تلاش پارس جنوبی و سپیدرود برای فرار از سرنوشت تیمهای تازهوارد

Shargh - - ورزش -

پرونده ليگ دســته اول دوشــنبه هفته قبل با صعود تاريخی ســپيدرود رشت بسته شــد. قبل از ســپيدرود هم پارس جنوبی جم صعود خود را به ليگ برتر قطعی كرده بود. سپيدرود يک تيم قديمی با قدمتی 50ســاله متعلق به شمال كشــور است. پارس جنوبی، اما يک تيم نوپای هفتســاله اســت كه از جنوب كشور )استان بوشهر( میآيد.

در كنار اين تفاوتها، اين دو تازهوارد ليگ برتر شــباهتهای قابل توجهی به هم دارند. پارس جنوبی و ســپيدرود هر دو فصل گذشته در ليگ دســته دوم حضور داشتند و بلافاصله پس از صعود به ليگ دســته اول ليگ برتری شدند. هر دو تيم هم برای اولينبار حضور در ليگ برتر را تجربه میكنند.

ايــن برای اولينبار در تاريخ ليگ برتر نيســت كــه ليگ ميزبان دو باشــگاه تازهوارد میشــود. در فصول گذشــته بارها چنين تيمهايی وارد ليگ برتر شدند و اكثر آنها موفق نشدند حضور طولانیمدت در سطح اول فوتبال ايران داشته باشــند. آخرين تجربه چنين تيمهايی را ماشينسازی به نام خود ثبت كرد. اين تيم قديمی تبريزیها فصل گذشــته صعــود تاريخیاش به ليگ برتر را جشــن گرفــت، اما آنها ميهمان يکساله ليگ برتر بودند. با وجود اينکه فصل را پراميد شروع كردند، خيلی زود متوجه شدند بايد به دسته يک برگردند.

در تاريخ ليگ برتر بارها ديده شــده تيمهايی كه از ليگ دسته اول راهی ليگ برتر شدند، توانايی بقا در ليگ را نداشتند، اتفاقی كه برای ماشينســازی افتاد پديده جديدی نبود. اســتقلال اهواز هم در سال گذشــته در چنين مســيری حركت كرد و تنها يک ســال در ليگ برتر ماند. اين حضورهای يکساله بيشتر شامل حال تيمهای كمتجربهای مثل ماشينســازی تبريز شده اســت. تيمهايی مثل شهيد قندی يزد، شيرينفراز كرمانشاه، پيام مشهد، مس سرچشمه، آلومينيوم هرمزگان، گهر زاگرس و نفت مسجد سليمان تنها يک سال توانستند حضور در ليــگ برتر را تجربه كنند. اين تيمها پس از يک فصل حضور ســقوط كردند و ديگر نتوانســتند خودی نشان دهند. برخی از اين تيمها الان ديگر وجود خارجی ندارند. شــهرداری تبريز، شموشــک، استيلآذين و شــاهين بوشــهر هم حضوری كوتاهمدت دو، سهســاله در ليگ را تجربه كردند و ســپس محو شدند. در آن روی ســکه در تاريخ ليگ برتر تيمهــای باتجربهای مانند پيکان، صنعــت نفت آبادان، ملوان، تراكتورسازی و داماش )پگاه( پس از سقوط موفق به صعود دوباره شدند. تمامی اين سوابق نشان میدهد پارس جنوبی جم و سپيدرود رشــت كار بسيار سختی برای باقیماندن در ليگ هفدهم دارند و اين خطر آنها را تهديد میكند كه در صورت سقوط ديگر رنگ ليگ برتر را نبينند. همانطور كه گهر، شيرينفراز، آلومينيوم و شهيد قندی رفتند و ديگر استانهای لرستان، كرمانشاه، هرمزگان و يزد حضور در ليگ برتر را تجربه نکردند. به اعتقاد كارشناســان نداشتن تجربه بازی در ليگ برتر، بضاعت كم مالی، تکيه احساســی بــه بازيکنان و مربيان فصل قبل و دقت نکردن در جذب بازيکن، مهمترين عوامل ناكامی تيمهای تازه وارد است. پارس جنوبی و سپيدرود حداقل دو ماه فرصت دارند كه خود را برای حضور قدرتمند در ليگ برتر تجهيز كنند.

