چگونگي تاريخسازي شيرين گرامي د ر رقابتهاي هاوايي دختر ايراني «مرد آهني» شد

Shargh - - ورزش -

ســجاد فیروزی:

چهار ســال پيش بود که نام شــيرين گرامی در ورزش ايران مطرح شــد؛ ابتدا کسی شــناخت زيادی از شــيرين نداشــت، ولی رفتهرفته آگاهیها نسبت به او افزايش يافت؛ شيرين گرامی از لندن به ايران سفر کرده بود تا مجوز حضور در رقابتهای ســهگانه )دو، شــنا و دوچرخهسواری( در لندن را بگيرد. میتوانست بدون اينکه نيازی به نامهنگاری با ايران داشته باشد در اين رقابتها شــرکت کند، ولی شــيرين هدفش اين بــود که با پرچم ايران در رقابتهای ســهگانه لندن فعاليت کند. قبل از اينکه مجوز نهايی از وزارت ورزش وقت ايران را بگيرد، روزنامههای انگليســی خبرش را منتشــر کردند؛ گارديــن در مطلب بلنــدی از او بهعنوان «اولين زن ايرانی که قرار اســت در سهگانه لندن شرکت کند» نام برد، ولی داستان در ايران پيچيدهتر از چيزی بود که شيرين و انگليسیها فکرش را میکردند. ماجرا از اين قرار بود که مسئولان ورزش ســهگانه ايران درخواست شــيرين گرامی را تازه دريافت کرده بودند و برای بررســی درخواستش نياز به زمان بود؛ از طرفی وزارت ورزش هم بحث جدیای درباره حجاب شــيرين گرامی برای شــرکت در اين مسابقات داشت؛ آنهم در ســه مادهای که در آن زمان حساســيت زيــادی را برانگيخته بود؛ عمدهترين مشکلش لباسی بود که گرامی بايد برای شنا و بعد دوچرخهسواری میپوشيد و اين مسئله با چالشهای زيادی همراه شد. در نهايت درخواست شــيرين گرامی رد شد و او نتوانســت در آن دوره در سهگانه لندن شرکت کند. بعد از شش ماه رفتوآمد، شيرين گرامی بالاخره جواز حضور در اين رقابتها را از وزارت ورزش گرفــت؛ آنهم با شــرطهای مختلف. داســتان اين بود که وزارت ورزش برای لباس شــنای شــيرين گرامی ابتدا نپذيرفت که او از لباس غواصی استفاده کند چون معتقد بود برجستگیهای بدن اين ورزشکار پوشيده نمیشود. در نهايت اما شيرين گرامی با مسئولان برگزارکننده رقابتهای لندن به توافق رســيد تا راه ميانبری پيدا شــود. شــيرين بايد بافاصله از آب بيرون میآمد و سوار بر دوچرخه میشد؛ موضوعی که مورد مخالفت وزارت ورزش قــرار گرفته بود. بااينحال برای گرامی چادری نزديک انتهای خط پايان شــنا تعبيه شــد تا او با واردشدن به آن، پوشش را اصاح کند و بقيه مسابقه را که شامل دوچرخهسواری میشد ادامه بدهد. اينطور شد که بالاخره او توانست نامش را در تاريخ به ثبت برساند و «اولين زن ايرانی لقب بگيرد که توانسته در رقابتهای مشــهور سهگانه لندن شرکت کند». او از آن بهبعد دوبار ديگر هم در اين تورنمنت به ميدان رفته و عاوهبرآن تورنمنتهای ديگری را در مالزی و کانادا تجربه کرده؛ تجربهای که همه را با پرچم ايران انجام داده و به نام يک ورزشکار ايرانی در اين رقابتها شرکت کرده است.

اگرچه اين ورزشــکار ايرانی ســاکن لندن، چندوقت اســت که با پوشش اســامی کامل در رقابتهای مختلف شرکت میکند، ولی هنوز هم رسانهها و ورزشــکاران خارجی با اين کارش کنــار نيامدهاند؛ همين چند روز پيش بود که نشــريه «تين ووگ» دوباره به سراغ شــيرين گرامی رفته بود و از او درباره پوشــش ويژهاش برای شرکت در اين رقابتها پرسيد. شيرين گرامی میگويد: «چيزی که میپوشــيم بيانگر اين نيســت که چه کارهايــی میتوانيم انجام دهيم. ما در دنيای وسيعی زندگی میکنيم؛ جايی که به دلايل مختلف مردم میخواهند پوشش داشته باشند؛ حالا اين دلايل میتواند برای حفظ سامتی، اعتمادبهنفس يا مذهب باشد. البته اين موضوع فقط هم مربوط به مسلمانان نيســت، بلکه ارتدکسهــای يهودی و مســيحی هم چنيــن کاری را انجام میدهند». شــيرين میگويد میخواهد نمايندهای برای زنان مسلمانی باشد که دوســت دارند در رقابتهای اينچنينی به ميدان بروند، ولی درحالحاضر توانايیاش را ندارند: «برای من کاما مشخص است که شرکتکردن با چنين پوششــی در اين رقابتها میتواند به نمايندگی از جمع کثيری باشد که فعا توانايی شرکت در رقابتهای سهگانه را ندارند.»

