ویژگيهاي مستند جهانگيري

Shargh - - رسانه -

وحید فرازان، منتقد و نویسنده سینما: در دوره قبلی انتخابات ریاستجمهوری با چنــد مســتند جــاندار از نامزدها مواجه شدیم: 1- مســتند آقای عارف که یک مستندســاز خوب و استاندارد ساخته بود؛ کار مجید برزگر 2- مستند آقای روحانی که بــاز هم معلوم بود یک مستندســاز حرفهای پشــت فیلم اســت، ولی راستش در دوره فعلی در دو مســتندی که از دو نامزد شــاخص اصلاحطلبان پخش شده است، چندان جــای پای یــک مستندســاز حرفهای نمایان نیست. در مستند آقای روحانی، با کمک جلوههای ویژه با صدا و تصویر بیشتر بازی شده اســت؛ اکوي صدا و فیدآوت و فیداینهــا و دیزالوهایی که در ســینمای مدرن فعلی بــا تعریف یک مســتند اســتاندارد فاصله دارد و حقیقــت این اســت که آنچــه باعث شــد تا این فیلم تبلیغاتی خوب دیده شود، بیشــتر حاصل دستپخت هیئت نظارت و رســانه ملی! بــود تا حاصل زحمت ســازنده یا ســازندگان فیلم. با حــذف و تعدیلهــای توذوقزننده و تابلویــی که این عزیــزان انجام داده بودند، مردم طبعا از رســانه رســمی پخشکننــده فیلم فاصلــه گرفتند و به سراغ شــبکههای اجتماعی رفتند تا چنددقیقه ممیزیشــده این مستند را بدون دخالت دیگران تماشــا کنند؛ فیلمی که شــاید اگر به صورت کامل پخش میشــد، اینگونه مــورد توجه مردم قــرار نمیگرفــت و بارهاوبارها دیده نمیشــد. گاهــی رســانهای با حــذف و تعدیلهای بیمــورد و گاه غرضورزانه خود نعل وارونه میزند و مردم بیشــتر به دیدن حذفیات تشویق میشــوند. ناهمخوانیهای مذکور با دیدن اولین فیلم مســتند جهانگیری بیشــتر تو ذوق میزنــد، گرچه به نظر نگارنده، مســتند جهانگیری از جهاتی بهتر از مستند روحانی است، ولی چرا؟ در مستند روحانی، بیشتر با خطابههای مستقیم ایشان با جمعیتی که مستمع هســتند مواجهیــم، ولــی در دومی گویی جمعــی دوســتانه را میبینیم که جهانگیری در میان آنها نشســته و توضیحاتــی درباره ســؤالات، نقدها و نظرات حاضران میدهد. «همه برای ایران» شــعار اصلی آقای جهانگیری اســت که در بکراند صحبتها دیده میشــود و طبعا بیشــتر با «دیالوگ» مواجهیم تا «مونولوگ»؛ دیالوگی که جامعه ما سخت به آن محتاج است. ترکیبی که جهانگیری یا تیم مشاورش برای این نشســت انتخــاب کرده هم ترکیب جالبی است: دو نفر در سمت راست ایشــان بیشــتر اهل فرهنگ و هنر- آقای بهشتی و خانم طائرپور– و ســه نفر چهره سیاســی، اجتماعیدکتــر زیبــاکلام، خانــم توحیدلــو و ســعید لیلاز- چهرههایــی که اغلب در دولتهای نهــم و دهم در محاق بودند یا با گرفتاریهایی دستوپنجه نــرم میکردند که در حد این نوشــته نیســت تا به آن بپــردازد. از آنجا که آقــای جهانگیری در مســتند اولش، جوابدادن به مســائل و مشــکلات قشــر روشــنفکر را برگزیده، آنهم در وقــت اندک، بنابراین مونتاژ چکشــی و ســریعی را شــاهدیم که چندان با نشستهای حوصلهسربر این سالها همخوانی نــدارد؛ نشســتهایی که اکثر اوقات با تعارفات معمول شروع میشود و سرآخر هم بیحاصل پایان میگیرد، ولی در نشســتی که بیشتر از 28 دقیقه فرصت بــرای این حجم از ســؤالات وجود ندارد، بهترین تمهید، همین سرعت در مونتاژ و گاه دیزالوي صداها در همدیگر است؛ نشستی که معلوم است بیش از دو ساعت طول کشــیده، ولی اینجا با خلاصه مختصر و مفید آن مواجهیم. فراموش نکنیم که مــا دربــاره جهانگیــری صحبت میکنیم که منش پوپولیستی را مبنای تبلیغات خود قرار نداده است، بنابراین در این مســتند/ نشســت جایی برای تصاویر دوربینهای کاشتهشــده قبل از حضور کاندیدا در خانه مســتمندان و روستاییان عزیز نیست. به قول دکتر بهشــتی در همیــن فیلــم خطاب به جهانگیری: «دولتمــردان ما تو ایران دو گروهاند: یک گروهی که خودشــان را دوســت دارند، یک گروهی که ایران را دوســت دارند... شــما چرا ایران را دوست دارید؟»

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.