زمین برنده اين جنگ است

Shargh - - هنر -

ثریا آتشــی: اومیت تورگای درگون ، مجسمهساز ترک که سال گذشته در هفتمین دوره سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی تهران نیز حضور داشته، معتقد است فضای کار هنرمندان ایرانی دارای طعمی از جنس فرهنگ کهن این مرزوبوم اســت. درگون متولد 1984 اســت. او دوران دبیرستان را در زمینه هنرهای پلاســتیک تحصیل کرد و برای ادامه تحصیل و کسب مقطع کارشناســی و کارشناسیارشــد به ایتالیا مهاجرت و مدرك کارشناسیارشد خــود را از آکادمی هنرهای زیبای کارارا، دریافت کرده اســت. او اکنون به شــکلی حرفهای کار مجسمهســازی را دنبال میکند. تورگای درگون که در بیش از 10 ســمپوزیوم بینالمللی حضور داشته، میگوید: سمپوزیوم تهران سمتوســویی کاملا حرفهای دارد، بهنحویکه ارتباطهای مناسبی در دل این رویداد شــکل گرفته اســت. آنچه میخوانید، گفتوگو با این هنرمند کشور ترکیه و اثر اجرائی او در هشتمین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی تهران است.

چندمین دوره است که در سمپوزیوم تهران حضور دارید؟

ایــن دومینباری اســت که به تهران آمدهام و در ســمپوزیوم شــرکت میکنم و بــرای این موضوع خوشــحالم، چون تجربه نخســت من از این سمپوزیوم بسیار خوب بود.

چه مفهوم و دیدگاهی را در اثر «تحول» مدنظر داشتید؟

در دوره قبــل ســمپوزیوم من اثــری را در راســتای گرمایــش جهانی زمیــن ارائه کردم بنابرایــن در این دوره ســعی کردم تفاوتــی ایجاد کنم، بههمینخاطر برخلاف دوره قبل که اثرم به شــکل افقــی بود، کاری را به شــکل عمودی ارائه کردم. مفهومی که من در این اثر میخواهم ارائه کنم، بیشــتر تحول بشری اســت، درواقع قصد دارم عدم پایانپذیری را ارائه کنم که البته منظور من در آن نبود مرگ نیســت. زیرا قطعا هرچیزی در این دنیا سرانجام مرگ و پایانی دارد، اما آنچه که من میخواهم بیان کنم این است که مــا در این دنیا مأموریت و هدف خاصی را دنبال میکنیم. درواقع حتی کوچکتریــن چیزهایی که در این زمین وجــود دارد نظیر: گیاهان، حیوانات کوچک و... روزی از بین میرونــد، اما همه ما وقتی از این دنیا میرویم نیز در روند زندگی مؤثر هســتیم مانند جســم ما که در زمین گذاشته میشود و به آن ســود میرســاند. آنچه در این اثر مدنظر من بــود، توجه به نکاتی نظیر گرمایش جهانی زمین، ارتباطات نادرست، جنگ و کشتار مردم بود که از جمله عواملی هســتند که قطعا بر روند زندگــی ما و بر زمین اثرگذارند. درواقــع از آنجایی که ما به این دنیا آســیب وارد میکنیم، به خودمان نیز آسیب وارد میشود. در اثرم ســعی کردم، بیان کنم که با وجود آسیبی که ما به این زمین وارد میکنیم در نهایت این زمین اســت که برنده میشــود. بنابراین من در بخشهایی از اثرم ســعی کردم آبشــدن بخشهایی را به قصد نشــاندادن گرمایش زمین تصویر کنم تا نشــان دهم که نسل بشر در حال آســیبزدن به زمین اســت. هدف نهایی که دوست دارم در این اثر به آن دســت یابم این است که بیان کنم ما هرچه برای ازبینبردن زمین تلاش کنیم باید بدانیم که زیر این سطح زمین سیستم قوی دیگری وجود دارد که در نهایت ماندگار است بنابراین من در فرم خودم بخشهایی را با استحکام زیاد نشــان دادم تا نشــان دهم که در نتیجه زمین برنده این جنگ اســت. درواقــع همان عدم پایانپذیری اســت که مدنظرم اســت. بنابراین مفهوم نهایی من این اســت که ممکن است، نژاد بشر روزی به خاطر این رفتارهای نادرست از بین برود، اما این دنیا همچنان پابرجاست.

بازخورد اثــر خود را در تهران و بین مردم ایــران چگونه پیشبینی میکنید؟

در مورد اثر قبلی که در ســمپوزیوم تهران داشتم باید بگویم که عموما بازخورد مثبتی داشتم. اگرچه که انتقادات را نیز بسیار دوست داشتم چون این دیدگاهها سبب میشود که در جهت بهبود اثرم گام بردارم. البته بدیهی اســت که بسیاری از مردم عملا ایده خاصی از مفهوم درونی یک اثر ندارند و عموما ارتباطات آنها بر مبنای ذهن و احســاس آنهاست زیرا کمتر ممکن اســت که فلسفه ذهنی و دیدگاه هنرمند را بشناســند. بنابراین وقتی با این قشــر صحبت و ذهنیت اثرم را بیان میکنم، برایم بســیار لذتبخش است زیرا آنها متوجه اعتراض نهفته در دل اثر من میشــوند و این بســیار خوب است.

بهطورحتم ســمپوزیوم باید در وهله نخســت بــرای ایجاد فضایی دوســتانه تلاش کند، تا چه حــد این خصیصه را در ســمپوزیوم تهران میبینید؟

در بسیاری از سمپوزیومهایی که ما حضور داریم، فضا کاملا نمایشگاهی اســت، اما در ایران یک چیز متفاوت وجود دارد زیرا مردم و بازدیدکنندگان به حدی مشــتاق و کنجکاو هســتند که من از آن بســیار لذت میبرم. یکی از مســائلی که باعث خوشــحالی من میشــود این اســت که مردم ایران بســیار مؤدب و مهربان هستند و رفتار دوســتانهای دارند، البته مدتزمان ســمپوزیوم اندک اســت زیرا من دوســت دارم که باز هم به ایران بازگردم و دیگر نقاط کشــور را ببینم و با شهرها آشنا شــوم. هیچچیز منفی و بدی درباره شرایط سمپوزیوم تهران وجود ندارد. در این رویداد از امکانات اولیه و ابزارها گرفته تا سنگ، همهچیز در بهترین حالت قرار دارد و این برای من باعث افتخار است که توانستم بخشی از این سمپوزیوم شوم.

ســطح آثار هنرمندان ایرانی حاضر در ســمپوزیوم تهران را چطور ارزیابی میکنید؟

به نظر من هنرمندان ایرانی بســیار بااســتعداد هستند و این استعداد را نهتنها در ســمپوزیوم تهران، بلکه در تمام دنیا به اثبات رساندهاند زیرا هنر آنان دارای یک طعم و ســلیقه خاصی است که برگرفته از فرهنگ خاص و قدیمی ایران است. فکر میکنم از آنجایی که ایرانیان بیش از سههزار سال عقبه و تاریخ دارند بنابراین فرهنگ آنان الهامگرفته از این ریشه عمیق است که در آثارشان کاملا دیده میشود. آثار آنها بسیار خوب خلق میشود البته به این معنی نیســت که همه اینگونه هســتند، اما تعریف من شــامل اکثر هنرمندان ایرانی میشود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.