اخلاق و منافع ملي

Shargh - - ورزش -

)و اصولا به اســتنباط بعضــي از صاحبنظران اصلا به همین منظــور «آمده» بودند( در مخاصمه علني اصحاب مناظره، گناهکارتر هســتند؛ اما اینکه آیا آقــاي روحاني و آقاي جهانگیري ميتوانســتند دنــدان روي جگر بگذارند و بــراي مصلحت عامه از دفاع از خودشــان صرفنظر کنند مسئلهاي است که حقیــر نميتوانم درباره آن اظهــار نظر کنم؛ اما یــك چیز هســت و آن اینکه چون یــك طرف آقاي روحاني، آقاي رئیســي )مشهدي( بود که به دلایلي پا شده از مشــهد آمده رئیسجمهور شود، بالاخره چــون در لبــاس روحانیت اســت، مقابلــه تند دو روحاني، بههیچوجه خوشــایند نبــود، گیرم که من بهدلیل گرایش سیاسيام هوادار «روحاني»ام؛ ولي ميگویم اگر آقاي روحانــي مقابله با حریفان- اعم از رئیســي و قالیباف- را بر عهده همشــهري جسور و صریحاللهجــه و خوشبیــان و خوشعمــل - جهانگیري- ميگذاشــت و خودش صبر و حوصله ميکــرد و تهمتهــا، دروغها و حملههــاي تند و خشــن و بيرحمانه حریفان را به جان ميخرید )و همانطورکــه گفتم دندان روي جگر ميگذاشــت( به پندار من به مصلحــت نزدیكتر بود، چراکه این برداشــت عامیانه که «آخوندها بر ســر مقام با هم دعوا ميکنند»، از بین ميرفت و حریفان، پاسخهاي قاطع و کوبنده و مســتدل دعاوي اثباتنشده و حتي دروغینشــان را از زبان یك آدم شخصي مُکلاّ مثل خودشان ميشنیدند...؛ ولي بههرحال، حقیر هم به آقاي روحاني و هم به آقاي جهانگیري دستمریزاد ميگوید و اگر کســي از من بپرســد- چنانکه دخترم پرســید که اگر روحاني نامزد نشــده بود، من به کي رأي ميدادم ـ در پاســخ ميگویــم اول، جهانگیري دوم، هاشــميطبا. قبلا ميگفتم: آقاي میرســلیم، چون شش ســال در دفتر مشاوره ریاستجمهوري در زمان ریاستجمهوری حضرت آیتالله خامنهاي، با ایشان کار کردهام و به صداقت و صراحت و لیاقت او ایمان دارم؛ اما با کمال تأســف، موضعگیري تند او در جلســه دوم و ســوم )که نميدانم چرا چنین شــد(، نظر من را برگرداند و آقاي میرســلیم از نظر من مردود اعلام ميشود. خیلي هم با هم رفیقیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.