شكاف سیاسی و ویرانی اقتصادی محصول ادبیات مخالفان دولت

Shargh - - اقتصاد - هادی حقشناس*

فضای مناظره ســوم به اصطاح دانشــگاهیان بیــش از دو مناظــره پیشــین «کاربردی» بود. به بیان ســادهتر درباره همه مســائلی که در یک ماه گذشــته علیه دولت مطرح شد و همه شــعارهایی که داده شد، راهحل خواسته شد. وعدههایی چون ایجاد اشــتغال، رشــد اقتصادی و افزایش دو و نیم برابری درآمد کشــور، یارانهدهی و... . جالب آنکه همین راهحلخواســتن روشــن کرد که اصا راهحلی وجــود ندارد و اینها تنها وعده و وعید اســت. به نظر میرســد که در پایان و زمان جمعبندی، این مفهوم به مردم منتقل شد که برخی کاندیداها فقط میخواهند در سطح شعار درآمد ملی را افزایش دهند؛ بدون داشتن منابع مشخص به مردم پول نقد بدهند و بدون رشــد، اشــتغال ایجاد کنند. به بیان دیگــر اینها اصا راهکار عملی نداشــتند و تنها کلیگویی کــرده بودند. مهمتر اما این بود که آقایان روحانی و جهانگیری توانســتند بهشــکلی محکم و درخور از عملکرد چهار ســاله دولت دفاع کنند. نکته جالــب در این مناظره حملههای شخصی به کاندیداها بود. اتفاقا همین حملهها نشان داد فردی که بیش از 30 سال است که وزیر بوده و در امور اجرائی کشور بوده اســت، تنها یک خانه 300 و خــردهای متری در تهران دارد. این بهخودی خود نشان از پاکدستی این افراد داشت. میخواهم بگویم بهخوبی بــه این اتهام که این دولت، دولت میلیاردی اســت و اینها همان چهاردرصدیها هستند، پاسخ داده شد. در عمل اماک معاون اول دولت ایران زیر دســت آقای قالیبــاف بود؛ من بعید میدانم اگر بهجز این خانه ملک دیگری داشــتند، آقای قالیباف از گفتن آن ابایی میکــرد. ادبیات ایــن مناظره هم نشــان داد که به جــز خود آقای روحانی که مبســوط و دقیق درباره رشــد اقتصادی ســخن گفتند و آقــای جهانگیری که بــه اقتصاد آگاهی دارنــد، کاندیدای دیگری از موضــوع اقتصاد و علم اقتصاد، چیزي نمیدانــد. این مناظره بیش از هر موضــوع دیگری به دفاع طیف دولت امــروز از خود و حمله گروه مخالف گذشــت. اتفاقا آقایان روحانی و جهانگیری بهخوبی از عملکردشان دفاع کردند. خب موضع دولت که روشن است. دولت برنامههای خودش را دارد و مســیر فعلــی را ادامه خواهد داد؛ اما آنهایی که میخواهند قدرت را بهدســت آورند هم نشــان دادند که هیچ پارادایم مشــخص اقتصادیاي ندارند. در این مناظره متأسفانه گاه از واژههایــی ماننــد «دروغگویی»، «کثافتکاری» و «فســاد زیر عمامه» اســتفاده شد که من از تکرار آنها متأسفم؛، اما این یعنی این افراد به اصل نخســت نظام جمهوری اسامی، یعنی اخاق پایبندی ندارنــد. اگر رعایت اخاق را از این نظام بگیریم، دیگر چه دارد که آن را از دیگر کشــورها و نظامها متمایز کند؟ نکته اینجا است که فردی که میخواهد در رأس امور یک کشــور بنشــیند، باید حداقل مؤدب باشــد. برخی سخنان این مناظره )چه در بخشهای اقتصادی مانند یارانهدهی؛ چــه بخشهای دیگر مانند تهمتزنیهای شــخصی( یادآور ســال 1388 بود که محصولی جز انداختن شــکاف سیاسی و ویرانی اقتصادی نداشت.

*اقتصاددان و نماینده اسبق مجلس

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.