حمله به سفارت عربستان و قراردادهای نفتی

Shargh - - اقتصاد -

خــب! در ایــن هنگامــهای که رقابت بر ســر جــذاب نشــاندادن محیط کســبوکار نفت بین ایران و عربســتان شکل گرفته بود، ما چه کردیم؟ سعودیها چه کردند؟

به موازات جدیترشدن شرکت نفت در اجرای قراردادهای جدید، دلواپســان و مخالفان دولت با داعیه اینکه این قراردادها خیانت به کشور است، جنجال سیاســی گســتردهای علیه این قراردادها بهپــا کردنــد، )بدون توجــه به شــرایط رقابت با رقبایي مانند قطر و عربســتان( حد و مرز انتقادها در محدوده خیانت و ضربه تاریخی و قراردادهایی بدتر از دارسی بود.

رســما مدیران نفت بایــد اول ثابت میکردند ایراندوســت هستند، بعد مســلمان و بعد شیعه اثنیعشــری و اینکه در انقــاب چه زحمتهایی کشیدند و اصا از ســابقه و روزگارشان برنمیآید که به کشــور خیانت کننــد، بلکــه مصالح کلی کشــور را در نفت و گاز دقیق بررســی کردند و با چشماندازهای سرمایهگذاری و قیمتهای نفت و گاز دست به این حرکت زدند تا نئونهای جذابیت ایران را پس از یک دهه و طیکردن دوران سخت تحریم، دوباره روشن کنند.

این در حالی اســت که رقبا همیشه چراغهای سرمایهپذیریشــان ســبز بــوده و در همکاری با شــرکتهای بــزرگ بینالمللــی هیچ مشــکلی نداشتند و دست به هر ایدهای که خواستند زدند، اما همین پوســته تازه قــراردادی اینقدر پس از برجام بــرای کشــور جذابیت و موقعیــت ایجاد کرده بود که ســعودیها از پوســته سنتی خود و حفظ ســهام آرامکو با هر شرایط و تقدیری دست برداشــتند و حاضــر به عرضه آن شــدند. ائتاف زاکانــی، بذرپاش و میرکاظمی و شــرکای دیگر از ســویی بیلبوردهای تهران را علیــه برجام تغذیه محتوایی میکردند، از طرفی هم محتوا و معنای تولیدشده در آنجا را به نفت میکشاندند و عرصه را عرصه خیانت و رذالت میکردند.

این جریان با توجه به اینکه انتخابات مجلس در جریــان بود، تا حدودی فهمیدنی بود چهبســا که بعــد از انتخابات هم فتیله این نقدها فروکش کرد، اما حمله 12 دیماه همان تفکر به ســفارت عربســتان، دیگــر ربطی بــه انتخابــات مجلس نداشت.

بارها گفته شــده اســت که حمله به سفارت عربســتان بدترین شکل دفاع از شیخ شهید و عزیز بود، چراکه عربستان در ساعتهای اولیه بهشدت از ســوی نهادهای بینالمللی محکوم شد و روند این محکومیت به جاهای خوبی در حال سیر بود که حمله به سفارت، سعودیها را مظلوم ماجرا کرد و درواقع نجــات داد، اما مهمتــر اینکه، این حمله به ســفارت ســعودیها یک پنجره ویترین ســرمایهپذیری کشــور را شکســت؛ شکستنی که ترمیم آن سالها زمان میبرد. این پنجره شکسته پیام گزندهای داشت.

در ایــران یک دســته و گــروه هســتند که به تشخیص خود خدمت- خیانت را تعیین میکنند و بنا بر این تشــخیص به هر نــوع اقدامی که لازم باشد دست میزنند. ازجمله حمله به سفارت که خاک همان کشور محسوب میشود.

خب! تحلیلگر و مشاور سرمایهگذار و بیمههای حامی توتال یا شــل یا بیپی یا استاتاویل بعد از این اتفاق قرار اســت چه گزارشی به رؤسای خود بدهند؟ یک درگیری ســاده بین دو کشور؟ رقابتی داغ بین ســعودیها و ایرانیها؟ نــه، پیام خیلی روشن و ضد منافع ایران بود.

ایران جایی نیست که به پیمان و معاهدههای بینالمللی پایبند باشــد و بر ســر اختافی امکان اینکــه منافع یــک ســرمایهگذار خارجــی مورد تعرض قــرار گیرد بالاســت. این پیــام حمله به ســفارت عربســتان بود که بیشــتر از همه دامن نفــت را گرفت. چون آنجاســت که صحبتهای ســرمایهگذاری میلیارددلاری است و حفاظت از سرمایه و پوشش امنیتی آن، مهمتر.

از مهر 94 تا مهر 95 بهترین فرصت برای بستن یک قرارداد خوب و بــزرگ نفتی بود. رقابتهای انتخاباتی مجلس و حمله به ســفارت عربستان، هــر دو، این فرصت یکســاله را از نفــت گرفتند؛ فرصتی که بــه انتخابات آمریــکا و رویکارآمدن ترامپ ختم شد.

این پنجره شکســته در روابــط اقتصادی ایران بــه عدد و رقــم و آمــار نمیآید. بایــد خاطرات دیپلماتها را شنید و خواند. باید از مذاکرهکنندگان نفتی پرســید که کــدام قرارداد و کــدام پروژه در آســتانه امضــا بود و چه شــد. ایــن ضربات یک حمله اســت که امــروز مانند خیلــی از اتفاقات دیگر شناســنامهای ندارد و اصا کسی از آن دفاع نمیکند، اما مشخص است که کدام جریان و کدام کاندیدای امروز، حامی آنها بود.

تولیدکننــدگان محتــوای همــان بیلبوردهای ضدبرجام و خیانتیابان قراردادهای نفتی جالب اســت که امروز از وزیر نفت میپرسند که چرا یک قرارداد بزرگ نبســته اســت. چقدر زود فراموش میکننــد. چقدر کمحافظه. هنوز پنجره شکســته حمله به سفارت عربســتان تعمیر و ترمیم نشده است و ســعودیها از این پاس توی عرض، گلها میزنند. حداقل فرصت دهید این پنجرهها ترمیم شوند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.