اولین دختر «آيرونمن» ايرانی

شــرکتکردن در رقابتهايی مثل ســهگانه لندن که بايد در آن يک مايل شــنا کرد، ۲5 مايل دوچرخهســواری کرد و نزديک به شــش مايل هم دويد برای خودش به اندازه کافی ســخت است، ولی شيرين گرامی از همان ابتدا نشان داد که کاما مصمم است تا غيرممکنها را ممکن کند. او که چندوقتی میشود در جمع دوستانش لقب تازهای هم پيدا کرده )شيز، برگرفته از اولين حروف اســمش به لاتين و جمله ‪she is‬ انگليســی( اسبش را زين کرد تا در تورنمنت «کونا» در هاوايی شــرکت کند. کونا به اين معروف اســت که مادر همه رقابتهای ســهگانه است و کسی نمیتواند بهســادگی در آن شرکت کنــد. با نگاهی به مواد اين رقابتها کاما میتوان پی برد که در مقايســه با کونا، رقابتهای ســهگانه لندن کاما شوخی بوده است! در اين رقابتها که معروف به رقابتهای «آيرونمن» (مرد آهنی( است ورزشکار بايد ۲.4 مايل در آبهای اقيانوس شنا کند، ۱۱۲ مايل را با دوچرخه طی کند و در نهايت هم ۲۶ مايل را بدود! اين تمام داستان نيست چون هر ورزشکاری فقط ۱۷ساعت فرصــت دارد تا اين موارد را انجام دهد وگرنــه عبور از خط پايانی برايش در کار نيست. شيرين میگويد: «برای بررسی مسيری که در سهگانه طی کردهام، وقتی به سالهای اخير )۲۰۱۱( فکر میکنم واقعا متعجب میشوم؛ آن زمان تازه به باشــگاه سهگانه دانشگاه دورام پيوسته بودم. همانموقع داشتم فکر میکردم اينها کاری اســت که نمیتوانم انجام دهــم. اين را قبل از اينکه در اولين مســابقه دو شرکت کنم به خودم گفتم. برای تست شنا هم گفتم فقط میروم و خيلی آرام شــنايم را شروع میکنم و در نهايت میخواهند به من بگوينــد که از آب بيرون بيا! وضعيت برای دوچرخهســواری هم همينطور بود و تصور میکردم نمیتوانم انجامش دهم. بااينحال تست که تمام شد، نتيجه بهتر از چيزی بود که تصورش را میکردم. همانموقع بود که متوجه شــدم خيلی از ماها قبل از اينکه کار را شــروع کرده باشــيم با اين تصور که امکانش وجود ندارد اصا انجامش ندادهايم .»

با تمام اين مسائل، حضور در رقابتهای کونا يا همان آيرونمن برای شيرين گرامی چندان هم ســاده نبود؛ او با توجه به لباسهايی که داشــت احتمال ســوختگی برايش میرفت و نمیشد دست به ريســک زد؛ البته او برای اين مشکل هم راهحلی پيدا کرد؛ همکاری با «روکا» شرکتی که برايش لباسهای ويژه با همان نوع پوشش اسامی تهيه کرد. در نهايت اين لباسها، هم بسيار مفيد بودند و هم به شــيرين اجازه چرخش در زمان شــنا و دوچرخهسواری را میدادنــد و هــم جنسشــان بهگونــهای بود کــه ديگر مشــکلی از قبيل ســوختگیهای خفيف به وجود نمیآورد. اين همکاری زمانی جوابش به بار نشست که شيرين «آيرونمن » شد. او توانست در رقابتهای آيرونمن، در زمان ۱3ســاعت و ۱۱ دقيقه از خط پايان بگذرد. شيرين وقتی از خط گذشت، پرچم ايران را در دست داشت و اولين زن آيرونمن ايران لقب گرفت.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.