دعوای تلویزیونی آکادمی

Shargh - - زاويه - بابک زمانی*

چند شب پیش عرصه عمومی شــاهد یکی از بدترین و از این نظر بهیادماندنیترین صحنههای چند ســال اخیر در زمینه پزشــکی بود. نماینــدگان دو انجمــن «علمی» پزشــکی در یکــی از پربینندهترین ساعات در برابر میلیونها بینندهای کــه از اصل موضــوع و اختلافات انجمنهای ایشان بیاطلاع بودند، بــا کلمــات و جملاتــی نامفهوم و حرکاتــی دعوایی بــا یکدیگر به مجادله پرداختند؛ آن هم با شدتی که هــر لحظــه تصــور میکردی فیزیــک هم دخالــت خواهد کرد. از ایــن دعوا چــه نتایجی میتوان گرفت:

- پیــش از همــه بایــد گفــت صداوســیمای ما هیچ سیاســت و ابتکار عملی در برنامهها و بهویژه مناظرات ندارد. معلوم نیســت در تضاد بین دو گروه از پزشکان، مردم چه نقشــی بازی میکنند و اساسا آیا قضاوت ایشــان اهمیتی دارد؟ جز بیاعتباری جامعه پزشــکی و بیاعتمادیای که به دنبال خواهد آمــد چــه نتیجه دیگــری متصور است؟

- وزارت بهداشــت اقتدار لازم بــرای تعییــن و بهانجامرســاندن صحیحتریــن تصمیــم را نــدارد بهخصــوص اگــر قــرار باشــد در اجرای تصمیم خــود با گروههایی مقابلــه کنــد. بیتردید ســاختن چنیــن تصمیمی مســتلزم وجود مکانیســمی بــرای رســیدن بــه برآیند نظــرات گروههای مختلف از نظــام پزشــکی تــا انجمنهای پزشکی و ســازمانهای مردمنهاد و کارشناســان بهداشــت و درمان است!

- نظــام پزشــکی بهعنــوان ســازمانی که محل اتصال سهگانه مردم، دولت و پزشــکان اســت، از نقــش اجتماعی خود فروکاســته است و اتفاقات اخیر و بهخصوص همیــن دعــوای تلویزیونــی ثابت میکند که تا چه حد پیشــینیان ما در تأسیس ســازمانینیمهدولتینیمهصنفــی برحق بودنــد و چرا تمــام ارکان جامعــه آن را پــاس میداشتند و فروکاستن آن تنها به لاستیک و بیمه و طرح ترافیک چه نتایج چندشآوری خواهد داشت.

-انجمنهای «علمی» همانطور کــه از نامشــان برمیآیــد و جواز خــود را هم نــه از وزارت کشــور کــه از وزارت بهداشــت دریافــت میکننــد، بیــش از هر چیــز باید نقشــی علمی داشته باشند. یعنی همایشهای علمی برگــزار کنند، کار استاندارد و روزآمد پزشکی در زمینههای مختلف را تعریف کنند، اولویتهــای تحقیقاتی کشــور را تعیین کنند، در تهیه گایدلاینهای درمانی اهتمــام کنند و در صورت امــکان تحقیقهایــی را ســازمان دهنــد یا حداقــل منابــع مالی را برای ایــن تحقیقات جلــب کنند. اینکه منافع صنفــی به مهمترین، اگــر نهتنهــا فعالیت بســیاری از انجمنهای «علمی» تبدیل شــده، در درجه اول به دلیل محوشــدن این نقش در سازمان نظام پزشکی اســت و در درجه بعد نبود نظارت بر وظایــف انجمنهای علمی، در ســازمان نظام پزشــکی است که بــه دلیل حضور همــه نمایندگان تخصصهــای مختلف پزشــکی میتــوان چنین تضادهایــی را نه به نفع ایــن یا آن گــروه، بلکه به نفــع ســلامت و کیفیت ســلامت حل کرد.

- در دعــوای فــوق، غایــب بــزرگ، انجمنهــای مردمنهادی هســتند کــه بایــد نــه منافــع انجمنهای پزشــکی، بلکه منافع دریافتکننــدگان خدمت و در این مــورد بیمارانی که نیاز به آزمایش یا آسیبشناسی دارند را نمایندگی کننــد، بهخصوص که این نقش در ســازمانهای موجود اعم از نظام پزشکی و انجمنهای علمی بسیار کمرنگ است.

* مدیرگروه ســابق مغز و اعصاب دانشگاه ایران

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.