حدکانصافیغانسلتانی مهاجرانی که ناتمام ماند

Shargh - - تخته سفيد - مصطفي رضايي

افغانستان کشوری با جمعیت 32 میلیون نفر در مرکز آســیا قرار دارد. این کشور محل اتصال خاورمیانه به چین و آسیای میانه به آسیای جنوبی است و از منظر فرهنگی نیز محل اتصال فرهنگهای بودایی، برهمایی و اســلامی شیعی است.

مســئله آموزش در افغانستان، کشــوری که بهمثابه حفره امنیتی قدرتهای منطقه و جهان اســت هنگامی پررنگتر میشــود که توجه کنیم میانگین ســنی در این کشور مســلمان برای زنان 18.2 و برای مردان 18.1 است و میــل به تحصیل در میان مردمان آن بســیار بالاســت. مطابق آمار ارائهشده از سوی مؤسسه ‪Google Trends‬ واژه «دانلود کتاب » در صدر واژههای جستوجوشــده در اینترنت در سالهای 2013 و پس از آن قرار داشته است. ایــن میزان جســتوجو، حتی از میزان جســتوجوهای کاربران اینترنتی کشــورهای ایران و عراق نیز بیشتر بوده است. در افغانستان نیز حوزه آموزش، در زمره پررشدترین بخش در افغانستان در 14 ســال اخیر است. برای درک این مســئله، کافی است آمار ســالهای 2001 و 2014 این کشور را مقایسه کرد. درباره جایگاه مسئله آموزش و تأثیر آن روی مهاجرت، بســیاری از کارشناسان، آموزش را در کنار امنیت و بهداشــت در زمره سه عامل اصلی حضور مهاجران افغان در کشورهای مختلف میدانند.

مطابق آمارهای رسمی وزارت کشور، هماکنون میزان سوادآموزی در میان مهاجران در حدود 69 درصد است. این درصــد کم، به دلیــل سیاســتهای محدودکننده و ســختگیرانه در دولت نهم بود که در دولتهای پس از آن نیز با وجود فرازوفرود فراوان ادامه داشــت. مســئله دیگری که باید به آن توجه داشــت، این است که مطابق آمارها و بررسیها نزدیک به 32 درصد از شخصیتهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی افغانستان، تمامی یا بخشی از تحصیلات خود را در ایران گذراندهاند. تجربههای منفی از آموزش در ایران، بر سیاســت خارجی ما با افغانســتان تأثیرگذار خواهد بود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.