بعد از کنکور چه میشود؟ هیچ!

Shargh - - سیاست - بهرام دبیری

امروز و فردا برای دانشآموزان ایرانی که تحصیل خود را در مدارس به پایان رساندهاند، روزهای مهمی هســتند؛ روزهای مواجهه با یکی از ترسهایی که ما برایشــان به وجــود آورده و در اذهانشــان پرورش دادهایم؛ غولی به نام کنکور.

درست اســت که هرچه جلوتر میرویم، سختی پذیــرش در ایــن آزمون کشــوری کاســته شــده و دانشآموزان با خیال آسودهتری برای شرکت در این رقابت ملی آماده میشــوند؛ اما این سؤال همچنان پابرجاســت که آیا اصولا با چنین روش آموزشیای میتــوان بــه پــرورش اســتعدادهای کــودکان و نوجوانانمان امید بست؟

آموزشوپــرورش در ایــران، حکایــت تاریخــی طولودرازی دارد که پرداختن به آن، آن هم درست در این روزهایی که به نام کنکور سند خوردهاند، جایز نیســت؛ اما نگاهی به شــرایط دانشآموزان و حتی دانشــجویان در این نظام آموزشــی یادآور این نکته است که ما با فرایند آموزشــی ناکارآمدی مواجهیم که جز کشــتن اســتعدادهای آینده این مــرز و بوم و هدایت آنها به مسیری غیرخلاقانه، تکراری و مبتنی بر محفوظات کار دیگری بلد نیست.

نیازهای متعددی از ناحیه آیندهســازان ایران در نظام آموزشوپرورش ایران بیپاســخ مانده اســت؛ آن هم در زمانــهای که وزارت آموزشوپرورش یکی از چالشبرانگیزترین حوزههای نظام اجرائی کشــور محسوب میشود. در چنین شرایطی، آنهایی که فردا به جلســات کنکور میروند، جز همان مدرک دیپلم، چیز دیگری بلد نیستند و البته قرار نیست دانشگاهها و دانشــکدههای ما هم چیز بیشتری به آنها بیاموزند و اینچنین اســت کــه ما در جامعهای پــر از دکتر و مهنــدس زندگی میکنیم؛ اما وقتــی که نیازمند یک تکنیســین کاربلد و ماهر هســتیم، جستوجو برای یافتن سوزن در انبار کاه شروع میشود. خانوادههای شما میدانند که چه مرارتها کشیدهاید که در کنکور امسال بهترین نتیجه را بگیرید؛ اما بعد از موفقیت در کنکور چه میشــود؟ تابهحال از خود پرسیدهاید که این مدارک آموزشــی با چه هدفی صادر میشوند؟ آیا قرار اســت تأییدی باشــند بر درس و تکنیکی که آموختهایــد؟ آیا قرار اســت شــما را آنچه کســب کردهاید، نشــان دهند یا اعترافی باشند بر محفوظات خوب شما از کلاسهای درس دانشگاه؟

بهعنوان کسی که سالهاست کودکان و نوجوانان را از نزدیک میشناســم و ســعی کــردهام در نظام آموزشی متفاوت با آنها از هنر و فرهنگ سخن بگویم، بایــد اعتراف کنم که با وجود همــه نگرانیهایی که من و افرادی مانند من نسبت به آینده نظام آموزشی ایران داریم، هیچ نشــانهای از تحــول و روزآمدی در آن نمیبینیــم. چنین اســت که شــما در حالی پای برگههای سؤال کنکور نشستهاید که در مدرسهها نه از آشــپزی و کشــاورزی آموختهاید و نه از شیوههای زندگیکردن و زندگیســاختن. همگان باور داریم که بچههای این سرزمین، بچههای بااستعداد و باهوشی هســتند؛ اما نظام آموزشــی ما با صــرف هزینهها و سرمایههای هنگفت، تأثیر مثبتی روی آنها نگذاشته و نتوانسته آنها را به شیوههای درست زندگی در جهان امــروز مجهز کند. بــا چنین تعبیری، کنکــور با همه اضطرابهایــش در نهایت نه چیزی بــه معلومات عمیق این نسل میافزاید و نه از آن میکاهد.

Newspapers in Persian

Newspapers from Iran

© PressReader. All rights reserved.