براي شوراهاي شهر تهران

Shargh - - جامعه - مصطفي ايزدي

آرایي که مردم اصلاحطلب تهران به صندوقهاي رأي ریختند، علاوه بر اینکه از نظر کمیت بيســابقه و شــگفتيآور اســت، از نظــر تأثیر آن بــر مدیریت محلــي و ملي، در 20 ســال گذشــته بينظیر و البته امیدوارکننده اســت. 20 ســال قبل در اولین شوراي اسلامي شهر تهران با آراي ارزشمند ساکنین پایتخت، اصلاحطلبان، پارلمان شهري یا مدیریت تهران را به دســت گرفتند. اکنون براي بار دوم این رویداد مبارک تکرار شــد و اصلاحطلبــان، پنجمین دوره شــوراي اســلامي مرکز ایران را پیروزمندانه و قاطع در اختیار ميگیرند. این خیزش عمومي تهرانيها را به صاحبان رأي، اعم از رأيدهندگان و برگزیدگان تبریک ميگویم و به چند نکته اشاره ميکنم:

اول: اصلاحات و اصلاحطلبان در این ‪12 10،‬ ســال، ضربههاي ســنگیني را متحمل شدند و سرشناسان این جناح، همچنان برکنار از خدمترســاني هستند. اســاس این مطلب در دو اِشکال خودساخته بعضي از عناصر این جناح اســت. یکي دعواي خسارتبار و جبرانناپذیر میان اعضاي شــوراي شهر دوره اول و دیگري عدم ائتلاف اصلاحطلبان در جریان برگزاري انتخابات ریاســتجمهوري نهم در خرداد 84. البته اختلافات کُشــنده اعضاي شوراي شــهر دوره اول و رسانهايشدن آن، از ســوی روزنامههاي رسانههاي ضداصلاحــات و بعضا روزنامههاي مســتقل، مردم پایتخــت را بهشــدت ناراحت کــرد؛ بنابراین در دور دوم شــوراها، بــا قطع امیــد از اصلاحطلبــان، به اصولگراهــا رأي دادند، ایــن رأي نهتنها براي تهران که براي کل کشــور مصیبتبار بود؛ چراکه از شوراي دوره دوم، شــهرداري بیــرون آمــد کــه نهتنها در تهران به وظایف اصلياش توجه چنداني نداشــت، بلکــه مجموعه تحت امر خود را بــه کار گرفت که بــه آرزوي قدیمياش، یعني نشســتن بــر صندلي ریاستجمهوري برسد.

اختلاف و ناهماهنگي در یک مجموعه با شرایط تعریفشده، ســم مهلکي اســت که ميتواند همه امیدهــا را از بیــن ببــرد و تأثیر تأســفآوري بر جاي گــذارد؛ بنابراین اعضاي اصلاحطلب شــوراي پنجم موظفاند از تجربه ناصواب شوراي اول درس بگیرند و کاملا مراقب باشند که به محض ورود کوچکترین میکروب اختلاف و تضاد، در شــورا بــه مبارزه با آن بپردازند. اختلاف اعضاي شوراي شهر و چنددستگي احتمالي آن، یکي در انتخاب رئیس شــورا، یکي هم در انتخاب شهردار در اولین روزهاي شروع به کار آن، بروز ميکند؛ بنابراین در همین موقع باید مواظب بود و گذشت کرد و نگذاشــت در بدو امر، زمینه اختلاف و احیانا دشــمني فراهم شود. برگزیدگان عزیز مردم، مردمي که چندین ســاعت روي پاي خود ایســتادند و به لیســت امید رأي دادند، بایــد به این بدیهيترین گزاره توجه کنند که مــردم به آنها رأي ندادند که در ساختمان بهشت بنشینند و وحدت خود را به جدایي تبدیل کنند؛ خواســته بحقي که اصلاحطلبان عضو شوراي اول، اصلا به آن توجه نکردند.

دوم: وظیفه آغازین اعضاي شــوراي شهرها، انتخاب شهردار اســت. در کلانشــهر تهران، نقش شهردار بســیار مهم است. اگرچه هر که شــهردار باشد، یک مقام محلي است؛ اما بهمرور به یک شخصیت ملي تبدیل ميشود. دو شــهردار اخیر تهران، احمدينژاد و قالیباف، در جریان تبدیلشــدن از یک مقام محلي به یک شــخصیت ملي، ضرورت بلندپروازي به آنان دســت داد و صندلــي گرانقیمت شــهردار را براي خــود کوچک فرض کردند. اولي با هرچه عِده و عُده که در اختیار داشــت، توانســت از رخنــه اختلافات اصلاحطلبان در ســال 84 عبور کنــد و روي صندلي ریاستجمهوري بنشــیند، اما دومي که ميپنداشت یک ســر و گردن از اولي بلندتر اســت، سه بار قصد کرد بر نردبــان ترقي گام بگذارد. دو بــار، مردم او را نخواســتند، بار ســوم هم، خود او در میانه راه، خود را نخواســت؛ یعني چنــان در تبلیغــات، براي خود ضدتبلیغــات راه انداخــت کــه خســته و کوفته، از پلههاي نردبان فرود آمد و رفت پي کارش.

این چند جمله را نوشــتم که عرض کنم، صندلي شــهرداري تهران ‪14 10،‬ ســالي اســت که خاصیت دیگري هم پیدا کرده اســت و همیــن خاصیت باید اعضــاي شــوراي محترم شــهر تهــران را در زمینه انتخاب شهردار، هوشیار کند. شهرداري تهران مدیري ميخواهد که اولا تا سالهایي چند به همین صندلي بســنده کند و قصــد بلندپروازي از درون ســاختمان جنوب پارک شــهر به خیابان پاستور را نداشته باشد؛ زیــرا اگر در فکر دیگري باشــد، هرچــه در تهران کار ميکند، جنبه تبلیغاتي دارد. پس ســه شــرط براي کســي که ميخواهد در تهران شهردار موفقي باشد، از اولویت برخوردار اســت: یکي اینکه برنامه داشته باشــد و بداند میخواهد پایتخت پرجمعیت ایران را از چه وضعیتی به چــه وضعیتي درآورد. دوم اینکه در عمل توانایي و ظرفیت بهرهگیري از همه امکانات شهرداري را داشته باشد و سوم اینکه بههیچوجه در بین راه، جذب زرق و برق ریاستجمهوري نشود.

اگر اعضاي محترم شــوراي اســلامي شهر تهران در دوره پنجم، شــهرداري انتخــاب کنند که پرقدرت و هماهنــگ با دولــت و دیگــر نهادهــاي مؤثر در پایتخت و البته نظارتپذیر باشــد، بدیهي اســت در آینــده نهچنــداندور و در انتخابهاي آتــي، بازهم اصلاحطلبــان، آن هم با رأي بالاتر و قويتر، به مراکز تصمیمگیري گام خواهند گذاشت؛ در غیر این صورت باید منتظر روزهاي شوراي دوم و... باشیم.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.