من به آرامش بیشتر رأی میدهم!

Shargh - - سیاست - کریم ارغندهپور

عید ســال گذشــته برای عرض تبریک بــه یکی از فرهیختگان کشور زنگ زدم. بعد از تعارفات معمول گفتم امیدوارم در سال جدید اوضاع 10 درصد بهتر شــود. او گفت: «چیزی نگویید که غیرممکن باشد، اگر یک درصــد و بلکه یکدهــم درصد هم بهتر شد باید خوشحال بود». سخنش کاملا نکتهسنجانه بود. در روزهای گذشــته کــه رقابتهای انتخاباتی بالا گرفته یاد آن جمله افتادم. خوشبختانه بسیاری از چارچوبهــای کار روحانــی مشــخص اســت. مثلا ایشــان از ابتــدا عزم کرده بود کــه تحریمهای بینالمللــی لغــو شــود و پرونده ایران از شــورای امنیت ســازمان ملل بیرون بیایــد یا کاهش تورم را هدف اقتصــادی کار دولتش اعلام کــرده بود و از این دســت اقدامات. راستش اگر فقط همین دو کارِ تحقق برجام و تکرقمیکردن تورم هم انجام شده بود باید صادقانه عرض کنم اقدام بســیار اساســی صورت گرفتــه و کارنامهاش موفق بــود. روحانی یک سیاســتمدار حرفــهای اســت. از آن افرادی که شــعارهای تند نمیدهد ولی بلد است چگونه این ماشــین ســنگین را در این راه ناهمــوار به جلو هدایت کند. ما برای جایگاه ریاســتجمهوری یک سیاستمدار حرفهای میخواهیم که کارنامه موفق داشــته باشــد و بتوان به او اعتماد کرد. کســی که شــعارهای غیرممکن و وعدههای سنگین میدهد، یقین باید داشــت کارش در جایــی میلنگد. اولین مشکلش این است که شــعارهایش به یک برنامه کارشناسی متکی نیست. اتفاقا من معتقدم برخلاف تبلیغات ســنگین رقبا تنها نامزدی که برنامهاش به نفع فقرا و محرومان اســت روحانی اســت. چرا؟ چون متوجه زیانها و آسیبهای غول تورم هست و کمر به کنترل آن بســته اســت. اگر کسی یارانه را فرضا چند برابــر کند ولی تورم بــه چندده درصد برســد اولین قشــری که در آن میانه شدیدا صدمه میبیننــد ضعفا و دهکهای پاییــن جامعهاند. در اینکــه تردیدی نیســت. روحانی در دوره نخســت صدارتش بســیار بیشــتر از پیشبینیها ظاهر شد. او ثبات را به فضای جامعــه بازگرداند، دل جوانان را به نور امید روشــنتر کرد و بهانههای واهی را از دشمنان این مُلک ستاند و نهتنها راه را برای خدشه به منافع ملی مســدود کرد، بلکه ســوءتفاهمها را نیز بــه اندازه زیادی رفع کــرد. رأس وزارت خارجه ما هیچگاه به اندازه امــروز حرفهای و کاربلد نبوده اســت. از همه اینها گذشــته روحانــی راه را برای تعاملهای درونی نیز گشوده است. سیاست عرصه توافق اســت. برخلاف آنچــه پــارهای میپندارند سیاســت عرصه پنجهکشــیدن به صورت همدیگر نیســت، بلکه راه عقلانی و کمهزینه برای دستیابی به رقابتهای ســالم و شــفاف و عادلانه است. در این صورت فســاد هم به نفسنفس میافتد. وقتی صداهای بلند به گونهای است که صداهای منطقی در حاشــیه قرار میگیرد احتمال پوششها و امکان تحقق فســاد بیشتر است. روحانی مدعی نیست که یکشبه همه مشکلات را حل میکند، او حتی ادعا نمیکند معجزهوار در چهار سال چنین میکند ولی میتوان امیدوار بــود که او اگر با همین فرمان جلو برود حتما کارهای خوب بزرگی، هم در بخشهای معیشــتی و هــم در بخشهای سیاســی صورت میگیرد. من رأی نمیدهم که کســی ماجراجویانه بخواهد شالوده کار را از هم بگسلد –چنانکه در آن هشت ســال بود- من رأی میدهم سکان در دست کســی باشــد که چنان که در این یادداشــت کوتاه عرض کردم آرامش بیشــتر را برای کارهای ممکن عقلانی در عرصههای مختلف فراهم کند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.