زندگي زير سايه مرگ

Shargh - - جهـان -

اولین کاری که داعش با اشــغال مناطــق انجــام میدهد این اســت که شروع به ســربازگیری از کودکان میکند تــا گزارشهایی از خانوادهها و نزدیــکان خود بــه داعــش ارائه دهنــد. آنــان در مقابــل ســادگی کودکان روشهای کثیفی را در پیش میگیرد کــه از جمله ایــن اقدامات وسوســهکردن کودکان با پولی ناچیز است. در برخی موارد با کودکان بازی میکند و زمانی که کــودکان در کنار آنها احساس امنیت میکنند، از آنها سؤال میشــود که «آیا پدرت سلاح دارد؟» اما ســؤال دوم این اســت که «آیــا پدرت داعش را دوســت دارد و در مورد آن چه میگویــد؟». از آنجا که کــودکان به صــورت خودجوش صحبت میکنند، تمــام آنچه که در خانه اتفاق میافتد، میگویند. داعش همچنین با بازکردن سوپرمارکتها، به حرفکشــیدن از کودکان متوسل میشــود. مردم میگویند که مناطق تحت تصــرف داعش کــه «اراضی خلافت» نامیده میشود، زندانهای تــرس و مرگ اســت و در زندانهای داعــش، اگــر دیوارها بــه صحبت درآیند، یقینا تعداد جســدها را اعلام میکنند و نالههای هرکسي را که در بازداشتگاههای مرگ و ترس، شکنجه شده، منعکس میکنند.

با وجود اینکه داعش شهر الباب و شــهرهای دیگر تحتتصرف خود را به زندانی بزرگ تبدیل کرده است، اما همچنــان زندانهای خاص خود را در زیر ســاختمانهای دولتی دارد. زندانهــا در مناطــق تحتتصــرف داعش تبدیــل به قلعههایی از ترس شــدهاند، تا جایی که غیرنظامیان در شهر الباب میترســند که از نزدیکی ایــن زندانهــا عبــور کننــد. در این زندانها اتفاقاتی دیده شده که بسیار بدتــر از دردهــا در بازداشــتگاههای سیاســی اســت کــه در داســتانها خوانده میشود.

ســمیر بکور، بازداشتشده سابق داعش، درخصوص ساعات شکنجه میگوید که عمــلا بهمنزله مرگ بود و بســیاری از زندانیهایی که ازسوي داعش شــکنجه میشــدند، تلاش ميکردند تا برای رهایــی از روزهای عذاب تلخ، خودکشی کنند.

او گفــت: گویــی که ســرهای ما قطع میشــد. مــرگ برای هــر فرد بازداشتی که وارد زندانهای داعش میشــد، تبدیل به یک آرزو میشــد. از دیگر روشهای شــکنجه، این بود که داعــش گروهی از جوانــان را در برکههــای آب بزرگــی میانداخت و پاها و دستان آنها را با طناب محکمی میبست و کودکانی که سنشان بیشتر از ۱۲ تا ۱۴ ســال نبود، بــر این اقدام ناظر بودند و به کودکان دســتور داده میشــد تا به هرکس که سرش را از عمق آب بالا میآورد، گلوله شــلیک کنند تا در آب بمیرد. داعش در آخرین روزهای حضورش در شــهر الباب و پیش از آنکه نیروهای سپر فرات این شــهر را تحت کنترل خــود درآورند، دست به اعدامهای دستهجمعی در زنــدان زد و زندانها را به گورســتان تبدیل کــرد تا جایی کــه بوی تعفن جسدها در ساختمان دادگاه الباب در زیر زمین پس از برداشــتن اجساد نیز تــا یک ماه مانده بود. ســاکنان الباب پس از شکست داعش زندگی دیگری را تجربه کردند کــه خالی از ترس و مرگ و وحشت بود. آنها از این روزها بهعنوان «جهنم ســرخ» یاد میکنند و میگوینــد که خدا نکنــد آن روزها برگردد.

درهمینحــال، محمــود عقیــل ابــو صالح، مدیر مؤسســه امنیتی در شــهر الباب ســوریه، در مصاحبه با عکاظ گفت که داعش گروهکهای زیرزمینی در شهر الباب دارد. او گفت، طرز تفکــر داعش کامــلا مانند یک ویروس اســت و در نتیجه حتی پس از پاکسازی این شهر از این گروه، باید هوشیار و آگاه بود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.