هشدار؛ پروژه شخصی انحراف از پروژه جمعی!

Shargh - - هنر - مهرداد حجتی

تعداد پرشماری از چهرههای موجه اصلاحطلب؛ چــه فعال سیاســی و چه فرهنگی بــرای حضور در شوراهای شــهر و روستا ثبتنام کردهاند که با انتشار فهرســت نهایی از ســوی شــورای سیاســتگذاری اصلاحطلبان با عنوان «لیســت امیــد » از راهیابی به این لیســت بازماندهاند. تعدادی از این چهرهها نظیر «عبــدالله مؤمنی » و «ابراهیم اصغــرزاده » با تمکین به رأی جمعــی )حزبی( اعلام کردهانــد به آن رأی خواهند داد و از تفرقه و اختلافافکنی پرهیز خواهند کرد. این رفتار نشــاندهنده بلوغ سیاســی این افراد اســت. تمرین و ممارســت در برگزاری انتخابات این درس را بــه ما آموخته اســت که جــز در چارچوب قواعد حزبی و تشکیلاتی برای رسیدن به یک تصمیم جمعــی راه دیگری باقــی نمانده اســت. یک پروژه سیاسی فارغ از ابعاد آن نیاز به وحدت رویه در میان همه کنشــگران زیر مجموعه خود دارد. مادامی که افراد به شــکل متفرق و مجزا از یک جریان سیاســی قصــد پیشبــردن پــروژهای شــخصی را دارند، ولو اینکه آن پروژه، بســیار مهــم و در جهت منافع ملی هم باشــد، منجر بــه تضعیــف کار جمعی )حزبی( خواهد شــد. مادامی که باوجود شایستگی همچنان به پیشبرد پروژه شــخصی خود میاندیشیم، قادر به درک منافــع ملی نخواهیم بــود. منافع ملی در گرو کار جمعی )شــما بخوانید کار حزبی( است. تجربه انتخابات 84 بهعینه به مــا ثابت کرد ورود همزمان چند چهــره اصلاحطلب بــه کارزار انتخابات، کمپ اصلاحطلبــان را دچــار تفرقــه و ازهمگســیختگی کرد و نتیجه همانی شــد که همه شــاهدش بودیم؛ رویکارآمــدن احمدینــژاد و خانهنشــینی همــه اصلاحطلبان! پروژه اصلاحطلبان در طول این سالها تصحیح و اصلاح خطاهای گذشــته بوده است تا با حداقل هزینه، بیشــترین دستاورد را در جهت تحقق «دولت – ملت» داشــته باشــند. پس از جلوگیری از فعالیت فراگیرتریــن و مؤثرترین حزب اصلاحطلبان - یعنی حزب مشــارکت - و منزویکردن بسیاری از چهرههای مؤثر این حزب، در شــرایط فعلی تنها راه چاره برای کار تشــکیلاتی، جمعشدن زیر چتر شورای سیاســتگذاری اســت؛ شــورایی که مصوبات خود را بــه تأیید بالاترین مقام اصلاحطلبان میرســاند تا پس از آن ابلاغ کند. بلوغ سیاســی ایجاب میکند از طرح هرگونه «پروژه شخصی» که منجر به تضعیف «پروژه جمعی» میشــود خــودداری کنیم. بیش از هرکسی آگاهان به مســائل سیاسی اصلاحطلب به اهمیــت ایــن دوره از انتخابات تأکیــد کردهاند. آنها با درنظرگرفتــن منافع ملی، توصیــه به کار جمعی کردهاند تا از تکرار اشــتباهات گذشته جلوگیری شود. بایــد پذیرفــت در یک پــروژه بلندمــدت )لانگترم( برای رســیدن به دموکراسی، به وحدت و همبستگی حول یک برنامه نیاز اســت. الگوی توســعه سیاسی به ما میگویــد احزاب نقش تعیینکننــدهای دارند. کاندیــدای منفرد، کاندیدایی بیپشــتوانه اســت. در غیاب احــزاب تأثیرگذار و فراگیر بایــد زیر چتری تازه گرد آمد و در گســترش آن ســایه همت کــرد. امروز به همت رئیسجمهــور محبوب دولت اصلاحات با تشکیل شورای سیاستگذاری این امکان فراهم شده تــا همه اصلاحطلبان زیر چتر یــک «تصمیم» جمع شوند و شعار واحد ســر دهند. به همین دلیل به آن دسته از اصلاحطلبانی که همچنان بر پروژه شخصی خود در برابر «لیست امید» اصرار میورزند، بیان این هشدار ضروری اســت که با علم بر ضعف یا کاستی لیســت امید، بــرای جلوگیری از هرگونــه تضعیف در کار جمعــی )حزبی( پیش از دیرشــدن، با اعلام حمایت از «لیســت امید» باید به تقویت کار جمعی )حزبی( همت کنند. تمرین کار حزبی ما را در مســیر دموکراســی قرار خواهد داد. ضمــن اینکه در درون همین جمع میتوان مدام به نقد یکدیگر پرداخت و مانع بروز خطای احتمالی بعدی شد؛ اما اینک در این فرصت کم باقیمانده تا روز اخذ رأی، فقط با تمکین به تصمیم شــورای سیاســتگذاری اصلاحطلبان و جلوگیری از تفرقه میتوان به پیــروزی امیدوار بود. یادمان باشد که نخســتین درس دموکراسی، عبور از حق شــخصی در برابر حق جمعی است. این درس را جمعه، ٢٩ اردیبهشــت ٩٦ میتــوان تمرین کرد. دموکراسی گامبهگام محقق میشود. جمعه فرصت مناسبی برای همین تمرین است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.