اگر بمانمه،د ین بی وبایک،دسرمت تک ندو وگ رربویزیمهملاییواخدروگفبتیوبا« راشربق» هازع مملرکرددشمدفاعخکردواهم داد

Shargh - - ورزش -

تکواندوی ایران، بعد از ناکامیاش در بازیهای المپیک 2016 ریو و جام جهانی باکو، بار دیگر به نمایش ضعیف در رویدادهای بینالمللی متهم شــده اســت. اینبار صحبت از مســابقات قهرمانی جهان 2017 کرهجنوبی اســت. بزرگترین میدان ورزشی این رشته که هرساله برگزار شده و ایران سهم خوبی از رفتن روی سکوی این مسابقات داشته است. دو قهرمانی، پنج نایبقهرمانی و یــک عنوان ســومی، مهمترین افتخــارات تیم ملی کشورمان در ادوار گذشــته رقابتهای قهرمانی جهان بوده که حــالا در این دوره، بعد از گذشــت ســالها دوباره به رتبه ســوم تنــزل پیدا کرده اســت. مهدی بیباک، ســرمربی جدید تیم ملی تکواندو که ســه ماه اســت هدایت هوگوپوشــان را در دســت گرفته، روز گذشته نشســتی خبری ترتیب داد تا عملکرد تیمش را در رقابتهای کرهجنوبی تشــریح کند. گفتوگوی او با شرق در ادامه آمده است.

فکر میکردید در اولین تجربه ســرمربیگریتان اینقدر زود مورد هجمه انتقادهای اهالی تکواندو و رسانه قرار بگیرید؟

راســتش را بخواهید نه. متأســفانه دوستان قدری دربــاره مــن و کادرم کملطفــی کردند. هیچکــدام از ســرمربیان تیم ملی در دورههای گذشته به اندازه من مورد انتقادهای تند قــرار نگرفتهاند. کجای دنیا وقتی تیمی هنوز در مســابقه اســت تخریبکــردن علیه آن را شــروع میکنند. دوستان نگذاشــتند مسابقات تمام شــود و ما به تهران برســیم. خیلــی از اتفاقهایی که در کــره برای ما افتاد، اصلا در رســانهها انعکاس داده نشــد و فقط انتقاد کردند که ما چرا قهرمان نشــدیم و از عنــوان قهرمانــی دوره قبلمان دفــاع نکردیم. آخر روی چه حســابی ما باید قهرمان میشدیم. اصلا مگر تکواندوی ما چند دوره قهرمان جهان شده است. رضا مهماندوســت، بعد از چهار ســال کارکردن با تیم ملی سابق، برای اولینبار ایران را قهرمانی جهان کرد. بیژن مقانلــو هم بعد از دو ســال و نیم کار موفق شــد این عنوان را تکرار کند. اما من فقط دو ماه فرصت داشــتم تا تیم را آماده کنم. آنهم تیمی که با آن همه حواشی و مشــکلات بعد از المپیک دستبهگریبان بود. من که نمیتوانستم با دو ماه تمرین جادو کنم.

اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم باید بگوییم که تکواندوی ما با دو مدال نقره و یک برنز و مجموع عنوان ســومی، نتیجه بدی نگرفته، اما چون مدال

طلا نگرفته، عملکرد قابــل دفاعی ندارد. بههرحال این تیم از سال 2007 تاکنون هر بار که در مسابقات جهانی شــرکت کــرده صاحب مدال طلا شــده و توقعها از آن بالاست. من واقعا از نتیجهای که تیمم گرفته راضی هســتم و دفــاع میکنــم. آرمین هادیپــور، در اولیــن تجربه جهانیاش، توانست مدال نقره بگیرد. آن هم در سبک وزنی که ســابقه مدالگرفتن مــا در آن خیلی کمرنگ اســت. کرهایها به دلیل داشــتن میزبانی مسابقات با دسیســههایی که چیــده بودند، هــر کاری میکردند تا مانــع طلاگرفتن ما شــوند. آرمین برای بــازی فینالش اصلا استراحتی نکرد. بلافاصله بعد از بازی نیمهنهایی دوباره بــه زمین آمد و مقابل نماینــده کره مبارزه کرد. ایــن در حالی بود کــه حریف او 45 دقیقه اســتراحت کرده بود. طبیعی اســت که خســتگی دو مبارزه پیاپی روی کار او تأثیر بگذارد. مســعود حجــیزواره که برنز گرفت، واقعا در حقش بیانصافی شد. آن روز، یکی از بهترین روزهای مسعود بود. مسعود در راند دوم هشت امتیاز از حریفش جلو بــود، اما تکواندوکار مصری یک حرکت روی او انجام داد که نقش بر زمینش کرد. خدا مســعود را دوباره به ما داد. او 15 دقیقه بیهوش بود تا احیا شد. او تا سه ساعت حافظه کوتاهمدت نداشت، اما دوســتان آمدند گفتند مســعود تمــارض کرده و از ادامه مسابقهاش انصراف بدهد. اگر این اتفاق برای او نمیافتاد، قطعا طــلا گرفته بود و ما الان نایبقهرمان بودیم. مدال نقره میرهاشــم حسینی هم در وزن سوم بســیار ارزشمند بود. اخطارهای بیمورد داور به هاشم باعث شــد تــا او روحیهاش را از دســت بدهد. آن هم درحالیکــه آســیبدیدگی مچ پایــش در فینال خیلی اذیتش میکرد. داور این بازی اعتراضهای من را قبول کرد و در آخر هم از سوی فدراسیون جهانی توبیخ شد.

