کشف سرقت علمی، نعل وارونه مدعیان اخلاق

Shargh - - پژواك - سید روحاله منصوری

در روزهای گذشته برخي مشغول رونمایی از خود واقعیشان هستند. هر روز و هر ســاعت موج تازه میســازند بلکه مــردم را از انتخاب خود ناامیــد کنند. آخرین حربهشــان از همه مضحکتر اســت و مصداق بارز ضربالمثل؛ دروغ هرچه بزرگتر باشد باورپذیرتر است.

مدعیانــی کــه در دوران دولت معجزه هزاره ســوم هــر روز مدارک دکترای تقلبیشــان برملا میشد، حالا فرصت را مغتنم شمرده و به نعل وارونهزدن مشغول شــدهاند. در جدیدترین مورد، ادعا کردهاند که رساله دکترای رئیسجمهور سرقت علمی است. البته این ادعا خیلی هم جدید نیست. در سال 92 و در اوج رقابتهای انتخاباتی دوره قبل نیز ادعاهای مشابه و البته در سطح محدودتری مطرح شد و درنهایت تبریک دانشگاه کلدونین گلاسکو به رئیسجمهور منتخب موقتا به این شایعات پایان داد. شــاید همین مسئله برای پیبردن به قصد و نیت مدعیان اخلاقمداری و مبارزه با فساد کافی باشــد. اینان باید به این سؤال پاسخ دهند که چطور همیشه در آستانه انتخابات به یاد مبارزه با فساد میافتند؟ درحالیکه این مباحث در ســال 92 و حتی قبلتر مطرح شده بود، آیا چهار سال فرصت کمی بود که این ]به زعم آنها[ ســرقت علمی را کشــف کنند و به دنبال برخورد با متخلف باشند؟

ادعاهای مطرحشــده در چند محور مطرح شــدهاند کــه در ذیل به بررسی آنها خواهیم پرداخت.

1- اولیــن محور ادعای مطروحــه مطابقت حدود 40 درصد مقدمه و فصلهای اول تا سوم رساله دکتر روحانی با سایر متون علمی است. برای کســی که با نرمافزارهای کشف ســرقت علمی آشنایی نداشته باشد، این سوءتفاهم ایجاد میشود ]و اتفاقا دروغپردازان هم به دنبال القای همین هستند[ که در مقدمه و سه فصل مذکور 40 درصد تقلب و سرقت علمی انجام گرفته است. نگارنده بهعنوان کسی که در بهترین دانشگاههای اروپا )انگلیس و آلمان( در مقاطع کارشناســی ارشــد و دکترا تحصیل کرده و میکند، با نرمافزارهای تشخیص ســرقت علمی آشنایی کامل دارم، زیرا چندینبار مقالات مختلف درســی خود را مطابق مقررات دانشــگاه، به نرمافزارهای مذکور تسلیم کردهام.

کلمه Plagiarism در انگلیســی به معنای استفاده و اقتباس از متون علمی بدون ذکر منبع اســت. چنین عملی تقلب و تخلف قطعی بوده و میتواند بر حســب مورد به اخراج از دانشگاه یا ابطال مدرک منجر شود. سطح پایینتر این مسئله، بهکاربردن حجم بالایی از نقلقولهای مستقیم و بدون تغییر از منابع دیگر و البته با ذکر منبع است. این کار بههیچعنوان تقلب نیســت ولی به دلیل تنزلدادن کیفیت تحقیق، دانشــجویان از این عمل منع میشوند.

2- در تحقیقات آکادمیک حقوقی استفاده از نقلقول مستقیم با ذکر مأخذ به میزان مورد اشــاره، نهتنها باعث افت کیفیت نمیشود، بلکه در مواقعی اجتنابناپذیر اســت. محقق در استفاده از منابع اولیه به جهت رعایت امانتداری مجبور به نقل مســتقیم آن قانون یا حکم خاص است؛ کاری که بهوســیله دکتر روحانی بهدرســتی انجام گرفته و حالا دستاویز مدعیان اخلاقمداری و اصولگرایی شده است.

3- محــور بعدی ادعا مبتنی بر کشــف مطابقــت 80 درصدی فصل چهارم با متن یک کتاب )بدون ذکر منبع از ســوي آقای روحانی( اســت. این ادعا نیز دروغی آشــکار اســت زیرا اولا با یک جســتوجوی ساده در اینترنت مشــخص میشود که منبع مورد ادعای آقایان یعنی کتاب حکم ثانوی در تشریع اسلامی نوشــته آقای علیاکبر کلانتری برای نخستینبار در ســال 1378 به زیور طبع آراســته شده اســت. همچنین، بنا بر اذعان همین مدعیان، رساله دکترای آقای روحانی در سال 1998 میلادی برابر با 137۶ و 1377 شمسی ارائه شده است.

کســانی که با روند اعطای مدرک دانشــگاهی آشنایی دارند بر این نکته واقفاند که رســاله دانشــجو ابتدا در اختیار استاد راهنما براي جــرح و تعدیل قــرار میگیرد و پــس از صرف مدتــی جهت اعمال تغییرات نهایی، ســرانجام بهوســیله اســتاد مذکور مــورد تأیید واقع میشود. بنابراین ارائه رساله دکترای ایشان قطعا زودتر از انتشار کتاب مذکور صورت پذیرفته است و اگر کسی بناست مدعی باشد اتفاقا آقای روحانی است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.