چرا رأی به «روحانی»؟

Shargh - - اقتصاد -

شهادت میدهم در دو سال گذشته دولت یازدهم در قامــت یک دولت مــدرن تمام تلاش خــود را در تجمیع امکانات کشــور در جهت درمان بیماریهایی مثل ســکته مغزی و قلبی به کار بســت و در این راه چونان یک خودآگاهی جمعی کــه آینده را مینگرد تمام توان اجرائی خود را به کار گرفت و دستاوردهای روشــنی داشــت. در شــرایط فعلی و در برابر خطر بحرانی که گوشــهای از آن را برشــمردم، تنها عزم و اراده دولت در اصلاح امور کافی است تا توپ را برای تلاش و نقد و نظــر و اصلاح راهکارها در زمین مردم و نهادهایشــان بیندازد و هم ازاینروست که نگارنده در انتخابات شــرکت میکنم، اما آیــا این انتخاب من انتخاب بدی اســت که در برابر یک بدتر برمیگزینم؟ آیا اساســا در مقایســه مقدورات و احتمــالات با هم بد و بدتر معنایــی دارد؟ بد و بدتر فقط در مقایســه واقعیات با رؤیاهای ما معنی پیدا میکنند. کنشهای اجتماعی را کســی نمیتواند تعریف یــا تعیین کند. وقایع اجتماعی و مختصات کنشگران آن پدیدههایی مســتقل از اراده آگاهانه این کنشگران و نتیجه شرایط تاریخــی و البته تلاشهای کســانی اســت که در آن واقعه شرکت میکنند یا بیتفاوت میمانند. بهعلاوه این حرکتها تنها فعلوانفعالاتی در سیستم نیستند، بلکــه گامهایی بلند و عمیــق در خودآگاهی ملی ما هستند؛ خودآگاهی ملیاي که جلوههایی از آن را به شکل توافقی نانوشته بر تحمل و مدارا و عقلگرایی و بیــزاری از جنگ در میان گروههای متفاوتی از مردم و مسئولان شاهد هستیم. پس من باز هم رأی میدهم تا شخصیتهایی باز هم جدیدتر با مختصاتی مدرنتر بیافرینــم؛ مختصاتی که درواقــع مختصات جدید و نامکشــوفی از خودآگاهی خود من هستند و بهعلاوه آنچــه در توان دارم بــه عمل میآورم تــا دیگران را هم تشــویق به رأیدادن کنم، چراکــه این یک کنش اجتماعی با عواقبی کاملا روشــن و جدی اســت، نه آزمونی برای سنجش اعتقادات.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.