رمضان و تعلیم اخلاق

Shargh - - سیاست - حسین انصاریراد

مهمتریــن پیام مــاه رمضان، نزدیکی بیشــتر انســان با قرآن مجید و تعالیم آن است. بخشی از بنیاد تعلیم قرآن- آنچنان که مکرر تصریح شــده و اســاس بعثت پیامبران الهی و بهویژه شــخص رسول اکرم )ص( بوده- اخلاق و ترویج آن است. خداوند در کتاب خویش، پاکی همهجانبه انســان را مورد توجه قرار داده اســت؛ پاکی نفس نهتنها در اعمــال و رفتــار و گفتــار و ظاهــر، بلکه پاکی باطن انســان. باطن انسان باید بهگونهای باشد که شــرارت و خســارت به دیگران را با صفاتی چون خودخواهی، بخل، تهمــت و... از خود دور کند و قلب، روح، دل، روانی پاک و بیذرهای غبار داشته باشد. در سوره شــمس، خداوند بعد از قسمهای فراوانی که مطرح میشود، به نفس، روح و جان انسان قســم یاد میکند و قسم میخورد به کسی که این جان را ســامان داده و یادآور میشــود که فطرت بشــری میتواند نیک و بــد را از هم تمییز دهد. پس از این مقدمه پرشــور و پرحماسه است که قرآن بیان میکند، رســتگار کســی اســت که قلب خود را از زشــتیها پاک کند، چراکه تا قلب انســان خالص نشــود، زبان و وجــود آدمی پاک نمیشــود. از قضا، قرآن معیارها و موازینی برای این خلوص و پاکی ذکر کرده که براســاس شرایط فعلی سیاســت داخلی کشور، پرداختن به یکی از این موارد را لازم میدانــم. قرآن میفرماید قلب کسی که شــهادت درســت را کتمان کند و آن را بازنگوید، گناهکار اســت. رســتگار کسی است که قلبش را از آلودگیها، کدورتها و زشــتیها پاک کند و شکســتخورده و ذلیل و خوار کسی است که نفس خود را از بدی پاک نکرده، گرفتار حســد و خودخواهــی و در نتیجه گرفتار ظلم باشــد. به روزهداران عزیز در ایــن ماه مبارک توصیه میکنم که قرآن و تعالیم اخلاقــی آن را جدی بگیرید؛ از گمانهای بــد بپرهیزید، در کار دیگران تجســس نکنید، دنبال فاشکردن اســرار دیگران نباشــید و عیــب آنها را بازگو نکنید کــه این کار عین خوردن گوشت مردار برادر است. ماه رمضان، ایستگاه تقوا است؛ ایســتگاه و مرکزی که در آن روزهداران، در این تابســتانهای بلند، لب از خوردن فرومیبندند و دست از کارهای زشت برمیدارند تا رضای خدا را از آن خــود کنند. در چنین شــرایطی اســت که کسی درمییابد، همســایهاش، هموطنش، فردی در قــارهای که او در آن زندگی میکند و چهبســا افرادی در کره زمین، گرســنه هســتند. شــناخت مصائب و مشــکلات جهان از چنین دریچهای آغاز میشــود و ماه رمضان، فرصتی برای آن است. در چنین شــرایطی واقعا عجیب اســت که چرا بعضا تعالیــم واقعی قرآن در ماه رمضان به فراموشــی ســپرده میشــود. چرا در پارهاي تریبونها، برخی ســخنان سســت گفته میشــود. چرا بــه بزرگان مملکت اتهامهای ناروا زده میشود. چرا سخنانی را میشــنویم که نه بنیه علمی و اجتهادی دارند و نه همسو با تعالیم اخلاقی قرآنند. ماه رمضان باید مــا را بیدار کند، باید متوجهمان کند به اولویتها و تعالیم قرآن مجید و اگر این اتفاق میمون رخ دهد، هر رمضان، بلوغ انسانی تازهای در ما ایجاد میکند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.