فهرستهای جعلی در انتخابات شورا

Shargh - - سیاست - نیره توکلی جامعهشناس

در آخرین جمعه بهشتی اردیبهشتی در همهجــا صــف بــود؛ صفهای طولانــی. در تهــران، در شــهرهای بزرگ در شهرســتانها، در شهرهای کشــورهای اروپایــی و آمریکایــی و آســیایی. کسی نبود که شوروشــوق و امید و پایداری مردم را در پای صندوقهای رأی ببیند و اشک شوق به چشــم نیاورد، مردمی که ساعتها سرپاایستادن را، در صفهای طولانی و در زیر برق آفتاب، تاب میآوردند. بااینحال، خسته نمیشدند ایــن مردم. گاهی هم، برای کاســتن از خســتگی یا گرســنگی رأیدهندگان، میان رأیدهندگان شــیرینی و بســتنی و آب خنک و حتی نان و ماست توزیع میکردند، بیآنکه تبلیغی در کار باشد. زیرا مطمئن بودند که تعداد هرچهبیشتر رأیدهنده به معنای پیروزی نامزد آنها در ریاستجمهوری است. عملکرد مسئولان صندوقها نیز با نهایت ادب و توجه به افراد ســالخورده و بچهدار و بیمار و احترام به همه رأیدهندهها بود و آفرین داشــت. بخشــی از این شوروشــوق و آگاهی را میتوان دستاورد برنامههای تبلیغاتی سنجیده اصلاحطلبان در انتخابات ریاستجمهوری دانســت، اما هرچه اصلاحطلبان در مورد انتخابات ریاســتجمهوری سنجیده و خردمندانه رفتار کردند، در مورد انتخابات شــورای شــهر ضعف و نارسایی وجود داشــت. آنچه روز جمعه در بسیاری از حوزههای رأیگیری مشاهده شد و پیشتر هم در فضای مجازی شاهد آن بودیم، فهرستهای تقلبی بود که دستبهدست میشــد؛ فهرســتهایی که مثلا نام یاشار ســلطانی، مطرحکننده املاک نجومی، را در کنــار همانهایی قرار داده بود که شــاید از املاک نجومی ســود برده بودند. فهرستهایی با نامی شبیه احمد مسجدجامعی، ولی با کدی دیگر. فهرستهایی که بر بالای آنها نام فهرســت امید و رهبران اصلاحات بود، اما کســانی دیگري را گنجانده بودند که در فهرســت امید جا نداشــتند. همان مردمی که ساعتها در صفها ایستاده بودند، خسته و گیج از اینکه کدام فهرست درست است، به بسیاری از فهرستهای قلابی رأی دادند. گویی ویروسی خطرناک سراسر فهرستها را دربر گرفته بود. پیامدهای احتمالی خطرناک این عملکرد ضعیف ســبب خواهد شــد که یا افرادی بســیار نامربوط و فرصتطلب به شورای شهر تهران راه پیدا کنند که به روند رانتخواری و فســاد و تخریب محیط زیست تهران و غیرقابلتحملکردن آن برای مردم عادی ادامه دهند یا افراد شایســته راهیافته به شورای شهر چندان در اقلیت باشند که نتوانند تغییری در سیاستهای شهری تهران و امکان گزینش شهردار مناسب فراهم آورند. در این صورت، علاوه بر تداوم روندهای نگرانکننده تخریب محیط زیســت تهران و بیدفاعکردن هرچهبیشــتر آن در برابر خطرهایی چون ســیل و زلزله و توفان و آتشســوزی، مردم ناراضی از مدیریت شــهر تهران که میخواســتند با شــرکت در انتخابات دگرگونی ایجاد کنند، ناامید خواهند شد، اما چرا چنین شد؟

نخســت اینکه رســانه متمرکزی برای معرفی نامزدهای شــورای شهر وجود نداشت. برنامههای رسانه ملی هم بیشــتر بر انتخابات ریاستجمهوری متمرکز بود.

دوم، ایــن دو انتخابات مهم با یکدیگر تجمیع شــده بــود و اهمیت انتخابات شوراها در سایه انتخابات ریاستجمهوری کمرنگ شد.

ســوم، در انتخابات شوراهای شــهر تهران ســال 96، اتفاق تقریبا بیسابقه و فرخندهای افتاد: نخســتینبار بود که اشخاص بســیار صاحب صلاحیتی از میان جامعه دانشگاهیان و محیط زیستیان و کنشگران جامعه مدنی و فعالان زنان برای این انتخابات تأییدصلاحیت شــدند: لیلا ارشد، دکتر حســین راغفر، ترانه یلدا و... . تأیید صلاحیت چنین افرادی، که با وجود شایستگی، تاکنون از توان و کارایی آنها در مدیریت شــهری استفاده بهینه نشده است، امید انتخاب شورای شهری متفاوت و مطلوب و سالم را در دلها زنده کرد، اما در غیاب احزاب سیاسی متنوع و تشکیلات صنفی و سیاسی نیرومند برای جامعه مدنی، بخت شناختهشدن نامزدهای مستقل بســیار اندک اســت. از بخت بد، اصلاحطلبــان نیز عزمی جدی بــرای واردکردن دستکم تعدادی از این نامزدها را در فهرستهای خود نداشتند. این باعث شد که بسیاری از طرفداران این چهرههای شایسته لزوم ایجاد تغییراتی را در فهرست امید حس کنند. همین باعث شد که نسخههای متعددی در میان مردم دستبهدست بچرخد و همه را گیج کند و فریبکاران نیز فرصت را مناســب بدانند و با جعل نام فهرست امید، تغییراتی را در مسیر منافع شخصی و جناحیشان ایجاد کنند.

همان فهرســت نهچندان فراگیرِ امیــد نیز دیر تهیه شــد و فرصت معرفی و تبلیغات چندانی برای آن وجود نداشــت. امیدوارم این درســی باشد برای آینده، هرچند که دیروز هم برای پایاندادن به روند نابودی تهران دیر بود. آنچه تهران در این سالها از دست داد، هرگز جبران نخواهد شد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.