاسی هستند. این کار دشواری خواهد بود اما پــس از پیروزی در انتخابات هیچچیز برای این نامزد عجیبوغریب غیرممکن به نظر نمیرســد. با این همه، باید منتظر ماند و دید، ماکرون 39 ســاله که از سوی برخی رسانهها «مرد کامل» لقب گرفته است، در انتخابات پیشرو چه میکند.

4 سیمای مختلف فرانسه

نتایــج انتخابــات دور نخســت ریاســتجمهوری فرانسه از نقطهنظر جامعهشناسی انتخابات واقعیتهای تــازه و بیســابقهای را در فضــای اجتماعی- سیاســی فرانســه آشکار کرده اســت . «ژرم جفــره »، مدیر مرکز تحقیقات و شــناخت افــکار عمومی فرانســه، این کشــور را چهارپارهشده میبینــد و «چهــار فرانســه» بــا گرایشهــای سیاســی، اجتماعــی و اقتصــادی متفــاوت را در مرزهــای جغرافیــای طبیعی ترســیم میکند. درهمینحال، به نظــر «پاتریک روژه،» دیگر کارشــناس فرانســوی، اکنون دو فرانسه وجود دارد که در این انتخابات در مقابل هم ایســتادهاند. فرانســهای کــه در آن رونق اقتصادی و اشــتغال رو به کاســتی دارد و بیش از پیش به حاشــیه رانده شده، در برابر فرانسهای قرار دارد که در مســیر پیشــرفتهای اقتصادی و تکنولوژی روزافزون است. او میگوید با نگاهی جامعهشناســانه به نقشه فرانســه و مناطق رأیگیری در ایــن انتخابات، درخواهیم یافت که دو فرانســه با درجه رشد اقتصادی و اجتماعی متفاوت در برابر یکدیگر قرار گرفتهاند. در یکسو، مناطق روستایی و شهرهای کوچک فرانسه قرار دارند که بیشترین آرای نسبی را به «مارین لوپن ،» نامزد احزاب راســت افراطی، دادهاند. در برابــر آنها، بخش دیگــری از مردم فرانســه قرار دارند که در کلانشهرها و مناطق عمده فعالیتهای اقتصادی متمرکز شــدهاند. آنان بیشــترین آرای خود را بهنفع «امانوئل ماکرون »، نامزد مستقل، در صندوقهای رأی ریختهاند.

ژرم جفره، چهارپاره فرانسه یا چهار فرانسه را در چارچوب جامعهشناسی انتخابات اینگونــه تحلیل میکند؛ او میگوید که در فرانسه اول، فرانسویانی قــرار دارنــد کــه در مناطق شــهری زندگی میکنند. آنــان از طبقات مرفه جامعــه بوده، جوان هســتند و دارای تحصیــلات عالیاند. بیشــترین تعداد آنان به امانوئل ماکرون رأی دادهاند. در فرانسه دوم، فرانسویانی قرار دارند که دارای تحصیــلات عالی بوده و زندگی مرفهی دارند و تعداد بســیار زیادی از آنان بازنشسته هســتند. آنان بیشترین آرای خود را بهنفع فرانســوا فیون در صندوقها ریختهاند.

فرانســه سوم، شــامل فرانسویانی اســت که در حومه شــهرهای بزرگ زندگی میکننــد. آنان جــوان بوده و به طبقــات مردمی جامعه فرانســه تعلق دارند. آنان بیشــتر بهنفع «ژان- لوک ملانشــون » بهسوی صندوقهای رأیگیری رفتهاند. و بالاخره، چهارمین بخش فرانسه که شــامل فرانسویانی هســتند که به طبقات بســیار مردمی تعلق داشــته و در مناطق روســتایی و شــهرهای بســیار کوچــک زندگی میکننــد، از خانم ماریــن لوپن در این انتخابات حمایت کردهاند.

پاتریک روژه نیز با بررســی نقشــه مناطقــی از فرانســه کــه از امانوئل ماکرون و مارین لوپن حمایت کردهاند، دو فرانســه را ترســیم میکند که در مقابل یکدیگر قــرار گرفتهاند. به باور او، بیشــترین رأیدهندگان ماکرون در شــهرهای بزرگ متمرکز هســتند. او مثــال پاریس را مــیآورد. در پایتخت فرانسه، امانوئل ماکرون 34.83 درصد کل آرای پاریــس را در دور نخســت انتخابات کسب کرد. این در حالی است که آرای مارین لوپن در پاریس کمتر از پنج درصد و دقیقا 4.99 درصد کل آرا بوده اســت. برخلاف ماکرون، مناطق روســتایی و شهرهای کوچک بیشترین آرا را به لوپن در انتخابات اخیر دادهاند. در این مناطق امانوئل ماکرون کمترین سطح آرا را داشته است.

ماکرون پس از پیروزی در این انتخابات، راه دشواری پیشرو دارد؛ او باید با جمعکردن آرای سرگردان در انتخابات پارلمانی، قدرت واقعی را در دست بگیرد که مهمترین مانع بر سر راه او، جنبش سیاسیاي است که حدودا یک سال عمر دارد. این جوان 39ساله فرانسوي قول داده که 577 حوزه انتخاباتی را با نامزدهای جدیدي پر کند که حداقل نیمی از آنها نیروهایی تازهسیاسی هستند

منبع: رادیو بینالمللی فرانسه

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.