کوهستانی با 2 نمايش در تماشاخانه مستقل تهران

Shargh - - هنر -

شــرق: امیر رضا کوهستانی، نویســنده و کارگردان از اجرای دو نمایش «در میان ابرها» و «شنیدن» در تماشاخانه مستقل تهران از دوم خرداد خبر داد.

در نشســت خبری اجرای دو نمایش، امیررضا کوهستانی در کافیشاپ تئاتر مستقل تهران گفت: «اصولا نسبت به اجرای مجدد مقاومت میکردم. از ایوانــف انگیزه شــخصی به وجود آمد کــه اجرای مجــدد کارهایم چه میشــود. با اثری مواجه شدم که در گذشــته خلق شده بود. گویی با خودم روبهرو شــدهام. تجربه نشان میدهد که نسل تماشاچی عوضشده است و درمیانگذاشتن نمایشهای گذشته میتواند تجربهای جدید باشد».

کارگردان «شنیدن» با اشاره به فاصله ۱0ساله میان دو نمایش «شنیدن» و «در میــان ابرها» در تولید اولیه گفــت: اکنون مخاطب میتواند در عرض 4۵ دقیقه هر دو کار را ببیند.

وی دربــاره اینکه چــرا کار جدیدی برای اجرا مهیا نکرده اســت، گفت: «شــرایط کاری من بهواســطه قراردادهایم به نحوی اســت که نمیتوانم نمایش جدیدی در ایران تولید کنم. نمایشهای دردسترســی هم مشخص بودند. این دو کار بازیگر مشترک نداشتند و میشد صحنههایشان را کنار هم اجرا کرد. سعی میکنیم هرسال یک یا دو نمایش را اجرا کنیم».

کوهستانی روی یک یا دو ایده فکر میکند. وی با اشاره به اینکه در شیوه کارش اصولا نمایشنامه کاملی ندارد، گفت: «نمایشها با دو ســه صفحه در تمرین شروع میشوند».

وی در پاســخ به اجرا در ســالن خصوصی، با اشــاره به اجــرای «دیوار چهارم» گفت: برایم ســالن تنها حکم یک ساختمان را داشته است. پس از «دیوار چهارم» بههیچعنوان حمایت دولتی دریافت نکردهام.

کوهســتانی افــزود: «ایــن نمایشها در این ۱2 ســال رهاشــده نبودند. «درمیان ابرها» تا دو ســال پیش در کشورهای مختلف روی صحنه میرفته و «شنیدن» نیز تا دو هفته پیش اجرا میشد. پس همیشه زنده بودند».

الهــام کــردا، بازیگر «شــنیدن» معتقد اســت که هیجانــش در اجرای ایران بیشــتر است. باید همیشــه مراقب رفتار و حرکاتش باشد؛ چون شکل منتقدان در ایران متفاوت است. در ایران منتقدان برخلاف اروپاییها که کل را میبیننــد، تو را بهصورت مجزا میبینند. تــو را در کل اثر نمیبینند. زبان اجرای ما بهواســطه تجربه عوض نمیشــود؛ پس تو مجبور نیستی ریتم را عــوض کنی. مخاطب ایرانی تو را آنی میفهمد و درک میکند. اجرای ایران بهمراتب مهمتر است.

مهین صدری نیز دراینباره گفت: «در هر کشوری مخاطب متفاوت است. مخاطب خارجی همواره دچار تأخیر اســت و ریتم کند در اجراها فاصلهها را بیشتر میکند. بهواسطه لباسپوشیدن و حضورم در میان مخاطبان، آنان ســریعتر کشف میکنند جریان از چه قرار اســت. در ایران فاصله آنچنانی وجود ندارد».

مونا احمدی درباره اجراهای متعددش گفت: «در این دو سال همهچیز تغییــر کرده و برایم جذاب اســت که این تغییرات را کشــف کنم و آن را در تماشاچی ببینم. در دیالوگگویی دچار تغییر میشویم».

آیناز آذرهوش، دیگر بازیگر جوان «شنیدن» درباره فاصله میان مخاطب و اثر گفت: «دیالوگهایی هســتند که حس نمیکنید که بامزه باشــند؛ ولی مخاطــب از خنده میترکد. در مواجهه با مخاطب خارجی چنین چیزی رخ نمیدهد؛ درحالیکه چنین توقعی داشتم که مخاطب بخندد».

شــیوا فلاحی که در اجرای ســابق نمایش «در میان ابرهــا» تنها در دو اجرا حضور داشــته اســت، دربــاره تجربه جدیدش گفــت: «تجربه اجرای عموم چیز دیگری اســت. خلق دوباره کار با حضور تماشاچی در ایران برای من هیجانانگیز اســت». امیررضا کوهســتانی گفت: «چیزی که در شنیدن برای مــن جالب بود، این تصور اســت که یک چیزی را دیدیم و شــاهدش بودیم؛ حال اگر آن را بشــنویم، تصویرســازی و قضــاوت میکنیم. حالا در نمایش ما کســی چیزی شنیده و قصه ساخته و قضاوت میکند. مواجهه با مهین صدری بهواســطه حضور در میان مخاطب، مکان را برزخی میکند و مخاطــب او را با تأخیر میبیند. در میان تماشــاگران خارجی صدای صدری برایشان یک تمپو و ریتم داشت. تجربه آنان متفاوت بود».

وی درباره اینکه آیا قصدی برای اجرای «رقص روی لیوانها» دارد، پاسخ داد: «سالگشــتگی» پاسخ شــخصی او به اجرای «رقص روی لیوانها» بود که بهعنوان یک اثر نمایشــی برایش اهمیت دارد؛ اما از لحاظ زیباییشناسی تمایلی به اجرای مجددش ندارد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.