اما درباره فرزان عاشــوزاده و سجاد مردانی که هر دو قهرمانی جهان را در کارنامه دارند، انتظار این نبود که حذف شوند. امیدهای اصلی تیم برای کسب مدال طلا این دو بودند.

مــن نمیگویم که کادر فنــی در این موضوع مقصر نیســت. باختهای این ملیپوشــان برای من اســت. بردهایشــان برای خودشــان. اما ایــن دو بازیکن روی اشــتباهات فردی باختند. فرزان هشــت ماه از مسابقه دور بود. بعد از مدتها در تورنمنت یونان شــرکت کرد که آنجا به اســرائیل خورد و مســابقه نداد. فرزان سه بازی را با اقتدار برد و مقابل حریف روســی تا 30 ثانیه آخــر جلو بود. بههرحــال بازیکن اشــتباه هم میکند. ســجاد مردانی هم خیلی زحمت کشــید، هیچچیز کم نگذاشــت، اما در آن روز حریفش از او بهتر بود. ضمن اینکه ســه، چهار ماه اســت قوانین تغییــر کرده و 50 درصد مبارزات عوض شده است. اینها همه در کیفیت کار تأثیرگذار اســت. من زمانی نداشتم که بتوانم با این بچهها طبق این قوانین کار کنم.

اما شــما چهار سال قبل، دســتیار آقای مقانلو بودید و شــناخت لازم را از این بچهها داشتید. باید حداقل درباره این دو نفر نتیجه میگرفتیم.

بلــه، من چهار ســال با این تیــم بودم، امــا من با تفکــرات آقای مقانلــو در این تیم مربــی بودم. خیلی چیزها هم از ایشــان یاد گرفتم، اما حــالا تیمی را دارم که باید با تفکرات خودم آن را بســازم. من تیم هشــتم جام جهانی را تحویل گرفتم. تمامی حریفانی که ما به آنها باختهایم به فینال رفتهاند. حریفانی که بر ما پیروز شــده بودند چهار مدال طلا و چهار نقره کسب کردند. این را هم در نظر بگیرید که واقعا با قرعههای ســختی مواجه شدیم.

مدیریت فدراســیون تکواندو در این چند سال خیلی مورد انتقاد قرار گرفته اســت و همه معتقدند آقای پولادگر با مربیان تیم ملی برخورد حذفی دارد. بعــد از گرفتن نتیجه ضعیف آنهــا را برکنار میکند. ممکن است این اتفاق برای شما بیفتد؟

هر تصمیمی فدراســیون بگیرد من بــه آن احترام میگذارم. بدون لابی آمدم و هر وقت بخواهند میروم. آقای پولادگر درباره من چنین برخوردی را نداشــتند و هرچه از نظر فنی خواســتم، برایــم فراهم کردند. من در شــرایطی این تیم را تحویل گرفتم که هیچ مربیای جرئت نداشت این تیم را در آن مقطع زمانی در اختیار بگیرد. خیلی حرفها هم زده میشــود کــه بازیکنان من را ســرمربی کردند. اما لازم اســت بگویم من مربی بیتجربهای نیســتم که بازیکنان بخواهند برای من کار کنند. زمانــی که بازیکن بودم در هر مســابقهای بهجز المپیک که رفتم مدال گرفتم. ســابقهام در تیم ملی با آقای مقانلو هم روشن اســت. ضمن اینکه سال 2014 جزء پنج نامزد مربی برتر دنیا بودم. مطمئن باشــید اگر هم بمانم نوید روزهای خوبی را به مردم میدهم.

الان خیلی از همدورههای خود شما از فدراسیون و تیمهای ملی دور هستند؛ به این دلیل که معتقدند پولادگــر آنها را حــذف کرده اســت، نمیخواهید شرایطی فراهم کنید که کنار شما برگردند؟

این جزء شــرح وظایف من نیســت اما من به همه آنها احترام میگذارم که فکر میکنم این اعتقادم را در رفتارم هم نشــان دادهام. من حتما دوست دارم از آنها استفاده کنم. همانطور که الان دو نفر از دستیاران من از قهرمانان اسبق تکواندوی کشور هستند.

درباره رضا مهماندوســت چطور، نمیخواهید پیشقدم شــوید تا بالأخره اختلاف بین او و آقای پولادگر تمام شود؟

آقای مهماندوست یک افتخار برای ایران هستند کــه الان دارند در خارج از کشــور فعالیت میکنند. اما درحالحاضر شــرایط برای حضورشــان در اینجا فراهم نیســت؛ چون با جمهوری آذربایجان قرارداد دارند. مطمئنا ایشــان هر چیزی به دست آوردند از نام ایران بوده است.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.