کابینه تازه آمریکا: ژنرالها و میلیاردرها

Shargh - - يشه - یاکوب آوگشتاین

پیشبینی کوتاهمدت، نامطمئنترین فعالیتهاست. من طبعا هیــچگاه تلاش نمیکنم چنین کاری انجام دهم، بلکه آنچه را که در دورههای طولانــی تاریخی جریان دارد و پیامدهای محتملش را تحلیــل میکنم. اما اینبار تصمیم گرفتهام به یک دلیل ســاده پیشبینــی کوتاهمدت انجام دهم. گمــان میکنم که اینک توجه همــگان در همهجــا بــه آنچــه در کوتاهمــدت رخ خواهد داد معطوف اســت. به نظر میرســد هیچ دلمشغولی دیگری وجود نداشته باشــد. نگرانی در حد اعلای خود است و لازم است با آن دستوپنجه نرم کنیم.

اجــازه دهیــد بحــث را اینگونــه آغاز کنــم کــه 95 درصد سیاســتهایی که دونالد ترامپ در نخســتین ســال کارش دنبال خواهد کرد مطلقا وحشــتناک اســت، بدتر از آنچیزی اســت که پیشبینی میکردیم. هماکنون میتوان در انتصابهای مهمی که انجام داده این را مشــاهده کرد. درعینحــال، وی احتمالا گرفتار مشکلاتی جدی خواهد شد.

این پیامد تناقضآمیز، حاصل منش سیاســی او است. اگر نگاه کنیــم که وی چگونه برنده انتخابات ریاســتجمهوری در ایالات متحــده شــد، میبینیم وی بــا تکنیک حسابشــده لفاظی تمام رقبایش را پشتسر گذاشت. از سویی وی از زبانی رمزآمیز استفاده کرد تا در پاســخگویی به نگرانیهای عمده شــهروندان آمریکایی دائما اظهاراتــی ارائه کند کــه دریافتکنندگانش آن را همچون پشتوانهای برای سیاســتهایی گمان کنند که آلام متعددشان را تســکین خواهد داد. وی اغلب با توییتهای مختصر یا تظاهرات عمومی که سفتوسخت کنترل میشد این کار را انجام میداد.

از ســوی دیگر، او درباره سیاســتهای مشــخصی که دنبال خواهد کرد همواره سربسته سخن میگفت. گفتههای او همواره با تفســیرهای پیروان عمدهاش دنبال میشــدند و این تفســیرها اغلــب کاملا متفاوت و حتــی در تقابل با یکدیگر بــود. در واقع، از وی بهدلیــل اظهارات صریح و قطعیاش ســتایش میشــد، درحالیکه او دیگران را بهخاطر سیاستهای دقیقشان بیاعتبار میکرد. این روشــی است که به شــکلی جادویی مؤثر است. این روش وی را به اینجا رســاند و به نظر میرسد قصد دارد در دوران ریاستجمهوریاش همچنان از این روش بهره ببرد.

عنصر دیگری در منش سیاســی وی وجود داشته است. وی با هر تفســیری تا آنجا مدارا میکرد که از رهبری وی حمایت کرده باشــد. اگر در مورد حمایت کسی از شخص او کمی دودل بود، با حمله به وی در سطح عمومی از او انتقام میگرفت. او به بیعت کامل نیاز داشــت و تأکید میکرد کــه این بیعت را باید به نمایش گذاشــت. او توبه ندامتآمیز را میپذیرفت اما ســخن تردیدآمیز درباره شخصیتاش را خیر.

بــه نظر میرســد که وی بر این باور اســت کــه در بقیه نقاط دنیا هــم این روش بهخوبــی به وی خدمت میکند: ســخنوری قدرتمندانه، تفسیرهای ابهامآمیز خیل متنوع پیروانش و در پایان سیاستهای عملی نسبتا غیرقابلپیشبینی.

