چرا رأی به «روحانی»؟

Shargh - - صفحه اول - بابک زمانی رئیس انجمن سکته مغزی

طرح تحول ســلامت، از جمله طرحهای دولت دکتر روحانــی در حوزه درمان اســت. اگرچه طرح ارتقاي سلامت هنوز نتوانسته به اهدافی که طراحان آن آرزو داشتند و آرزوی تمام جامعه پزشکی است، برسد و اگرچه این طرح بهنوعی حاکی از سادهدیدن معضلات ســلامت بود که اندکاندک داشــت نگاه عمیقتری پیدا میکرد، اما بههیچوجه اینطور نیست کــه آنگونه که ادعا میشــود این طــرح تأثیری در بهبود مشــکلات درمانی نداشته است. طرح ارتقای ســلامت عزم و ارادهای بود اجتنابناپذیر در جهت اصلاح بحران ســلامت؛ بحران جدیای که پابهپای سایر مسائل بحرانی کشور در عمل وجود داشت، اما به چشم نمیآمد. نگاهی بود واقعگرایانه در احقاق ســهم ســلامت. اگرچه دریافتهای بیمارســتانها تنها اندکی واقعیتر شــد و بخش درخور توجهی از پرداختها را هم هنوز بیمهها به ســلامت مقروض هســتند، امــا بزرگترین مزیت این طــرح آن بود که توانست جایی برای هزینههای سلامت در سبد بودجه کشور و در ذهنیت مسئولان باز کند. در دولت قبل که ادعای حمایت از محرومان را داشت، بیمارستانهای دولتی و آموزشی را خودگردان کرده بودند؛ یعنی این بیمارســتانها مجبور بودند خودشــان مخارج خود را دربیاورند و دولــت هزینهای نپردازد؛ ظالمانهترین رسمی که زیر لعاب توصیه اخلاقی به پزشکان برای دریافت کمتر پنهان شده بود. با این تدبیر یا بیتدبیری، پزشکان را که بخش اعظم ایشان به انحاي مختلف خود مهمترین قربانی سیستم ســلامت بودند برای ســالها رودرروی مردم قرار دادند، حال آنکه نحوه رفتار پزشــکان هم نتیجه شــرایط اجتماعی است و واقعیت آن است که اساسا دریافت پزشکان موضوع مهمی نبود. شاهد بودم بیمارستانهای دولتی برای خرید ابتداییترین ملزومات مثل ابتداییترین داروها و ابتداییترین امکانات نظیر خرید نان درمانده بودند، اورژانس بیمارســتانهای دولتی آموزشــی مالامال از بیماران مبتلا به بیماریهای ســخت شده بود که هیچ مرجع و ســرپناهی جز همان بیمارســتانها را نداشــتند و تخت خالی در بخشها وجود نداشــت، درعوض بخشهای ظاهرا هزینهبر برای مبتلایان به سکته مغزی و ســایر بیماران ازپاافتاده و بخشهای عریضوطویل و تزیینشده این بیمارستانها در اجبار برای خودگردانــی و گذران امور اختصاص یافته بود بــه کارهای لوکــس نهچندان ضــروری مثل زیبایی و چاقی و لیزیک! و کارهــای عملی ظاهرا درآمدزا! طنز تلخ قضیه هم اینکه پشــت این رویه بهشــدت ســرمایهدارانه، سیاســتمدارانی بودنــد کــه دم از محرومان زده و سوسیالیســتها یا پوپولیســتهای دنیا را در آغوش میکشــیدند! در دو ســال گذشــته دولــت بخش در خــور توجهی از امکانــات خود را به درمان بیماریهایی اختصــاص داد که اگرچه در کوتاهمدت و بهظاهر تنها هزینه دارند، اما به تعریف سلامت، آنهم به واقعیترین معنایش نزدیکترند و البته در درازمدت و در نگاهی جامعهنگر بســیار هم سودآورند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.