شهرداری چهره شهر را آغشته به هنر کند

Shargh - - تئاتر -

گــروه هنر: نمایــش «مردهگی بــدون زندهگی»، نخســتین تجربه هدی اساســی در کارگردانی است. کارگردان این اثر معتقد است شهرداریها میتوانند با حمایت از هنرمندان در عرصههای مختلف، مســیر مدنیت را تســهیل کنند؛ اتفاقی که به عقیده او تاکنون بهدرســتی اجرا نشده و شاید در آینده این اتفاق رخ دهد.

نمایــش مردهگی بدون زندهگی، نوشــته امیر شــفیعی در فضایی ابزورد در ســالن ســهنقطه اجرا میشــود. این نمایش دارای مفهومی از زندگی اســت که به مردهها هم شــانس زندهبــودن میدهد. در این نمایــش تکرار نمادی از مرگ بوده و زن نمادی از زندگی اســت. آن که به تکرار دچار میشود، در پایان با کفن به صحنه میآید و او که با کفن وارد خانه شده، با لباس معمولی از صحنه خارج میشود.

هدی اساسی، کارگردان نمایش مردهگی بدون زندهگی، در گفتوگو با «شــرق» به توضیحــی درباره ایــن نمایش پرداخــت و اظهار کرد: پیچیدگیهای بسیاری در متن نمایشنامه وجود داشت که خوشبختانه به دلیل اینکه امیر شــفیعی، نویســنده اثر، در گروه کارگردانی فعالیت میکرد، این پیچیدگیها برطرف شد.

این کارگردان با اشــاره به اینکه حضور نویسنده در گروه کارگردانی کمک بســیاری به پیشــرفت نمایش میکنــد، گفت: متــن در مرحله تبدیلشدن به نمایش نیاز به تغییراتی دارد که باید با همفکری نویسنده و کارگردان انجام شــود. همچنین باید در نظر داشــت که هیچکس بر متن به اندازه نویسنده و هیچکس هم در اجرا به اندازه کارگردان تسلط ندارد. برایناساس همکاری این دو با یکدیگر باعث میشود کیفیت کار تا انــدازه قابلتوجهی افزایش یابد که خوشــبختانه در مردهگی بدون زندهگی این اتفاق افتاد و نویسنده اثر مشاور من در کارگردانی بود.

«اساسی» به این پرسش که برای مجوز نمایش با مشکلاتی روبهرو بودید، اینگونه پاسخ داد: اگر این نمایش در دورههای قبل به اداره تئاتر میرفت، شاید با مخالفت روبهرو میشد و اجازه انتشار نمیگرفت. این در حالی اســت که در دوره کنونی بازبینهای ارشاد علاوه بر همکاری با گروه به پیشــنهادهای حرفهای نیز پرداختند که به پیشرفت کار کمک کرد. اکنون به نظر میرســد با تغییراتی که در ســالهای گذشته با آن روبهرو بودیم، ممیزی فنی شــده و ممیزها از ســواد کافی برای بازبینی نیز برخوردار هســتند. این شــیوه که ممیزها برای پیشرفت کار پیشنهاد دهند، قابلتحســین اســت و میتواند به رشــد این هنر در کشور کمک بسیاری کند.

او همچنین به پرســش دیگری درباره علت انتخاب نمایش ابزورد برای کار نخست خود، پاســخ داد: این انتقادی است که تاکنون چندبار مطرح شده اســت. اجرای نمایش ابزورد پیچیدگی و دشواری بسیاری دارد و همین موضوع باعث شــد حدود هشت ماه تمرین داشته باشیم. در تمرینها نیز گروه دچار تغییراتی شــد و برخی افراد جابهجا شدند تا به آنچه مدنظر بود دست یابیم. اگر متن سادهتری برای نمایش نخست انتخاب میشــد، نیازی به این زمان برای تمرین هم وجود نداشت، اما نمایش خاصی هم به فهرســت نمایشهای ایران اضافه نمیشد. به عقیده من نباید از کار دشــوار ترسید و باید این موضوع را در نظر داشته باشــیم که کار جدی نقد میشــود و این نقد اســت که به پیشرفت هر اثری کمک میکند.

کارگردان مردهگــی بدون زندهگی در ادامه بــه وضعیت اقتصادی تئاتر در ایران پرداخت و دراینباره گفت: در ســالهای گذشته و پس از رفع برخی مشکلات، استادان و پیشکسوتان در این عرصه به نقطهای از شــهرت و ارائه نمایش باکیفیت رســیدهاند که دغدغه چندانی برای بازگشــت هزینههای انجامشــده ندارند و این اتفاق باعث رشد تئاتر در کشــور شده اســت. بااینحال گروههای جوان در این زمینه با مشکلات بسیاری روبهرو هستند. یکی از سیاستهایی که میتواند در این عرصه به گروههای جوان کمک کند، مشــوقهایی اســت که دولت باید ارائه کند.

اساســی ادامــه داد: در صورتی کــه دولت حمایتهــای مالی یا مشــوقهای مناسبی برای افرادی که علاقه دارند در این زمینه فعالیت کننــد، در نظر بگیرد، میتوان امیدوار بود که نســل جدید و نســلهای بعد، رشــد بیشتری نسبت به گذشتگان داشته باشند. باید در نظر داشته باشیم که نســل جدید تجربیات بیشتری از نسل گذشــته تئاتر در ایران دارد. ما میتوانیم از تجربیات نسلهای گذشته و پیشکسوتان استفاده کنیم، اما آنها در ســالهای نخســتین کار خود این تجربیات را نداشتند. برایناساس میتوان امیدوار بود که با حمایتها و مشوقهای دولتی در زمینه اقتصاد هنر و پشتیبانی پیشکسوتان برای انتقال دانش و تجربه، نسل جدید هنرمندان در کشور آثار ارزندهای را از خود بهجا بگذارند.

این کارگردان همچنین به بررســی عملکرد شــهرداریها در دنیا و ایران پرداخت و توضیح داد: در بســیاری از کشورهای دنیا شهرداریها به گروههای هنری کمک میکنند تا چهره شهر زیبا شود و هنر بهعنوان نماد مدنیت در زندگی مردم جریان داشــته باشد. شهردار آتن، پایتخت یونان، زمانی که این کشور با مشکلات سیاسی و اقتصادی جدی روبهرو بــود، هزینههــای هنگفتی را بــرای حفظ گروههای موســیقی، اجرای کنســرت و نمایش میکرد و با نهایت تلاش ســعی میکرد این گروهها را در شــهر حفظ کند تا پایتخت فلســفه در دنیا خالی از هنر نماند. این در حالی اســت که ما در شرایط بحرانی نیســتیم، اما شهرداریها هم حمایتــی نمیکنند. باید این را در نظر داشــته باشــیم که هر چه چهره شــهر هنریتر باشد، مسیر توسعه مدنیت در کشــور هموارتر میشود. امیدواریم مدیریت شهری به سمتی پیش برود که تمام شهرهای کشور چهرهای هنری پیدا کنند.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.