آزمون رضایت شغلی!

Shargh - - دیپلماسی - وحید شامخی

بهطور متوســط بین هفتهای 45 تا 55 ساعت مشغول کار هســتیم. فرض کنیم به این هم کاری نداریم کــه چه مقدارش کار واقعی اســت یا چه مقــدارش تنها حضــور در محیــط کار! معمولا تا 60 یا 70 ســالگی هم اگر زنده باشــیم به کارکردن ادامه میدهیم. تنها اینجا هم نیســت که اینطور اســت؛ برای مثال مؤسســه معتبر گالوپ میگوید براســاس تحقیقــش در ســال ٢0١5، کارمنــدان آمریکایی بهطور متوســط 47 ساعت در هفته کار میکننــد! همچنین روند کارکردنشــان تا اواســط دهه هفتم زندگیشان ادامه مییابد؛ یعنی حدود 65 ســالگی! حال که بخش عمــده زندگیمان را بهظاهــر در حال کارکردن هســتیم، ســؤال جدی این اســت که چهچیزی باعث رضایت شغلیمان میشــود؟ چهچیزی باعث نشاط شــغلی آدمها میشود؟ درآمد و مزایا؟ رئیس یا مدیر خوب؟ یک مسیر شغلی روشن؟ فرصتهای یادگیری؟ کار در یــک محیط هدفمند، باانگیزه و پرانرژی؟ شــرکتی بهنام «هپیفای» Happify() چندسالی است کار جالبی انجام میدهد. تلاشــش بر این است که با استفاده از فناوری و نوآوری، سطح شادی و نشاط زندگی افراد را بــالا ببرد. برای این کار، «هپیفای» پروژهای را شــروع کرده اســت که ابتدا تشخیص دهد افــراد از چهچیــزی حس خوبــی دارند؟ از چه چیزی احســاس شادی و نشــاط میکنند؟ از چهچیزی احســاس رضایــت شــغلی میکنند؟ نتیجه کارشــان تا بهاینجا این شــده است که ٢00 مورد را متفاوت از ابراز احساســات خوب، شادی، نشــاط و رضایت بهدســت آوردهاند. از میان آنها نیز توانســتهاند ١4 مورد که بیشتر تکرار شده است مشــخص کنند، اما جالبتر از آنکه این موارد چه بوده است، دستاورد بسیار مهم دیگری داشتهاند؛ متوجه شدهاند که این احســاس شادی و نشاط و رضایت شــغلی، الگویی «یو» U() شکل دارد. در دهه سوم زندگی ســطح انرژی افراد بالاست )در جستوجوی شــغلهای جدید و متفاوت، راحتی ارتباطات جدید یا ازبینبردنشــان و...(، دهه پنجم و ششم بسیار پایین میآید )دشواری ایجاد تعادل میــان کار و زندگــی، مســئولیتها، هزینهها و...( و ســپس دهه هفتم و بیشــتر که دوباره بهشدت بالا مــیرود )نتیجــهدادن فعالیتهای اقتصادی گذشــته، سبکترشدن مســئولیتها، آزادی زمانی بیشــتر و...(. حال چهکار میشود کرد که در همه این ســالها احساس بهتری داشته باشیم؟ شرکت «هپیفــای» میگوید جمعبندی ما این اســت که دو نکته برای بالارفتن ســطح شــادی و رضایتمان اهمیت بیشــتری دارد؛ اول اینکــه، زندگی بیرون از زندگی کار و شــغلی برای خود داشــته باشــیم که این زندگی ممکن اســت ورزش، تفریح، ســفر، برنامه مشترکی با همســر و بچهها، رشد فردی یا فعالیتهای داوطلبانه و انساندوســتانه باشــد. دوم داشتن مقداری پول که بشود هزینه مورد اول را تأمیــن کرد. قطعا این هزینه برای همه یکســان و اســتاندارد نیســت، اما نکتهاش در این است که اگر فکر کنیم هرچقدر پول بیشــتر، نشاط و رضایت بیشــتر، فرض اشتباهی است. باید به اندازهای پول به دســت آوریم کــه توازنی میــان زندگی کاری و غیرکاریمان ایجاد شــود. این مسئله بسیار جالبی است که رضایت شغلی ما منوط به داشتن زندگی غیرشــغلی، بهصــورت همزمان اســت. پس اگر شــغلی داریم که درآمد معقول و متوسطی دارد و لازم نیست همه ســاعتهای غیراز خوابمان را برایش کار کنیم، همهچیز فراهم است تا احساس شادی، نشاط و رضایت داشته باشیم!

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.