بلوغ ناميمون

Shargh - - صفحه اول - محمدجواد حجتیکرمانی

... آنچــه از ناروايیهــای آشــکار در انقــلاب اصيــل و الهی مــا میگــذرد، بــه مثابه خونابههای چرکينی اســت که از دُمل نزاعهای ديرســال ديرين میتراود و فضای نورانی انقلابی - اســلامی ما را آلوده و تيره و تــار میکند... . قرآن مجيد که برای ابد راهنمای بشــريت هميشــه در معرض ضلال و گمراهی اســت به ما تا هميشــه تاريخ هشــدار میدهد که: ولاتنازعوا فتفشــلوا و تذهب ريحکم و اصبروا... . در ايــن آيه، خداوند در ضمن نهی از تنازع که به «فشل» میانجامد، امر به صبر میکند.

صبر: اين ســرمايه جاودانه و تاريخساز و زاينده، در ميان ما چون کبريت احمر اســت! اگــر به ژرفای اين واژه ســهحرفی به دقت بنگريم، برايمــان چون روز، روشــن میشــود که اگر در زندگی ديرسال بشر صبر نبود، اصلاً بشر به هيچ ترقی و پيشرفتی نائل نمیشد! هيچ انديشــيدهايم که اين همه اکتشاف و اختراع که زندگی بشــر را از غارنشينی به عصر کنونی که قلم از وصف آن عاجز است، رســانده مرهون صبر صدها و هزارها «صبور» و «فکور» بوده که ساعتها و روزها و ماهها و سالها در انديشه فرو رفتهاند و برای پیبردن به حقايق لايتناهی اين جهان لايتناهی، صبر و صبر و صبر... پيشــه کرده و از هرگونه شتاب و عجله در فکر و عمل پرهيز کردهاند تا توانستهاند کمکم... آهسته... آهســته در طول قرنها، جهــان را دگرگون کنند و بر فراز قلههای علم و دانايی برآيند و به تســخير فضا و طبيعت و تسلط بر کائنات دست يابند. پس سرچشمه نزاع و فشــل که قــرآن از آن نهی کرده اســت همانا «بیصبری» است!... و از اين رو بعد از نهی از «تنازع» امر به «صبر» میکند.اما مشکل ما چيست؟

مــا از آغــاز با شــتاب و عجلــه خواســتيم به مراد - البته مشــروع و الهی - خود برســيم، کاری کــه برخلاف نظم آفرينش و مشــيت الهی اســت. مــا خواســتيم بــا «قســر» و «حرکت قســری» به سائقه شــتاب در رسيدن به خواســتههای مشروع و آرمانهــای بلنــد و الهیمــان گام برداريم غافل از آنکه نه فــرد و نه جامعه، يکشــبه، از حالی به حالــی برنمیگردد و جامعه مقيــد طاغوتزده، که در هيجان انقلاب، دگرگون پنداشته میشد، هيچگاه استعداد دگرگونشدن بنيادين – آنگونه که در پندار ما بود - نداشت و ندارد و نخواهد داشت... .

نزاعهای نخســتين ما که خونابههای چرکين آن امروزه مشــام همه مــا را آزار میدهد، کمکم و کمکــم از «نُطفگی» بــه «علقگی» و مضغگی سير تصاعدی داشــته و در طول ساليان - نزديک به چهار دهه - به مرحلــه بلوغ ناميمون کنونی رسيده است )فتامل جيداً!!(

و تلک شقشقة هدرت ثم قرّت!

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.