گلریزان جبیر به پای ترامپ

Shargh - - اقتصاد -

الجبیر با تکیه بر خصومت شدید ترامپ با ایران که قبلا تمایلش را به توســل به زور علیه کشورمان پنهان نکرده بود، کوشــید با کیــشدادن آمریکا به سوی ایران، هم انتقام خصومت دیرینش را بستاند و هــم خودش را در پناه آمریکا از مخاطرات بعدی در امان نگاه دارد. جبیر با توسل به وعده پول که با مزاج ترامپ ســازگاری دارد و با توجه به خرید 80 میلیارد دلار تســلیحات قبلی و وعده خریدن 350 تا 450 میلیارد دیگر در ســالهای آینده از او دعوت کــرد که به عربســتان برود. پس از دریافت پاســخ مثبت، کوشید از سران کشورهای عرب و اسلامی نیز دعوت کند تا با حضور در اجلاسی در حضور ترامپ و ســپس با بحث در میان خودشان، جبهه متحدی برای مقابلــه و حتی جنگ با ایران تشــکیل دهند. ســپس با سرمستی از توفیقی که یافته بود با همان غمزههای ویــژهاش اعلام کرد که جنگ را به درون خاک ایران خواهد کشــاند و با حملــهای از درون خاک پاکســتان و شــهادت 10 مرزبان جوان ایرانی کوشــید جدیبودن خودش را نشــان دهد. الجبیر، پادشــاه پیر و فرزند جوانش را به نمایش گلریزانی به پای ترامپ واداشــت؛ از حضــور در پای پلکان هواپیما تا تقدیم شمشیر طلا و عباهای جواهرنشان تا کشــتی تفریحی. الجبیر پادشــاه پیــر و ترامپ و السیســی رئیسجمهور مصر را به نمایش مسخره دستگذاشــتن بر گویی بلوری به شیوه جادوگران باستانی واداشــت و از جیب میزبان سخاوت بسیار نشــان داد. از بخت بد، روز نمایش همزمان شد با همان روزی کــه نتیجه انتخابات ایران اعلام شــد و روحانــی با شــعار صلح و اعتــدال و عقلانیت و دیپلماســی به جای جنگ، با رأی بسیار بالای مردم انتخاب شــد. انتخابات ایران از لحــاظ ابراز اعتماد بــه روحانی -که قــول رفع تحریم و مســالمت و رفاه داده اســت- پاســخی جدی به آمریکا بود که در کشــوری که بویی از دموکراسی و نقش و سهم مردم نبرده و در میان سران کشورهایی که شناختی از دموکراسی ندارند، چگونه ایران را خطر صلح در منطقــه مینامد. این امر واکنش شــدیدی در میان مطبوعات آمریکا برانگیخت. زمانی که ترامپ سفر دلخواه الجبیر را به پایان رساند و از عربستان خارج شــد، جنایت بزرگ دیگری از ســوی جوان لیبیاییِ ســلفی در منچســتر موجب قتل جوانــان بریتانیا شــد که در ادامه ســفر ترامپ به میان سران ناتو و سپس گروه هفت بر جمع آنان سایه افکند و یادآور میلیاردهادلاری بود که عربســتان در اروپا و آمریکا تا مصر و لیبی و پاکســتان و اندونزی و ترکیه صرف تربیت جنگطلبان وهابی کرده است و «جاستا» نیز هنوز مانند شمشــیر داموکلوس بســته به مویی بر فراز سرش آویزان است.

با همــه این احــوال میتــوان این امتیــاز را به الجبیــر داد کــه به دلیــل مذاکره مســتقیم با همه طرفهای درگیر، این توانایی را داشته است که گروه بزرگی شــامل بیشــترین کشورهای اســلامی جهان را در مجمعی با شــعار مخالفت با ایــران زیر لوای شخصیت نامطمئنی مانند ترامپ گرد هم آورد.

ایران با پرهیزی خودخواســته و بــا وجود آنکه از مذاکره مســتقیم برای نیل به برجام نتیجه نسبی گرفته است، ادامه مذاکره مستقیم با آمریکا را مجاز نمیداند. این در حالی اســت که ایــران و آمریکا در مبــارزه با طالبان و داعش، کمــک و حتی همکاری چندجانبــه که شــامل ترکیه و روســیه هم باشــد، اشــتراک منافع دارند و میتواننــد با مذاکره و جلب اعتماد متقابل به ایجاد آرامش و مسالمت در سوریه و لبنان و افغانســتان و عراق و رفع ســوءتفاهمهای مواقع اضطــراری کمک کنند. خصوصا اینکه آمریکا بــه هیچ وجــه مایل نیســت در باتــلاق دیگری در خاورمیانه درگیر شــود. اخیرا به مناسبت درگذشت ژبینیو برژینســکی مشاور امنیتی پیشــین کاخ سفید از قــول او اعلام شــد کــه پس از حمله روســیه به افغانســتان آمریکاییها خشنود شــدند و برژینسکی گفته بود که اکنون روســیه وارد ویتنام خودش شده است که درســت هم میگفت و منجر به فروپاشی شوروی شــد. منظور این است که آمریکا میداند که دیگر نباید خود را به آنگونه باتلاقها بکشاند، بلکه از باتلاق به عنوان ابزاری برای به کام خود کشــیدن دیگران با اهرم درگیری در جنگهای فرسایشی، بهره جوید.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.