الزامات ورود نهادهای دینی به انتخابات

Shargh - - صفحه اول - علی شفیعی پژوهشگر

آنچه در انتخابات ٢9 اردیبهشــت گذشت، تکرار چندبــاره یک پيام و یک هشــدار بود. گویــا به تعبير قرآن، برخی انگشــتها را تا انتهــا در گوش فروبرده و این دعوت به خودســازی و همآغوشــی با مغفرت و رحمــت الهی را که تحقق عينیاش در عشــق به عموم مردم اســت، نمیشنوند . «وَ إِنِّی کلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِی آذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَــوْا ثِيابَهُمْ وَأَصَرُّوا وَاسْــتَکبَرُوا اسْــتِکبَارا». در یادداشت پيشــين نوشــتم نباید از دین سوءاســتفاده کرد و آن را هزینــه اختلافــات طبيعی و عادی سياســی کرد. اختلافــات و حتی دعواهای سياســی امری بســيار طبيعی و پذیرفتنی اســت، اما اگر ایــن اختلافات به پيشفرضها و پشــتوانههای دینی ارجاع داده شود و با شبيهســازیهای عقيم ســخن از تکــرار دوباره تاریخ رانده شود میتواند هزینههای دینی، اخلاقی و اجتماعی را بســيار افزایش دهد. در این یادداشت – به جهت علقه شخصی و صنفی و اجتماعی و دینی – میخواهم به موضوعی بپردازم که دیگر تبدیل به یک بحران شده است. بنابراین ضروری است متوليان و علاقهمندان با تشــکيل اتاق بحران در مدیریت آن تلاش کنند. نهاد روحانيت یکی از دیرپاترین نهادهای اجتماعی در جامعه ماســت که اتفاقا منشــأ خيرات و برکات بســياری برای جامعه ایرانی و اســلامی ما بوده است. حفظ شأن و جایگاه این نهاد بهمثابه یک نهاد مهم و تأثيرگذار مانند بســياری از دیگر نهادهای اجتماعی امری لازم و ضروری است که انتظار میرود ایــن امر ابتدا از ســوی متوليان آن رعایت شــود. در انتخابات اخير همگان مشاهده کردند برخی نهادهای رسمی حوزوی- از شنيدهها میگذرم - و حتی برخی مــدارس و مراکز حوزوی نهتنها یک ســوی تفاوت و اختلاف در عالم سياســت را گرفتــه بودند که تبدیل به ســتاد تبليغاتی یک فرد شده بودند، بهگونهای که دوگانــه حمایت حوزه از یک فرد و دانشــگاه، از فرد دیگر شنيده میشد. سخن نگارنده ناظر به عدم ورود نهاد حــوزه و مرجعيت به عرصه سياســت یا حتی حمایت از یک جریان خاص سياســی نيســت، بلکه ســخن این اســت که اگر میخواهيم اینچنين کنيم برای تــداوم مقبوليت حداکثری اجتماعی باید تلاش کنيم تا این حضور: اولا قاعدهمند و روشمند باشد؛ ثانيا به لوازم و پيامدهای این حضور نيز اشــراف پيدا کنيم و آنهــا را بپذیریم. برای روشنترشــدن دو نکته مهم حضور روشمند و پذیرش پيامدهای این حضور نکاتی چند را به شــرح ذیل ارائه خواهم داد؛ اميد که مورد توجه و نقد و نظر عالمان و دلسوزان قرار گيرد.

1. ورود قاعدهمند به عرصههای سياسی

قاعدهگرایــی و توجه به متدها، هم در دانشها و هم در رفتارهای اجتماعی در جهان جدید به هنجار و امری بدیهی تبدیل شده است. به همين جهت انتظار این اســت که اگر نهاد روحانيت میخواهد در امری سياســی ورود پيدا کند و یکســوی جریانات سياسی قــرار گيرد، ضمن آنکه این حضــورش نيز تأثيرگذار و مقبول واقع شود باید حداقل قواعد زیر را رعایت کند:

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.