گویا وی فکــر میکند در جهان امروز غیر از ایالات متحده تنها دو کشــور اهمیت دارند - روســیه و چین. همانطــور که رابرت گیتس و هنری کیســینجر تأکید کردهاند وی از شــیوه نیکسون به شکلی معکوس بهره میبرد. نیکسون با چین توافق کرد تا روسیه را تضعیف کند. ترامپ با روسیه توافق میکند تا چین را تضعیف کند. به نظر میرسد این سیاست برای نیکسون مؤثر بود. آیا برای ترامــپ هم مؤثر خواهد بود؟ چنین فکــر نمیکنم، چراکه جهان 2016 با جهان 1973 کاملا متفاوت است.

بنابراین، اجازه دهید به مشــکلاتی که پیشــاروی ترامپ است نگاهی کنیم. بزرگترین مشــکل وی در ایالات متحده بدونتردید با جمهوریخواهان کنگره و بهویژه آنهایی اســت که در مجلس نماینــدگان حضور دارند. دســتور کار آنها هماننــد دونالد ترامپ نیســت. برای مثال، آنها میخواهند طــرح مراقبتهای درمانی اوباما را متلاشــی کنند. درواقع مایلاند تمامی قوانین معطوف به تأمیــن اجتماعی یک قرن اخیر را لغو کنند. ترامپ میداند که این کار شورشــی در پایگاه واقعی انتخاباتیاش ایجاد میکند، چراکه آنان درعینحال که خواهان یک دولت عمیقا حمایتگرا همراه با حرافیهای بیگانهستیزند، رفاه اجتماعی نیز میخواهند.

ترامــپ روی مرعوبکردن کنگره و واداشــتن آن به پیروی از راهش حســاب میکند. شاید موفق شــود. اما آنگاه تناقضهای دســتور کار وی در حمایت از ثروتمندان و حفظ برخی جنبههای دولــت رفاه نمایان میشــود. یا کنگره بر ترامــپ غلبه میکند. و ترامــپ زیر بار آن نمیرود. آنچه وی در این صورت انجام خواهد داد ســخت قابلپیشبینــی اســت. او خودش هم تــا آن زمان نمیداند، چراکه با وضعیت دشــواری از این دست روبهرو نشده اســت. همین امر در مورد ژئوپلیتیک نظام جهانی صادق اســت. نه روســیه و نه چین حاضر نیســتند که دستکم از سیاستهای کنونیشــان عقب بنشــینند. چرا باید چنین کنند؟ این سیاستها برای خودشــان مؤثر اســت. روســیه بار دیگر قدرتــی عمده در خاورمیانه و در کل جهان پساشــوروی اســت. چیــن بهآرامی اما با قاطعیت مدعی موقعیت مســلط در آســیای جنوبشــرقی و شمالشــرقی است و به شــکل روزافزونی جایگاه خود را در بقیه جهان ارتقا میهد.

تردیدی نیســت که روســیه و چین هرازگاهی دچار مشکلاتی میشــوند و هردو حاضرند موقتــا امتیازاتی به دیگران بدهند، اما نــه چیزی بیش از ایــن. بنابراین ترامپ باید دریابد که در ســطح بینالمللی ســلطان جهان نیست که همه باید از او اطاعت کنند. خب بعد چه خواهد شد؟

باز هم نمیتوان حدس زد که اگر تهدیدهای وی نادیده گرفته شوند، چه خواهد کرد. آنچه همه از آن هراس دارند این است که وی با توجه به مشــرباش به تمهیدات نظامــی مبادرت کند. آیا چنین خواهد کرد؟ یا حلقه نزدیکان بلافصلاش مانع میشــوند؟ هیچکس نمیتواند مطمئن باشد. ما همه صرفا میتوانیم امیدوار باشیم.

پس وضعیــت از این قرار اســت. به گمانــم تصویر زیبایی نیســت، اما مأیوسانه هم نیست. اگر در ســال پیشرو به ثبات موقتــی در ایالات متحده و در نظام جهان بهطورکلی برســیم، آنگاه به تحلیل میانمدت دست مییابیم. و در آنجا این داستان درعینحال که همچنان ترسناک است، دستکم برای آنانی که خواســتار جهانی بهتر از امروز هســتند، چشماندازهای بهتری خواهد داشت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.