آقای روحانی، جادوی خطوط ریلی را دستکم نگیرید

Shargh - - سیاست - بهروز غریبپور

یقینا جمعیت میلیونی رأیدهنده به آقای روحانی، مطالبات مختلف و فراوانی از دولت دوازدهم دارند که برخی همپوشانیهایی با هم دارد. بهعنوان مثال، بعید نیست که بیشــتر اهالی فرهنگ و هنر بخواهند التفات دولت به این حوزه بیشــتر از قبل شــده و در بخشهای مختلف، یاریرســان هنرمندان برای ارتباط گستردهتر با مردم باشد. اما آنچه من بهعنوان مطالبه خود از دولت جدید مطرح میکنم در ظاهر هیچ ربطی به گســترش فضاهــای فرهنگی کشــور و حوزه تخصصــی من که تئاتر اســت ندارد، بلکه شــاید بتوان گفت یکی از نتایج عملیشدن این مطالبه میتواند به رشد و ترقی تئاتر هم کمک کند.

از دولــت انتظــار دارم که به گســترش و توســعه حملونقل ریلی در تمام کشــور توجه ویژه کند. شــاید این مطالبه اندکی عجیب به نظر برســد، خصوصا آنجا کــه یک هنرمند حوزه تئاتر آن را بهعنوان دغدغه اصلی خــود مطرح میکند؛ درحالیکه شــاید بــا فن و دانش زیرساختهای گسترش حملونقل ریلی چندان آشنا به نظر نرســد. اما واقعیت این اســت که برای طرح چنین مطالبهای بــه کنه انتخابــات اخیر مراجعــه میکنم. انتخابات بیستونهم اردیبهشت نشان داد که روستاییان مــا یکی از فهیمتریــن و معاصرترین و باشــناختترین روســتاییان جهــان به شــمار میروند و اگــر از طریقی )مثلا گســترش حملونقل ریلی( بتــوان ارتباط آنها را با شهرهای کشــور و حتی کشــورهای همسایه فراهم کرد، پیامدهایی مانند افزایش سطح اطلاعات عمومی، گسترش مشارکت و ارتباطات جمعی و... همراه خواهد داشــت. از فرایند ســاخت راهآهن در گذشته دور هزار کیلومتر خط آهن به جا مانده است؛ این در حالی است که با وجود همه توســعههای تکنولوژیکی در سالهای پس از آن ما هنوز به چنین رقمی نرســیدهایم اما حالا و پس از انتخابات اخیر به نظر بنده این توســعه میتواند نهتنها ابعــاد زیرســاختی و عمرانی بلکــه پیامدهای فرهنگــی، فکــری و اجتماعی برای کشــور و خصوصا مردمــان نواحی محروم بــه جا بگذارد. توســعه خط ریلی درســت مثل انتشار یک روزنامه، ساخت یک فیلم و اجــرای یک تئاتر میماند، با تأثیری بهمراتب بیشــتر و گســتردهتر. اگر دولت بتواند قدمی بــردارد که مردم از طریق آن به ســیر و ســفر و کشــف دنیای اطراف خود ترغیب شوند و بدانند که با آرامش، ارزان و امن میتوانند از شــهری به شهر دیگر و از گوشهای به گوشه دیگر این کشور ســفر کنند، قطعا در ترقی و پیشرفت همهجانبه کشور قدمی بزرگ برداشته شده است.

شــناخت ایران و بعد از آن شناخت جهان میتواند انزوای روســتاییان ما را به پایان برساند. روستاییانی که در این سالها به دلیل مشکلات اقلیمی در بنبستهای جغرافیایی اسیر بودهاند، حالا بعد از گسترش شبکههای ارتباطی اینترنتی، این حق را دارند که از بنبست فیزیکی نیز خارج شــوند. بههمیندلیل اگــر جای آقای روحانی بودم، بودجــهای زیاد را صرف این میکردم که ریلهای راهآهن در همه مساحت کشــورم کشیده شود و قطعا، اندکی بعد شاهد نتایج خارقالعاده آن نیز میبودم.

برای نمونه بد نیســت که کشــور ایتالیــا را در نظر بگیریم، کشوری با بیشترین خطوط ریلی در اتحادیه اروپا که شمال این کشــور را به جنوبش متصل میکند و این امکان را در اختیار شــهروندان کشور قرار میدهد که با کشورهای اتحادیه اروپا در ارتباط باشند. از چنین زاویهای، تأثیر این خطوط ریلی به مراتب بیشتر از رسانهها خواهد بود، چراکه «بسیار سفر باید تا پخته شود خامی». در آن صورت اســت که یک مخاطب جدی تئاتر در شهرستان میتواند صبح ســوار قطار شود و برای بازدید تئاتری به مرکز استان یا تهران بیاید و شب به خانهاش بازگردد. این جادو را دستکم نگیرید آقای روحانی!

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.