سرو ایران

Shargh - - سياست - محمدعلی عسگری

دکتر حســین نصر، اسلامشناس و ایرانشناس برجســته توصیف زیبایی از ملت ایران دارد.

او میگویــد ایــران در طول تاریخ گذشــته خــود مانند یک ســرو بوده اســت. ســروی کــه گاه بــه دلایــل ناملایمات ســر خم کــرده، اما هرگز تســلیم نشــده و از پــای در نیامــده اســت. بعد از گذر توفانها و بورانها دوباره قد راســت کــرده و همواره بر پایــه خود ایســتاده اســت. فراموش نکنیم که سرو یکی از نمادهای دیرین ایران نیز هســت. این تعبیر یا توصیف بســیار معنادار و هیجانانگیز است. تجربه سالهای اخیر و تاریخ معاصر کشــور ما نیز همین واقعیت را نشان میدهد. یکبار این ســرو قد راســت میکنــد و در قامت یک انقلاب ظاهر میشود. انقلابی که چشم جهانیان را خیره میکند و بــه حیرت وامیدارد. با وزیدن توفان یــک جنگ تحمیلی، برای ســالهایی این سرو به اجبار قد خم کرده و دســتخوش حوادثی تلخ میشود. بعضی با دیدن این وضعیت بــه گمــان آن میروند کــه دیگر کار این ســرو تمام اســت. امــا برخلاف تصورشــان ناگهان میبیننــد که این ســرو چگونه دوباره قد راســت کرده و از ویرانههــای یک جنــگ خونین و پرهزینه برمیخیزد.

پس از آن نیز در ســالهای بعد، ایــن ســرو دســتخوش توفانهــای سیاســی و ناملایمات متعددی شــد. هر بار ناظــران بیرونی یا حتی درونی بــا دیــدن خمیدگــی و پژمردگیاش به این تصور میافتنــد که این ضربه سهمگین کار ســرو را یکسره خواهد کرد؛ اما بعد دوباره شاهد آن خواهند بود که ســرو با صبــوری دوباره کمر راست کرده و برپای خود میایستد.

دوران هشــت ســاله حاکمیــت پوپولیســتها بر ایران یکی از همین دورانهــای توفانزا بود کــه یک بار دیگر ســرو ما را مجبور کرد ســر خم کند. چهره افســردهاش در آن دوران خیلیها را میآزرد. حتی گروهی را به این فکر انداخت که دوران اســتواری و خوشــبختی این ملت گذشــت. کم نبودنــد فرزندان ایــن آب و خاک که بههمیندلیــل رخت اقامــت به دیار بیگانــه کشــیدند، زیرا جــز آیندهای مبهم، برای این ســرو نمیدیدند. اما دیدیم که این ســرو دوباره قد راست کرد. از بیتوته خود برخاست و استوار و مســتقیم در قامت یــک انتخابات شگفتانگیز چشم جهانیان را به خود خیره کــرد. راه دوری نرویم، تا همین چند روز پیش تلاطمی شــگفتانگیز پیرامــون ایــن ســرو را فراگرفته بود. بادهایی ملایــم و ناملایــم میوزید. ستیغ ســرو هر لحظه ســر به سویی میکشید؛ گاه به راست و گاه به چپ خمیده میشــد. در وزش بادهای تند موج برمیداشت و به خود میپیچید. گاه نســیمی زهرآگین و مسمومکننده برگهای ســبز و نازکــش را میآزرد. اما در صحنه انتخاباتــی تازه یک بار دیگر سرو سرسبز ایران قامت آراست. زیبا و دستنایافتنی شد. روشن است که اینهــا هرگز پایان ماجــرا نخواهد بود. سرو ایران میداند هنوز توفانها و بورانهــای دیگــری در راه اســت. بادهــای موســمی یــا غیرموســمی دیگری خواهند وزید. اساســا زندگی ابدی در همین ســتیز با توفانهاست. ســرو ایران قدمتی هزاران ساله دارد و میراث تمدنی کهن را با خود حمل میکند. بــرای اســتقامت و پایداری بیشــتر این ســرو کارها باید کرد و کار را تمام شــده فرض نکرد. کاش این را هرگز فراموش نکنیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.