ریاستجمهوریِ «نزدیکِ محال» برای سردار

Shargh - - سیاست -

جنــاب ســردار قالیبــاف نمیتوانــد یــک سیاســتمدار باشد؛ زیرا او نتوانست خود باشد. او میخواســت تصویری از خود ترسیم کند که واقعا نیست. او اگر خود بود، قطعا رأی بیشتری داشت.

شــاید آنهایی که با فیلمهایی مانند جدایی نادر از ســیمین، فروشــنده و ابد و یک روز، قیل و قال و ســروصدا و خشمشــان گوش فلک را کر میکرد که اینها ســیاهنمایی از جامعه ایران اســت، اگر یک بام و دو هوا نداشتند، باید اکنون بر ســردار میشــوریدند که چرا این نمای سیاه را از جامعه ترســیم کردهاید. ســردار نشان داد که نه تنها در عرصه سیاســت به بلوغ نرسیده اســت؛ بلکــه ریاســتجمهوری برای ایشــان «نزدیکِ محال» اســت. او خوب حمله میکند؛ اما نمیتوانــد گل بزند و اگر گلــی هم میزند یا آفســاید اســت یا خطا. وی همچنین اســتادِ گلبهخــودی اســت و ویژگی بارز ایشــان این است که حتی در زمانی که حریف قصد حمله نــدارد، کاری میکنــد که حریــف وی را تحت فشــار بگذارد، همان کاری که در مناظره پایانی اردیبهشــت 96 انجام داد و روحانی تلویحا به وی یادآور شد که سردار دوست دارد لوله کند؛ اما در لولهشدن هم ید طولایی دارد.

البتــه نباید از حق هم گذشــت که حســن روحانی خــوب حمله میکنــد و نقاط ضعف رُقبایــش را بــه خوبــی میشناســد. او هــم موقعیتشــناس اســت و هم زمانشــناس و توانســت به خوبی و با یــادآوری این نکته که او اخــاق را همیشــه مدنظر قرار داده اســت، در لحظــات پایانی برگ برنده خــود را رو کند. او نشان داد یک سیاســتمدار اخاقی است و هم اخاق را خوب میشناســد و هم سیاست میداند. حسن روحانی نشــان داد که با ساح اخــاق هم میتوان نوازشگر افــرادی بود که میخواهند بر صورتش سیلی بزنند.

مناظــره 22 اردیبهشــت 96 نشــان داد که ســردار همچنان باید در انتظار وصال پاســتور بمانــد و او باید بداند به شــهرهای نو میماند، شــهرهایی که اگرچه زیبــا هســتند؛ اما هرگز محبوب نخواهند شد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.