وزارت زنان یا معاونت زنان؟

Shargh - - سیاست - فائزه توکلی*

با گذشت چهار دهه از انقلاب اسلامی و برگزاری دوازدهمين دوره انتخابات رياستجمهوری و انتخاب بهحق و شايســته جنــاب آقای دکتــر روحانی، لزوم بازنگــری و تدوين برنامه منســجمتری برای زنان که قريب به نيمی از جمعيت ايران را تشکيل میدهند و قطعا آرای آنان در انتخاب آقای روحانی سرنوشتساز بوده است، حتمی و ضروری است.

شــرايط خاص داخلــی و اقتصاد وابســته نفتی در ايــران و افزايش دهکهای پاييــن جامعه، اگرچه شــرايط اقتصــادی ايرانيــان را اعــم از زن و مــرد با چالشهــای اقتصادی مواجه کرده اســت اما تدوين برنامــه اســتراتژيک دولت در اعتمادســازی و جلب سرمايهگذاری قطعا به بهبود اقتصاد ايران میانجامد. در اين ميان از منظر تبعيض مثبت توجه به وضعيت زنــان ايرانی که عهدهدار ســنگ بنای تمــدن ايرانی يعنی «خانواده» هســتند؛ ضــرورت دهچندانی يافته اســت زيرا زنان ايران در مقايســه با مردان، با شرايط تبعيضآميز و محدوديتهای بيشتر روبهرو هستند و با توجه به شــاخصهای مشارکتی، زنان بيشتر نقش پيادهنظــام را دارنــد. دولت اعتــدال و اميد بر اموری همچون حاکميت شايستهسالاری و بهرهگيری از همه نيروهای موجود، تأکيد دارنــد. در دوره اول، از لحاظ ســاختاری مســائل زنان در مرکزی محدود با عنوان «معاونــت امور زنــان و خانواده رياســتجمهوری» طــرح و بســط داده میشــود و قطعا ســرکار خانم مولاوردی تلاشهای زيادی در بهبود مســتمر جايگاه زنان داشــتهاند اما با محدوديــت بودجه و عملکرد صرفا ستادی تاکنون شــاهد تحول فراگيری در چنين مرکزی نبودهايم. چنانکه در يکی از نشســتهايی که در اســفند ماه 95 در دانشــگاه اصفهان برگزار شــد، چنين آمده اســت: «در دولت يازدهم آنچه در حوزه زنان انجام شــده است: ايجاد پســت معاونت زنان و خانواده، انتصاب چندين فرماندار زن، معاون استاندار، بخشدار زن برای اولينبار و افزايش تعداد نمايندگان زن در مجلس و اصلاح لايحه خانواده، لايحه امنيت زنان عليه خشــونت خانگی و حمايــت از کارآفرينی و کار خانگی اســت. اما در زمينه حضور اجتماعی و افزايش مشارکت سياســی و اقتصادی دستاوردهای چندانی به دســت نيامده است. به نظر میرسد مانع آن، حاشيهایبودن مسائل زنان در وزارتخانهها و ساير دستگاههای اجرائی باشد. دولت محترم در چهار سال گذشته آنچنان با حواشــی درگير شده که وعدههای انتخاباتی را در حوزه زنان به فراموشــی سپرده است. اعمال تبعيضهای گسترده در آزمونهای استخدامی دولت و اخراج شــمار زيادی از زنان پس از اســتفاده از مرخصی شــشماهه در چند سال گذشته و اعمال تبعيضهــای گســترده در آزمونهای اســتخدامی دولــت گويای وجود اين عقيده اســت کــه زنان بايد صرفا به مســئوليت اصلی خود نسبت به فرزندان و بنيان خانواده خــود بپردازند اما اين حقيقت مغفول مانده اســت که حضور زنان در عرصههای سياســی و اقتصــادی و اجتماعی نهتنها با وظيفه يادشــده در تناقض نيســت بلکه سبب بهبود عملکرد آن خواهد شــد، چراکه افزايش روحيه خودبــاوری و توانمندی و کارآمــدی زنان عــلاوه بر کاهش فشــار اقتصادی و به تبع آن فشــار روانی بر مــردان جامعه به تربيت فرزندان خلاق و متکی به نفس منجر خواهد شد». در دوره دوم رياستجمهوری آقای دکتر روحانی انتظار جامعه زنان ايــران با توجه به دســتاوردهای مثبت دولت در دوره اول، اين است که معاونت امور زنان به «وزارت زنان» (قول رئيسجمهور محترم در تبليغات دوره اول انتخابــات 92( کــه در برخــی از کشــورها از جملــه ژاپــن و افغانســتان دو نمونه کشــورهای توســعهيافته و درحالتوسعه وجود دارد، ارتقا يابد تا شاهد جايگاه ساختارمدارانه و عامليتگرايانه زنان در تمامی عرصهها در کشــور باشيم. برابری به زن و مرد نيست؛ به حاکميت عقلانيت است.

* پژوهشگر ارشد تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و عضو هیئتمدیره زنان پژوهشگر تاریخ

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.