بزنگاه تاريخي

Shargh - - اقتصاد - حسين حقگو كارشناس اقتصادي

«بزنــگاه تاريخــي» آن نقطه عطــف در تاريخ هر كشــوري است كه توازن قدرت سياســي يا اقتصادي مستقر، بر هم ميخورد و در فرايندي، تحولاتي عميق در ســاختارهاي آن جامعه روي ميدهــد. اين نقاط عطف البته به گفته «عجم اوغلو» مانند شمشــيري دولبه اســت و ميتواند مسير كشــورها را دستخوش بازگشــت شــديد يا ظهور نهادهــاي فراگيرتر كند كه اين امر بســتگي به آن دارد كــه كداميك از نيروهاي معــارض عجله كنند و كدام گروههــا بتوانند ائتلافي مؤثر شكل دهند. نمونه مهم و موفق اين بزنگاههاي تاريخي را انقلاب شــكوهمند 1688 انگلســتان ذكر ميكنند كه «نظام سياســي انگلســتان را براي طيف وسيعي از جامعه باز كرد و اين نيروي جديد توانست بــر روش كاركــرد دولت تأثيــر درخــور ملاحظهاي بگــذارد و ســنگبناي جامعهاي متكثر امــا متمركز در قدرت را شــتاب بخشــد.» (چرا كشورها شكست ميخورند- عجم اوغلو(. چندسالي است كه بسياري از كارشناســان اقتصادي اعتقاد دارند كشورمان نيز به مرحله انتخاب سرنوشتساز رسيده است و بايد در دو راهی اقتصادي - صنعتي و مرتبط با جهان و متكي به بخش خصوصي توانمند و دولتي كوچك اما مقتدر و اقتصادي بســته يا نيمهبسته و نفتي و دولتمدار يكي را انتخاب و در آن جهت خود را تعريف و ساماندهي كند. آخرين اين هشــدارها را ميتوان در نوشته اخير مشــاور ارشــد اقتصادي رئيسجمهــور، دكتر نيلي، مشاهده كرد كه از «سرنوشتسازبودن نيمه دوم دهه 1390» سخن گفته؛ چراكه در اين سالها دو رودخانه خروشــان نحوه مديريت بلندمدت داراييهاي كشور )طبيعي، انســاني، مديريتي و سياسي( و خيل عظيم جوانــان و به ويژه زنان جوياي كار، به هم ميپيوندند. وي اتصــال ايــن دو رودخانه را «اتفاقی ســهمگين» ميداند كه اگر به درســتي مديريت نشــود، ميتواند كشــور را تا چند دهه گرفتار انواع مشكلات اجتماعي و سياســي كند. پيروزي درخشــان گفتمان اعتدال و اصلاحات در انتخابات رياســتجمهوري و شوراهاي شــهر، خوشــبختانه غلبه درك و شــناخت صحيح جامعه از وضعيت بغرنج كشــور و ضرورت تدبير را بــراي برونرفت از اين وضعيت نشــان داد. اكنون در واقع ميتــوان گفت اراده سياســي لازم براي تحول مثبت تا حد پذيرفتنیای تجميع شــده است و امكان شكلگيري يك «بزنگاه تاريخي» براي ميهنمان بيش از هر زمان ديگري ميسر است. آنچه در اين ميان بايد به آن توجه داشت، آن است كه نبايد واقعيات اقتصاد سياســي كشــور را ناديده گرفت و مغرور از پيروزي، گمان كــرد ميتوان بدون همراهــي جريان مقابل و غيرپيروز در انتخابات، از اين مرحله عبور كرد. چنانكه «نورث» عنوان ميكنند، ائتلافی مســلط يا گروههايی كه امكان خشــونت دارند، بايد به واسطه سهمي كه از «رانتها» ميبرند، پرهيز از خشونت را به نفع خود بداننــد. بنابراين «حذف گروهها و سياســتهايي كه از ايجاد رانت به لحاظ اقتصادي غيرمولد پشــتيبانی ميكنند، بايد به روشهايــي انجام گيرد كه به وقوع مجــدد بيثباتي و خشــونت كه جامعــه را از مدار توســعه خارج ميكند، نينجامد». بايد شــكيبا بود و بردبار و امر توســعه را تدريجــي و گامبهگام پيمود؛ چنانكه از ســال 76 بهاينســو نيز چنين طي طريق شــده اســت.گامهايی البته محكمتر و با برنامههای منسجمتر و مشخصتر.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.