نميخواهيم نگاه امنيتي بازگردد

Shargh - - سیاست - فرهاد توحیدی

دورنمای آنچه در انتخابات ریاســتجمهوری مطرح میشود، این است که کاندیداها باید برنامه مدونــی دربــاره حوزههــای اقتصادی و سیاســی داشــته باشــند و به همین منــوال، آنچه معمولا نادیــده میماند، حوزه فرهنگ و هنر اســت. حوزه فرهنگ عموما از آن حوزههایی است که اگر توجه درخوری نیابد و از پیــش برای آن برنامهای وجود نداشــته باشد، به محاق دو حوزه پرمطالبه اقتصاد و سیاست خواهد رفت و بیفروغ میماند؛ بنابراین مطالبــه برنامههای هر کاندیــدا در مقوله فرهنگ یکی از اولویتهای هر انتخاب درستی است و باید گفت که طبعا هر انتخابی هم میتواند این حوزه را با مسائل و اتفاقات تازهای روبهرو کند.

از آغــاز انقــلاب تــا امــروز، حــوزه فرهنگ با کممهریهــا و سیاســیکاریهایی مواجــه بوده و به نظر میرســد که بخشــی از شــرکتکنندگان در انتخابــات با ایــن نیت پــای صندوقهای رأی میروند که بتوانند با یک انتخاب درســت، فرهنگ را به دســت فرهنگسازان و فرهنگمحوران کشور بســپارند؛ اما طبیعی اســت که در شــرایط فعلی کشور، هر کاندیدایی که بخواهد فعالیت انتخاباتی خود را شــروع کند، در درجه اول مجبور اســت به مسائل فوری کشور ازجمله معیشت مردم و تنظیم سیاستهای داخلی بپردازد؛ اما این موضوع نباید باعث شــود کــه او در زمینه فرهنــگ بیبرنامه و بیتصور باشد.

ما در کشــوری زندگی میکنیم که آوازه سابقه تاریخــی دوهزارو 00 5ســاله و نقشآفرینیاش در فرهنگ و تمدن بشــری، سراسر گیتی را درنوردیده؛ اما همچنان حوزه فرهنگ این کشــور، سهم اندکی از بودجه کل کشور و سهم اندکتری از درآمدهای ناخالص کشــور دارد. ما میراثدار انقلابی هستیم کــه یکی از شــعارهای آن احیــای فرهنگی بود و جای تأســف دارد که برای چنین شعاری، همچنان شــاهد کمتریــن توجههــا و کمتریــن اختصاص بودجههای عمومی هستیم؛ بنابراین زیبنده نیست در دوازدهمین دوره ریاســتجمهوری این کشــور، دولتی ســر کار بیاید که به مقوله فرهنگ کمتوجه باشــد یا برنامههای ســازندهای برای آن در چنته نداشته باشد.

نگاهی به تاریخ انقلاب اســلامی نشان میدهد که یکــی از عیارهای ســنجش کارآمدی دولتها، میزان همین توجهــات آنها به مقوله فرهنگ بوده اســت. فارغ از روزهای جنگ تحمیلی که کشــور آنچنان با تنگناهای فراوان روبهرو بود که پرداختن بــه مســئله فرهنــگ از دریچههایــی جــز دولت امکانپذیر نبــود، آنچه مــا را در مواجهه با چهار دولت ســازندگی، اصلاحات، عدالت و مهرورزی و سرانجام تدبیر و امید قرار میدهد، سازوکار آنها در حوزه فرهنگ است.

دولت ســازندگی، با تمام تــوش و توانی که در راه سازندگی و عبور از مشکلات بهجامانده از جنگ گذاشت، در حوزه فرهنگ نتوانست آنچنان که باید رضایت عمومی را در پی داشته باشد.

در دوره هشتســاله اصلاحــات، وضع به کلی متفاوت شــد و کوشــندگان فرهنــگ در آن روزگار توانســتند با فراغ بال بیشــتری مسیر فرهنگسازی را طــی کنند. هرچند که گروههــای مخالف، هر 9 روز یــک بحران میآفریدند و ایجــاد این بحرانها در زمین و زمینه فرهنگی کشــور هم بیتأثیر نبود؛ اما امروز هنوز ثمرات سازندگی فرهنگی آن هشت سال باقی است و میتوان آن را مطالعه کرد.

در هشتســاله دولــت آقــای احمدینــژاد، نــگاه کاملا امنیتــی به فرهنگ بازگشــت. به دلیل شــرایط خاصی که پیــروزی ایشــان در انتخابات ریاستجمهوری دوره دهم به وجود آورد، از همان ابتدا، فرهنگ به مقوله امنیتی بدل شــد؛ تاجاییکه در دوره دوم انتخاب ایشان، وضع فرهنگ به شکل مصیبتباری درآمد و کار فرهنگی آنچنان سخت و دردسرســاز شد که بســیاری را از صرافت تلاش انداخت.

آنچه از اولیــن دوره حضور آقــای روحانی در ســاختمان پاســتور برای اهالی فرهنــگ به یادگار مانده، حرکت به ســمت تعادل و آرامش اســت. فعالیت فرهنگی در دولت تدبیر و امید، دســتکم در شــکلِ فیزیکی آن، روندی متعادلتر پیدا کرد و این امید در دل فعالان فرهنگی زنده شد که بتوانند در مســیری نهچندان طولانــی، وضعیت فرهنگی کشور را متناســب با شــأن ملتی کنند که از چنان پیشینه فرهنگیای برخوردار است.

نگاهــی به ایــن رونــد، نویددهنده ایــن نکته اســت که میتوان بــا تعادل، تعامــل و آرامش و خلاصکردن حــوزه فرهنــگ از نــگاه امنیتی، به ســمت برنامهریزی درازمدتی در این زمینه حرکت کرد و امیــدوارم که رئیسجمهور منتخب کشــور در دوازدهمین انتخاب سرنوشتســاز ملت، کسی باشد که شیوه مدیریتی درستی برای بازی در میدان فرهنگ اتخاذ کرده باشد و مردم کارنامه عمل او را پیشاپیش دیده باشند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.