درباره آزادي بيان

Shargh - - پژواك -

فرهاد بدرقه:

بيگمــان یکي از موارد مهم آزادي که از بحثبرانگیزترین آنهاست، آزادي بیان است.

شــاهبیت آزادي و نمود عینــي آن جامعهاي اســت که امکان بیان عقاید و اندیشهها باشد که هماکنون در شکل آزادي قلم، کتاب، مطبوعات و رسانهها مطرح ميشود.

قبل از هرچیزي نخست باید به تعریف آزادي بیان پرداخت. آزادي بیان یعني آزادي اندیشــه و عقیده، به مفهوم دیگر آزادي بیان ابزاري اســت برای رساندن اندیشه و عقیدهاي به دیگران.

آزادي بیان جزء آزاديهاي فردي است که فرد با اســتفاده از آن، بتواند هر چــه در قوه دارد به فعــل آورد و نیروهایي را که در وي نهاده شــده است، ظاهر کند.

به عبارت دیگر آزادي بیان آن اســت که افراد به موجب آن، حق نشــر افــکار و عقاید خود را از طرق گوناگون دارا باشــند، بدون اینکه نشــر آنها موقــوف بر تحصیــل اذن یا محکوم به سانســور باشد.

قانونگذار ما نیز در تأیید آزادي بیان، میگویند «نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزادند، مگر اینکــه مخل به مباني اســلام یــا حقوق عمومي باشــد». معمولا این نــوع از آزاديهــا را قانون، دستگاه قضائي و دولت تضمین ميکنند.

کســاني که از روي دانایــي از فرصتدادن به مخالفان خود هراســي ندارند، در حقیقت رونق خود را در ســایه علم و معرفــت و تدبیر دیگران ميدانند.

بــه همین دلیــل از آزادي بیان بــا آغوش باز اســتقبال ميکننــد و پاســخدهی بــه عیبهاي احتمالي و اشــکالات محتمل را ممکن ميدانند. بنابراین از روبهروشــدن با حجــت مخالفان خود نميهراسند.

چراکــه ميدانند اگــر این اشــکالات به حق باشــند، جامعه را اصــلاح میکننــد و اگر باطل باشند، جامعه از طرح آنها زیان نميبیند و مباني آن نیز قويتر ميشود.

شاهد دیگر آزادي بیان مربوط به روایاتي است که افراد را موظف به بیان خیرخواهيها نســبت به حاکم ميکند و تحت عنوان «النصیحته لأئمه المسلمین » مطرح است.

اگر همه افراد نســبت به یکدیگر مســئولاند پــس نصیحت به یکدیگر و از آن مهمتر نصیحت به مســئولان از وظایف آنان شــمرده ميشــود و روشــن اســت که فرض اجراي این مسئولیت با آزادي بیان محقق ميشود.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.