لیگ هفدهم با 7 استان

با ســقوط صبای قم تکليف 16 تيم فصل بعد ليگ برتر مشخص شد. با سقوط اين تيم، استان قم از جغرافيای ليگ برتر حذف شد. در آن سو دو استان گيلان و بوشهر با صعود دو تيم تعداد استانهايی را كه در ليگ برتر نماينده دارند، به عدد هفت رساندند.

در ليگ قبلی )ليگ شــانزدهم( تنها شش استان در ليگ نماينده داشــتند كه از اين لحاظ كمترين پراكندگی در سالهای اخير در ليگ برتر ديده شــد. سقوط ملوان و انتقال ســايپا به تهران از استانهای ليگ برتر كم كرد و حالا دوباره استانهای ليگبرتری به هفت رسيده است.

درحالحاضر استان تهران با پنج تيم، استقلال، پرسپوليس، نفت تهران، ســايپا و پيکان مانند هميشه بيشــترين نماينده را در ليگ برتر دارد. خوزستانیها سه تيم دارند؛ استقلال خوزستان، فولاد و صنعت نفت آبادان. اصفهان )ذوبآهن و ســپاهان( خراسان )سياهجامگان و پديده( و آذربايجان شــرقی )گســترش فولاد و تراكتورسازی تبريز( دوتيمیاند. بوشهر و گيلان هم استانهايی با يک نماينده هستند.

به اعتقاد كارشناســان اينکه تنها شــش، هفت اســتان كشور در سطح اول ليگ كشور نماينده دارند، موضوع منفیای نيست. در همه كشورهای صاحبنام فوتبال هم چنين وضعيتی وجود دارد. فوتبال در برخــی مناطــق قویتر اســت و طبيعتا آنها نمايندگان بيشــتری دارند. در ايران به طور ســنتی استانهای تهران، اصفهان، خوزستان و آذربايجان شرقی اســتانهای صاحب فوتبالاند. گيلان، خراسان و فارس هم قدمت درخورتوجهی در ســطح اول فوتبال دارند. طبيعتا قرار نيســت در همه اســتانها فوتبــال ورزش اول باشــد. فرضا در اروميه و اســتان گلســتان واليبال حرف اول را میزند و در مازندران همه نگاهها به كشتی اختصاص دارد.در 16 دوره ليگ برتر 14 استان هرگز در ليگ نماينده نداشــتند. از بين 31 اســتان كشــور استانهای آذربايجــان غربــی، اردبيل، ايــلام، چهارمحالوبختياری، خراســان جنوبی، خراســان شــمالی، زنجان، ســمنان، سيستانوبلوچســتان، كردستان، كهگيلويهوبويراحمد، گلستان و مركزی تابهحال حضور در ليگ برتر را تجربه نکردهاند. در بيشــتر اين استانها فوتبال قدمت و قــدرت چندانی ندارد و بعيد اســت كه در ســالهای بعدی هم اين تيمها شــاهد ليگبرتریشدن باشــند. در بين تيمهای اين 14 استان شايد بتوان به آلومينيوم اراک بيش از هر تيم ديگری برای تاريخسازی حساب باز كرد.

چهار اســتان هم به صورت غيرطبيعی ليگبرتری شــدند. انتقال پاس به همــدان، صبا به قم، پيکان به قزوين و رفتوآمد ســايپا به كرج )البرز( اين چهار استان را به جغرافيای ليگ برتر اضافه كرد.

حضور چند اســتان هــم در ليگ برتر بســيار جالب بــوده و يک اتفاق تاريخی محســوب میشود. كرمانشــاه با شيرينفراز، لرستان با گهــر دورود، يزد با شــهيد قندی و هرمزگان بــا آلومينيوم يک فصل ليگبرتری شدند.

شــاهين بوشهر و شموشک نوشهر هم كاری كردند كه استانهای بوشــهر و مازندران بيش از يک فصل حضــور در ليگ برتر را تجربه كنند؛ هرچند كه اين حضورها طولانی نشد.

تهران، آذربايجان شــرقی، اصفهان، خراســان رضوی، خوزستان، فارس، كرمان و گيلان تنها اســتانهايی هســتند كه میتوان به آنها لقب مشــتری پروپاقرص ليــگ برتر را داد. فــارس و كرمان كه چند دورهای اســت غيبت دارنــد، گيلان هم پس از يک غيبت يکســاله بازگشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.